Επιφυλλίδα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Μικρό καλάθι
Του Κώστα Λογαρά
Η σκέψη του είναι ευθύγραμμη και μάλλον καθαρήόσο μπορεί να παραμένει καθαρή η σκέψη ενός πολιτικού που για τριάντα τόσα χρόνια συγχρωτίζεται «μες στη συνάφεια των πολλών». Και παρότι δεν διακρίνεται για τη γλωσσική του ευφράδεια, όμως πείθει ότι είναι ειλικρινής. (Η ρητορική ικανότητα είναι, οπωσδήποτε, απαραίτητη προϋπόθεση για έναν πετυχημένο πολιτικό, όχι όμως και επαρκής· όλοι οι λαοπλάνοι, ως γνωστόν, υπήρξαν ευφραδείς).
Αν είναι έτσι όπως τα λέω, το πρόβλημα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης- διότι περί αυτού πρόκειται- βρίσκεται αλλού: να πορευτεί ανάμεσα σ΄ αυτό που είναι ο ίδιος και στην κρατούσα άποψη περί «του πετυχημένου πολιτικού»· να ισορροπήσει ανάμεσα στον εαυτό του και στην εδραιωμένη εικόνα που έχουμε για τον καταφερτζή, το τζιμάνι επαγγελματία της πολιτικής που καλιγώνει ψύλλο. (Αυτό το μοντέλο του πολιτικού επικρατεί στη χώρα. Είναι ο τύπος που μας έλκεικαι μας απωθεί μαζί. Που τον αποστρεφόμαστε κι ωστόσο μας εκφράζει απόλυτα. Τον απεχθανόμαστε και τον κατανοούμε πλήρως, γιατί είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας. Απ΄ το οποίο θα θέλαμε πολύ, μα δύσκολα μπορούμε να ξεφύγουμε).
Αντίθετα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται ότι διαφοροποιείται μάλλον από το ανωτέρω πρότυπο. Δείχνει ότι έχει μιαν αντίληψη ουμανιστική με την οποία συνυφαίνεται, ίσως, η διαλλακτικότητα και η συναινετική του διάθεση. Τουλάχιστον σ΄ αυτό συνομολογούν οι φίλοι του και οι αντίπαλοί του- ακόμα κι εκείνοι που του καταλογίζουν άλλα πολλά, δικαίως ή αδίκως.
Κρίνοντας από τις πάγιες θέσεις του για θέματα που απαιτούν, διάβολε, μιαν ανθρωπιστικήαντιμετώπιση (ευπαθείς κοινωνικές ομάδες και μειονότητες, μετανάστες ή ναρκωτικά), δεν διαφαίνεται ψηφοθηρική σκοπιμότητα στον λόγο του. Μάλλον υποθέτεις ότι πρόκειται για απόψεις ανθρώπου που έζησε σε κοινωνίες με προχωρημένες δημοκρατικές αντιλήψεις κι ότι γαλουχήθηκε μ΄ αυτές. Όχι ότι του είναι φυτευτές από κάποιο επικοινωνιακό επιτελείο.
Ακόμα κι έτσι όμως να είναι τα πράγματα, εξακολουθεί να τίθεται επιτακτικά το ερώτημα: Μπορεί ο κ. Παπανδρέου να προωθήσει στην ελληνική κοινωνία το μοντέλο μιας πολιτικής εξουσίας (και περαιτέρω μιας δημόσιας διοίκησης) που θα σέβεται τον πολίτη, δίχως να τον κολακεύει ή να τον ταπεινώνει προκειμένου έτσι να υφαρπάζει την ψήφο του; Μπορεί άραγε να αποκαταστήσει με θεσμικές αλλαγές την αξιοπρέπεια του πολιτικού κόσμου; Και πώς θα τιθασεύσει έναν κομματικό μηχανισμό εθισμένο σε παλαιοκομματικές λογικές, με ένα σωρό αρπακτικά τριγύρω (καιροσκόπους, αριβίστες, τυχοδιώκτες) που περιμένουν την καινούργια νομή της εξουσίας;
Αν ενδώσει στα τρωτά της ελληνικής πραγματικότητας και του συστήματος (πελατειακές σχέσεις, λαϊκισμούς, κομματικές σκοπιμότητες) θα βαθύνει περαιτέρω τη σημερινή έκπτωση. Αντίθετα, στον βαθμό που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πολιτευτεί στηριζόμενος στα θετικά στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν ως προσωπικότητα κι όχι στις εκμαυλιστικές προτροπές των image makers ή τις ανεμοδούρες των δημοσκοπήσεων, ίσως κάποια πράγματα αλλάξουν. Μια ουσιαστική εξέλιξηστην κοινωνική και πολιτική ζωή μπορεί ενδεχομένως να συμβεί. (Ο ρόλος, βεβαίως, των συνεργατών του θα είναι καθοριστικός).
Ο καθένας το βλέπει πως οι συνθήκες απαιτούν μια αποφασιστική και οργανωμένη εξουσία, αλλά και ένα πρότυπο χρηστής διοίκησης. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται ότι ως προσωπικότητα διαθέτει το έρμα για την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης. Μένει να διαπιστώσουμε στην πράξη την αποτελεσματικότητά του. Οψόμεθα, παρότι και οι πλέον αισιόδοξοι κρατούν πολύ μικρό καλάθι, πια.
(Η παταγώδης αποτυχία της καραμανλικής διακυβέρνησης, επιτείνοντας την δυσπιστία των πολιτών προς το πολιτικό δυναμικό, συλλήβδην και αδιακρίτως, συρρικνώνει δραματικά τα όρια μιας αισιόδοξης προοπτικής. Έτσι, η θέση του κ. Παπανδρέου καθίσταται πιο δυσχερής κι ο ρόλος του πολύ περισσότερο απαιτητικός).
ΟΚώστας Λογαράς είναι φιλόλογος- συγγραφέας
Google news
