«Μετά τις εκλογές θα συνεχίσω τις σπουδές μου»

«ΔΕΝ ΕΧΩ να χάσω ή να κερδίσω τίποτα με τις εκλογές. Την επόμενη μέρα θα πάω στη Φλώρινα για να σπουδάσω. Όμως, το σπουδαίο που ζω αυτές τις μέρες είναι ότι πηγαίνω στα χωριά της Λέσβου, μου σφίγγουν το χέρι, όχι γιατί είμαι υποψήφια, αλλά για το τι έχω κάνει. Έμαθαν την ιστορία μου και μου λένε ότι θα ήθελαν να μπορούσαν κι εκείνοι».

Πριν από έναν μήνα, στις 20 Αυγούστου, «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσίευσαν την ιστορία της «επίμονης κυρίας Ευρικόμης Σάββα». Η κ. Σάββα από τη Μυτιλήνη είχε εγκαταλείψει μικρή το σχολείο, παντρεύτηκε, έγινε πρώτη φορά μάνα στα 17, χώρισε λίγα χρόνια αργότερα και στα 25 της έχασε το δεξί της χέρι σε εργατικό ατύχημα. Δεν τα παράτησε, έστησε μόνη της διαδικτυακή επιχείρηση τοπικών προϊόντων και όταν οι κόρες της ήταν αρκετά μεγάλες για να μπουν στην επιχείρηση, εκείνη, 38 ετών ήδη, επέστρεψε στα σχολικά θρανία και τώρα, έξι χρόνια μετά, πέρασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα στη Φλώρινα. Η ιστορία της είχε προκαλέσει συγκίνηση. Ανάμεσα στα τηλεφωνήματα που είχε δεχθεί τότε ήταν και από το γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου. Λίγες μέρες αργότερα, όταν προκηρύχθηκαν οι εκλογές, ακολούθησε κι άλλο τηλεφώνημα. «Αρχικά μου είχαν δηλώσει την πρόθεση να με βοηθήσει το κόμμα σε ό,τι τυχόν θα χρειαζόμουν. Ήταν μια κίνηση ανθρωπιάς και εκτίμησα το γεγονός ότι εκδηλώθηκε ενδιαφέρον», λέει η κ. Ευρικόμη Σάββα. «Όταν προκηρύχθηκαν οι εκλογές, μου τηλεφώνησαν ξανά και μου είπαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα ήθελε να με εντάξει στο ψηφοδέλτιο της Λέσβου. Μετά την αρχική έκπληξη, ένιωσα ότι ήταν μια ιδιαίτερα τιμητική πρόταση για έναν άνθρωπο σαν και μένα, που ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με τα κοινά».

Η κ. Ευρικόμη είχε ήδη πάει στη Φλώρινα, όπου έχει συγγενείς και θα τη στηρίξουν κατά τη διάρκεια των σπουδών της, είχε γραφτεί στη σχολή και είχε αρχίσει και μαθήματα αγγλικών για να εμπλουτίσει τις γνώσεις της. Όλα τα σχέδιά της όμως άλλαξαν όταν της πρότειναν να «κάνει ένα διάλειμμα» από τις άλλες ασχολίες της και να είναι υποψήφια βουλευτής.

«Έμεινα άφωνη όταν μου το πρότειναν. Ήταν το τελευταίο που θα σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή να κάνω. Μου είπαν: “Δεν μας νοιάζει πού ανήκεις και πιο κόμμα υποστήριζες μέχρι τώρα. Σε θέλουμε μαζί μας στο ψηφοδέλτιο της Λέσβου”».

Για μια γυναίκα που έχει ζήσει από μικρή όλα τα προβλήματα της ζωής, ο χώρος της πολιτικής δεν ήταν κάτι που θα τη φόβιζε. «Το βλέπω σαν μια καλή καλή εμπειρία», λέει. «Είπα ότι είναι και αυτή μια ευκαιρία να προβάλω όλα τα προβλήματα που γνωρίζω από πρώτο χέρι και να στηρίξω τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη», εξηγεί στα «ΝΕΑ».