[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ώρα για… διαζύγιο

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ… Για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά ότι «όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα». Να παραδοθεί ο Μιχ.

Χριστοφοράκος στην Ελλάδα, αλλά να δικαστεί για συγκεκριμένο διάστημα επεδίωκαν οι εντός και εκτός Δικαιοσύνης εμπνευστές της μεθόδευσης. Λες και έραβαν κοστούμι! Να κοντύνει, να στενέψει, να έρθει στα μέτρα τους. Θα το φορούσαν μάλιστα στην τελετή υποδοχής, αφού οι αφελείς Γερμανοί- δικαστές και δικηγόροι του κατηγορουμένου- ήταν βέβαιο πως θα πάταγαν την μπανανόφλουδα… Έτσι, ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ, εν είδει δεξίωσης, ο Χριστοφοράκος σιδηροδέσμιος θα πατούσε το πόδι του στην Αθήνα για να υποβληθεί στη βάσανο των ερωτήσεων του ανακριτή Ζαγοριανού, που, επάνω στη βιασύνη του είχε ξεχάσει να συμπεριλάβει στο ένταλμα όλες τις δωροδοκίες και τις απάτες που τελέστηκαν την περίοδο 2004-2007. Επιτέλους, θα τον είχε ενώπιόν του. Απαλλαγμένος από την υποχρέωση να τον ρωτήσει για τα πρόσφατα- καθώς του είχε ήδη αφήσει το περιθώριο να δικαστεί γι΄ αυτά από την επιεικέστερη γερμανική δικαιοσύνη- θα απολάμβανε την απολογία του. Τα ονόματα όσων λαδώθηκαν έως το φθινόπωρο του 2003 θα έπεφταν βροχή… Θρίαμβος! Η ανάκριση για μια τόσο σοβαρή υπόθεση θα είχε περαιωθεί επιτυχώς.

Ωραία τα όνειρα, αλλά σπανίως συμπίπτουν με την πραγματικότητα. Που θέλει τον ο Μιχ.

Χριστοφοράκο να παραμένει στη δεύτερη πατρίδα του, τον ανακριτή υπόλογο για πράξεις και παραλείψεις του και τους αρχιτέκτονες του σαθρού οικοδομήματος να σφυρίζουν αδιάφορα. Γιατί να την πληρώσει μόνο ο κ. Ζαγοριανός, ρωτούν πολλοί, εν όψει της πειθαρχικής έρευνας που διενεργεί εις βάρος του ο α΄ αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Ιωάννης Παπανικολάου.

Είναι νέος, πιέστηκε, τι να έκανε;

Να υπακούσει στη συνείδησή του θα λέγαμε, χωρίς να παραγνωρίζουμε τη δυσκολία.

Επειδή όμως ο χειρισμός των δύο μεγάλων σκανδάλων της τελευταίας περιόδου- του Βατοπεδίου και της Siemensέχουν κοινούς παρονομαστές, μήπως ήρθε η ώρα να αυτονομηθεί επιτέλους η Δικαιοσύνη; Η έλλειψή της από το πλευρό τής εκάστοτε κυβέρνησης θα είναι οδυνηρή, δεν λέμε. Αλλά το όφελος θα αποδειχθεί ανυπολόγιστο. Στο όνομα της δίκαιης δίκης, αξίζει ένα συναινετικό διαζύγιο.