[ Πρόσωπα ] Γκέι, καθολικός και κομμουνιστής

Ομοφυλόφιλος, καθολικός και κομμουνιστής, ο Νικόλα «Νίκι» Βέντολα, 51 ετών, βεβαιώνει ότι είναι σε θέση να εκπληρώνει και τις τρεις του ιδιότητες χωρίς κανένα πρόβλημα.

O Βέντολα είναι κυβερνήτης από το 2005 στην Απουλία, μια περιοχή πλούσια σε ελιές και σταφύλια, που ήλθε όμως πρόσφατα στην επικαιρότητα για έναν τελείως διαφορετικό λόγο:

τον Τζανπάολο Ταραντίνι, που τροφοδοτούσε τις τρελές γιορτές του φίλου του Σίλβιο Μπερλουσκόνι με πόρνες πολυτελείας σαν την Πατρίτσια Ντ΄Αντάριο. Ο Ταραντίνι, για τον οποίο έχει διαταχθεί δικαστική έρευνα με τις κατηγορίες της διαφθοράς, της κατοχής ναρκωτικών και της εξώθησης σε πορνεία, ήταν ένας επιχειρηματίας που αντάλλασσε χάρες με πολιτικούς της Δεξιάς και της Αριστεράς.

Στις τοπικές του δραστηριότητες έχουν εμπλακεί κάποια μέλη της διοίκησης του Βέντολα, κυρίως όμως του προκατόχου του, του Ραφαέλε Φίτο, που είναι σήμερα υπουργός και ιδρυτής του δημοτικού συνδυασμού «Πάνω απ΄ όλα η Απουλία». Υποψήφια με αυτόν τον συνδυασμό ήταν και η Ντ΄Αντάριο, αφού κοιμήθηκε με τον «Πάπι», δηλαδή τον Μπερλουσκόνι.

Σε μια περίοδο που η ιταλική Αριστερά καταρρέει, ο Βέντολα θέλει να χαράξει μια νέα προοδευτική πολιτική. «Θα γίνουμε αξιόπιστοι μόνον αν δώσουμε ένα παράδειγμα ηθικής και εντιμότητας. Πρέπει να συζητούμε με την Εκκλησία όλα τα θέματα χωρίς να σταματούμε να διευρύνουμε τα ατομικά δικαιώματα. Έχουμε ένα κατεστημένο ισλαμοφοβικό και ομοφοβικό, ανδροκρατικό, αντάξιο μιας ισλαμικής δημοκρατίας. Η Ινδία είναι καλύτερη από εμάς». Ο κυβερνήτης της Απουλίας συνειδητοποίησε ότι ήταν μπλεγμένος στο σκάνδαλο με τις πόρνες παρακολουθώντας τη RΑΙ. «Μιλώντας για τον Ταραντίνι, την κοκαΐνη και τις πόρνες πολυτελείας, οι τύποι έβαλαν τη φωτογραφία μου. Η δημοσιογραφία που κάνουν είναι εγκληματική».

Και τι αίσθηση έχει, θα πέσει μια μέρα ο αυτοκράτορας; «Ο Μπερλουσκόνι ερμηνεύει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο τα βαθιά σπλάχνα της χώρας και έχει οικοδομήσει μια ευρεία ηγεμονία», απαντά ο Βέντολα, πίνοντας μια γουλιά κρύου καφέ. «Τον αγαπούν επειδή προκαλεί τους νόμους της φυσικής και της ιατρικής, με την ακούραστη ικανότητά του να επιδεικνύει μια διαρκή ευρωστία. Αλλά η ηγεμονία του παρουσιάζει κάμψη». Ο Βέντολα αναγνωρίζει ότι ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος είναι η έλλειψη εναλλακτικής λύσης. «Εμείς οι επικριτές του Μπερλουσκόνι μοιάζουμε λίγο με τους φιλελεύθερους της δεκαετίας του ΄20, που απεχθάνονταν τον φασισμό αποκλειστικά για λόγους αισθητικής. Δαιμονοποιήσαμε τον Μπερλουσκόνι ξεχνώντας ότι ο μπερλουσκονισμός είναι η κυρίαρχη πολιτική και κοινωνική φιλοσοφία. Ο θρίαμβός του είναι ότι τον μετέτρεψε τον εχθρό σε μπερλουσκονοφάγο. Η Αριστερά προσβλήθηκε από τον ιό του μπερλουσκονισμού και πίστεψε ότι πρέπει να βρει κι εκείνη έναν ανάλογο ηγέτη. Αλλά εμείς είμαστε άλλο πράγμα. Πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να λάβει τέλος αυτό το διαρκές ριάλιτι».