[ Δρόμοι ]

Υπάρχουν αυτοί…
… που πίστεψαν από την αρχή πως δεν υπήρξε ποτέ. Κι υπάρχουν κι εκείνοι που τον λάτρεψαν σαν ήρωα. Απογοητευμένοι, φωνάζουν σήμερα στον Ομπάμα «να γίνει Ομπάμα». Ο ήρωας όμως γίνεται πάντα κατά λάθος, είχε γράψει κάποτε ο Ουμπέρτο Έκο. Το όνειρό του είναι να γίνει ένας έντιμος δειλός όπως όλοι μας.

Τι απέγινε…
… ο Ομπάμα που ενέπνευσε και εμπνέει ακόμη πολλούς Ευρωπαίους πολιτικούς; Ο Αμερικανός πρόεδρος αποφεύγει συστηματικά κάθε αντιπαράθεση, ακόμη και με εκείνους που έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να τον καταστρέψουν. Είχε άπειρες ευκαιρίες να ταχθεί με τη μεριά του λαού, που έχει δίκαια παράπονα για την οικονομική κατάστασή του (και που άλλωστε φταίει γι΄ αυτήν η προηγούμενη κυβέρνηση). Όμως, ο Ομπάμα έχει μια έμφυτη κλίση στη συναίνεση. Προσπερνάει αυτές τις ευκαιρίες. Αυτοί που διαδηλώνουν σήμερα στους αμερικανικούς δρόμους για την πολιτική του είναι οι δεξιοί. Τι απέγιναν οι προοδευτικοί που τον λάτρεψαν; Απογοητευμένοι, μένουν στα σπίτια τους. Δεν έχουν πια τη δύναμη να υπερασπιστούν τον Ομπάμα. Δεν έχουν τίποτα πια να χειροκροτήσουν, τίποτα πια να υποστηρίξουν. Άλλωστε, μολονότι υπήρξε ικανός οργανωτής του κόμματός του, από τότε που έγινε πρόεδρος ο Ομπάμα αποθαρρύνει συστηματικά κάθε λαϊκή κινητοποίηση. «Μιλάει με καλά λόγια στα συνδικάτα των εργαζομένων, αλλά η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους δεν είναι στις προτεραιότητές του», γράφει ο Ρόμπερτ Κάτνερ στην εφημερίδα «Ουάσιγκτον Ποστ». Πριν καλά καλά κλείσει έναν χρόνο στην εξουσία, ίσως έχει ήδη ξοδέψει το πολιτικό κεφάλαιό του.

Το εξοργιστικό…
… για τους φίλους του Ομπάμα, σχολιάζει ένας ακόμη αρθρογράφος, ο Ρόμπερτ Σέερ, είναι πως σήμερα αγκαλιάζει ακόμη και τις πολιτικές του Μπους εναντίον των οποίων είχε επιτεθεί στην προεκλογική εκστρατεία του. Όπως ας πούμε σχετικά με το Αφγανιστάν. Ή τη Γουόλ Στριτ. Υπόσχεται πως αν οι τραπεζίτες ξαναγίνουν κακά παιδιά, θα υποχρεωθούν να ξεπληρώσουν κάθε σεντς στους φορολογουμένους. «Γιατί όχι τώρα;» αναρωτιέται ο Ρόμπερτ Σέερ. «Και γιατί θεωρεί πως για την κρίση είναι συνυπεύθυνοι όλοι; Αυτή την εμμονή του να εξισώνει τους κακοποιούς με τα θύματα, τους απατεώνες με τους απατημένους, τη δείχνει και στη μεταρρύθμιση στην υγεία. Ζητάει τη συναίνεση των ασφαλιστικών εταιρειών, σαν να είναι αυτές αφοσιωμένες στα συμφέροντα του πελάτη. Δεν είναι. Όπως με τους τραπεζίτες, έτσι και με την υγεία θα έπρεπε να ισορροπήσει τη ζυγαριά που γέρνει άνισα ανάμεσα στις πανίσχυρες επιχειρήσεις και τους πολίτες».

Ο λαός…
… έχει κάθε λόγο να είναι εξοργισμένος για τις δουλειές του, τα δάνειά του και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψή του, λέει ο Ρόμπερτ Κάτνερ. Όμως, αυτή την οργή την εκφράζουν μόνο οι δεξιοί. Οι προοδευτικοί έχουν μείνει με την απογοήτευσή τους. Σαν να μην πιστεύουν πια στον πρόεδρό τους. Το είδωλό του παραμένει όρθιο μόνο στο εξωτερικό, σε κακέκτυπα που αναρτούν κάθε τόσο πολιτικοί που θέλουν να γίνουν μιμητές του.