Ψάχνει στήριξη σε δύο ξένους συμμάχους

Με δύο στρατηγικούς συμμάχους από το εξωτερικό επιχειρεί ο όμιλος Πετζετάκις να βγει με τις λιγότερες δυνατές απώλειες από το τούνελ της διεθνούς οικονομικής κρίσης και παράλληλα να λύσει τα χρόνια οικονομικά του προβλήματα.

Ο ένας από τους δύο συμμάχους του ομίλου Πετζετάκις, που σύμφωνα με στελέχη της επιχείρησης θα είναι μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ελληνικές πολυεθνικές επιχειρήσεις, σχεδιάζεται να μπει στο μετοχικό κεφάλαιο της μητρικής εταιρείας στην Ελλάδα, ενώ ο άλλος να αποκτήσει σημαντικό πακέτο μετοχών στη θυγατρική εταιρεία του ομίλου στη Νότια Αφρική.

Ο πρώτος με τον οποίο ο όμιλος βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων είναι ένας διεθνής επενδυτικός όμιλος που πραγματοποιεί μακροπρόθεσμου χαρακτήρα επενδύσεις σε έργα υποδομών (αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου, δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης) και ενέργειας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο υποψήφιος στρατηγικός εταίρος του ομίλου Πετζετάκις που θα μπει στην εταιρεία αγοράζοντας υφιστάμενες ήδη ομολογίες, έχει σημαντική παρουσία στις αγορές χωρών της Ανατολικής Ευρώπης καθώς επίσης και σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο δεύτερος των υποψήφιων συμμάχων του ελληνικού πολυεθνικού ομίλου είναι μεγάλος επιχειρηματικός όμιλος της Νότιας Αφρικής και διαπραγματεύεται τη συμμετοχή με ποσοστό άνω του 27% στη θυγατρική της επιχείρησης στη Νότια Αφρική. Επισημαίνεται ότι η συμμετοχή αυτή ευνοείται, αν δεν επιβάλλεται, από τη νοτιοαφρικανική νομοθεσία, η οποία θέλει να συμμετέχουν εγχώρια κεφάλαια στις πολυεθνικές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στη χώρα αυτή.

Επιθετική πολιτική
Όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου κ. Γιώργος Α. Πετζετάκις, στις διαπραγματεύσεις η στρατηγική που ακολουθεί την περίοδο αυτή ο όμιλος «δεν είναι μια πολιτική άμυνας απέναντι στην κρίση και στα συσσωρευμένα οικονομικά του προβλήματα, αλλά μια πολιτική επιθετική, με νέες στρατηγικές συμμαχίες και νέα ανοίγματα στις διεθνείς αγορές». Ενδεικτικό είναι ότι ο όμιλος ετοιμάζεται να ανοίξει θυγατρικές εμπορικές εταιρείες στην Αλβανία και στα Σκόπια, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στις διαπραγματεύσεις που γίνονται με τους υποψήφιους στρατηγικούς συμμάχους και οι δύο πλευρές συμφωνούν με τη γραμμή της επίθεσης και όχι της άμυνας.

Άλλωστε και παρά την κρίση που έχει ξεσπάσει στη διεθνή και ελληνική αγορά πλαστικών σωλήνων, όπου κυρίως δραστηριοποιείται ο όμιλος, δεν έχει απολύσει κανέναν από τους 1.500 εργαζομένους σε αυτόν. Η σημερινή ώριμη πια επιχειρηματική φιλοσοφία του κ. Γιώργου Πετζετάκι, που ανέλαβε σε σχετικά μικρή ηλικία τα ηνία της εταιρείας που ίδρυσε ο πατέρας του Αριστόβουλος το 1961, είναι ότι «χωρίς ανάπτυξη δεν αντιμετωπίζεται η κρίση».

Το στοίχημα της ανάκαμψης
Πάντως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το στοίχημα της ανάκαμψης του ομίλου που έχει βάλει ο σημερινός μεγαλομέτοχός του είναι δύσκολο να κερδηθεί, τουλάχιστον άμεσα. Κι αυτό, καθώς η κρίση εξακολουθεί να είναι παρούσα, με την ελληνική αγορά πλαστικών σωλήνων να έχει συρρικνωθεί κατά 35% και τη διεθνή να μη βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση.

Ωστόσο κάποιες πρώτες καλές επιδόσεις στο πρώτο εξάμηνο του 2009 δείχνουν ότι ο όμιλος Πετζετάκις, μία από τις πλέον παραδοσιακές ελληνικές βιομηχανίες, έχει τα φόντα να συνεχίσει την πολυεθνική του πορεία: Με τα εργοστάσιά της στη Νότια Αφρική, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Ιταλία, αλλά και τις θυγατρικές εμπορικές της εταιρείες σε άλλες χώρες.

Σε ενοποιημένο επίπεδο οι πωλήσεις μειώθηκαν κατά 30% και ανήλθαν στα 57,2 εκατ. ευρώ από 82,3 εκατ. ευρώ το Α΄ εξάμηνο 2008, ενώ οι ζημίες προ φόρων μειώθηκαν κατά 63%, στα 2,4 εκατ. ευρώ από 6,5 εκατ. ευρώ το Α΄ εξάμηνο 2008.

Ο όμιλος ετοιμάζεται να ανοίξει θυγατρικές εμπορικές εταιρείες στην Αλβανία και στα Σκόπια

Ο παγκόσμιος ηγέτης αντιμέτωπος με πιέσεις τραπεζών και προμηθευτών

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1967 και ο ιδρυτής της Αριστόβουλος Πετζετάκις καθιέρωσε την Α.Γ.

Πετζετάκις ως μια παγκοσμίου φήμης καινοτόμο εταιρεία στη βιομηχανία πλαστικών, κατοχυρώνοντας την πρωτοποριακή για τα χρονικά μέθοδο παραγωγής πλαστικών εύκαμπτων σωλήνων ενισχυμένων από σκληρό σπειροειδές ΡVC. Τα προϊόντα της εταιρείας έγιναν γνωστά παγκοσμίως με το εμπορικό σήμα ΗΕLΙFLΕΧ, ενώ από τότε η τεχνολογία αγοράστηκε και χρησιμοποιείται από μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες όπως οι Goodyear, Ρirelli, Dunlop & Τoyo Rubbers. Τα προβλήματα όμως για τον όμιλο άρχισαν να εμφανίζονται όταν από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έπαψε να ισχύει η αποκλειστικότητα της καινοτομίας αυτής, ενώ κλιμακώθηκαν με κάποιες κακές εξαγορές που πραγματοποίησε ο όμιλος «μεθυσμένος» και αυτός, όπως και τόσοι άλλοι, από το φθηνό και άφθονο χρήμα που άντλησε από το χρηματιστήριο από τα μέσα και μετέπειτα της δεκαετίας του 1990. Το 1973 πέθανε ο ιδρυτής της Αριστόβουλος Πετζετάκις και μάλιστα σε μια περίοδο που η εταιρεία μεσουρανούσε έχοντας στο πελατολόγιό της, μεταξύ άλλων, και μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα της παγκόσμιας βιομηχανίας ελαστικών.

Ακέφαλος
Η απώλεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα ο όμιλος ουσιαστικά να μείνει μεν ακέφαλος αλλά παρ΄ όλα αυτά να διατηρεί τις θέσεις που είχε κατακτήσει στην παγκόσμια αγορά πλαστικών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έπαψε να ισχύει και η αποκλειστικότητα της πατέντας του ομίλου, με αποτέλεσμα οι πλαστικοί εύκαμπτοι σωλήνες να παράγονται πλέον με την ίδια μέθοδο και από τους ανταγωνιστές της Πετζετάκις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Σαν να μην έφτανε αυτό, την ίδια περίοδο η εταιρεία χάνει- λόγω των πολεμικών αναταράξεων στην περιοχή του Κόλπου- και τη μεγάλη γι΄ αυτήν αγορά του Ιράκ η οποία αντιπροσώπευε το 30% του συνολικού της τζίρου.

Αυτά τα δύο μεγάλα προβλήματα ήταν υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει ο κ. Γιώργος Πετζετάκις, ο οποίος μόλις είχε αναλάβει σε ηλικία 24 ετών τα ηνία του ομίλου.

Μέχρι το 1999 τίποτε δεν έδειχνε ότι ο όμιλος Πετζετάκις, παγκόσμιος ηγέτης στην παραγωγή πλαστικών σωλήνων- σκληρών και εύκαμπτων- θα έμπαινε σε μια περίοδο συχνών αναταράξεων και θα βρισκόταν συχνά αντιμέτωπος με τις πιέσεις τραπεζών και προμηθευτών.

Ήδη το 2000 ο όμιλος ήρθε αντιμέτωπος με την πρώτη οικονομική κρίση στην ιστορία του, την οποία ο βασικός μέτοχος απέδωσε στους χειρισμούς της τότε διευθυντικής ομάδας του ομίλου, την οποία βεβαίως και απομάκρυνε. Οι δυσκολίες αυτές άρχισαν να πιέζουν για πρώτη φορά τη διοίκηση του ομίλου προς αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, ο οποίος θα έφερνε νέο ζεστό χρήμα στα ταμεία του ομίλου.