Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τα ψαλίδια χορεύουν…

Κυρία Φοίβη, Στις παρακάτω αράδες εκθέτω κάποιες σκέψεις και κάνω κάποιες προτάσεις, νομίζω επωφελείς…

α) ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ:

Είναι γνωστό ότι μέχρι τώρα οι πολιτικοί χρησιμοποιούσαν το ψαλίδι για να κόβουν κορδέλες εγκαινίων.

Τελευταία αποδείχτηκε πως με το ψαλίδι μπορεί να γίνει και μια άλλη δουλειά, πάντοτε βέβαια με την ευλογία των ρασοφόρων της ΔΙΣ με τα αμέτρητα δισ…. Ένα τέτοιο ψαλίδι πήρε στα χέρια του ο υπουργός (ή ξεναγός;) Πολιτισμού και όρμησε πάνω στο φιλμ του Γαβρά. Βέβαια όταν πήρε το ψαλίδι φορούσε γάντια και δεν άφησε ίχνη. Τα ίχνη που βρέθηκαν ήταν του δύστυχου Παντερμαλή και έτσι βγήκαν λάδι ιερατείο και υπουργός και ένοχος (έτσι νομίζουν) ο καθηγητής.

β) ΤΟ ΑΣΗΜΙ:

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης απεφάνθη «επιστημονικώς» πως το ασημένιο κουτάλι της μεταλαβιάς απωθεί τον ιό της γρίπης. Με βάση αυτήν τη γνωμάτευση και προκειμένου να αποφύγουμε και τον εμβολιασμό προτείνω τα εξής:

1. Όλοι οι βαφτισμένοι, μικροί και μεγάλοι, να βάλουμε από ένα ασημένιο δόντιο.

2. Στα αβάπτιστα παιδιά να δίδεται και ένα δεύτερο όνομα, στα μεν αγόρια Ασημάκης στα δε κορίτσια Ασημίνα. Έτσι το δόντι και το όνομα θα αντικαταστήσουν το εμβόλιο και ο φοβιτσιάρης ιός θα το βάλει στα πόδια. Όσο για το ασήμι που θα απαιτηθεί δεν γεννάται θέμα γιατί θα λειώσουμε όσα κουταλοπίρουνα πρόλαβε να περισώσει ο Αλογοσκούφης από τον σπάταλο Σημίτη… ΑΜΗΝ.

ΥΓ.: Κάθε αφορισμός δεκτός.

Στάθης Βουρνάς «Εδώ μέσα που κλείστηκα ο αέρας τελειώνει/ Βγαίνει μέσα απ΄ τη σκέψη μου ένας φονιάς με πριόνι/ Τα ψαλίδια χορεύουνε η βελόνα χτυπάει/ Και τα χίλια κομμάτια μου τώρα ποιος τα κολλάει» που λέει, αγαπητέ Στάθη, και ο Μανώλης Φάμελλος.


Πρόλαβε ο ξάδελφος

Προς Φοίβη Αθηναίου. Πραξικόπημα βασιλικού μεγέθους επαπειλείται στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Στην ημερήσια διάταξη θα εξεταστεί το θέμα Τατοΐου ως εξής: Έγκριση ή μη ένταξης του έργου «Αποκατάσταση και ανάδειξη κτιρίων και συντήρηση κινητών και ακινήτων μνημείων του πρώην βασιλικού κτήματος» στο Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων.

Μονάχα που το ΤΔΠΕΑΕ, όπως άλλωστε το λέει και το όνομά του, είναι αρμόδιο για την εκτέλεση ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ έργων. Το Τατόι ΔΕΝ είναι αρχαίο. Είναι, σύμφωνα με τον νόμο 3028 (τον αποκαλούμενο και αρχαιολογικό) νεώτερο μνημείο. Επομένως, πρόκειται για παρανομία, για την οποία πολύ θα ήθελα να ξέρω αν ρωτήθηκε ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου. Και μην πει κανείς πως στο Τατόι υπάρχουν και αρχαία, διότι αυτά είναι ελάχιστα. Το… ψωμί είναι τα νεώτερα, κινητά και ακίνητα, για τα οποία θα έπρεπε να ρωτηθούν η 1η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Γιατί όμως, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, επιλέγεται ο δρόμος της παρανομίας;

Φιλικά, Δάφνη Πασχ.

Θα είχατε δίκιο, αγαπητή Δάφνη, αν προλάβαινε ο πρώην εκ-Πολιτισμού να περάσει νόμο για το Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων ώστε να μπορεί να υλοποιεί όχι μόνο αρχαιολογικά, αλλά και έργα σύγχρονου πολιτισμού. Μαζί με το όνομα του έχει μείνει και η χάρη και έτσι όλα τα θέματα που το αφορούν περνάνε από το Αρχαιολογικό Συμβούλιο.


Απώλειες και απώλειες

Αγαπητή Φοίβη, Αυτές τις μέρες είδαμε στην τηλεόραση τους τραγικούς συγγενείς των θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, να μιλούν για τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησαν, όταν έμαθαν για το τρομοκρατικό χτύπημα. Κανείς, όμως, δεν μας δείχνει τους άλλους συγγενείς και γονείς- ακόμα και μικρών παιδιώνπου επί δεκαετία σκοτώνονται άμαχοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς. Όταν τα αεροπλάνα-ρομπότ, που χειρίζονται από μακριά (Νεβάδα και Αϊντάχο), βομβαρδίζουν Αφγανούς και Πακιστανούς σε συγκεντρώσεις «άνω των 3» και σκοτώνουν κόσμο, αράδα, ως άλλοι σίριαλ κίλερς, σε γάμους, κηδείες, χωριά και πόλεις, «παράπλευρες απώλειες».

Δοξάστε τους! Και, βέβαια, η βία φέρνει βία. Δεν θα πρέπει να εκπλήσσονται. Γιατί, άραγε, η ανθρώπινη ζωή ενός Αμερικανού πρέπει να μετράει περισσότερο απ΄ τη ζωή ενός φτωχού και ανυπεράσπιστου Ιρακινού ή Αφγανού; Γιατί πρέπει εγώ να λυπηθώ την Αμερικάνα μητέρα και σύζυγο και να μη λυπηθώ τη μητέρα που κρατά στα χέρια της το νεκρό παιδί της; Επειδή δεν την προβάλλουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία; Επειδή οι τραγικές αυτές εικόνες δεν μπαίνουν στο σπίτι μας;

Και είναι ντροπή και σκάνδαλο να στέλνει η κυβέρνηση του κ. Καταλληλότερου 1 εκατ. δολάρια (!) για ενίσχυση του… προεκλογικού αγώνα του προέδρου-μαριονέτας του κατοχικού καθεστώτος, Χαμίντ Καρζάι στις πρόσφατες εκλογές στο Αφγανιστάν και να μην τα προσφέρει στον σκληρά δοκιμαζόμενο αυτόν λαό.

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά Όπως λέει, αγαπητή Μάρα, και η ποιήτρια Κική Δημουλά, «Κρατώ λουλούδι μάλλον./ Παράξενο./ Φαίνεται από την ζωή μου/ πέρασε κήπος κάποτε./ Στο άλλο χέρι/ κρατώ πέτρα./ Με χάρη και έπαρση./ Υπόνοια καμιά/ ότι προειδοποιούμαι για αλλοιώσεις,/ προγεύομαι άμυνες./ Φαίνεται από την ζωή μου/ πέρασε άγνοια κάποτε».