[ Δρόμοι ]

Οι περισσότεροι…
… άνθρωποι δουλεύουν για να βγάλουν το ψωμί τους. Οι υπόλοιποι είναι τραπεζίτες. Αυτές τις μέρες, η ειδησεογραφία είναι γεμάτη από ειδήσεις για την επιστροφή των τραπεζών στην κερδοφορία. Ακόμη και πτώματα σε κατάσταση προχωρημένης σήψης εμφανίζουν ξαφνικά σημεία ζωής.

Σε όσους…
… από εμάς νιώθουμε αμηχανία μπροστά στην επιστροφή των ζόμπι, ο Ντιν Μπέικερ, διευθυντής του αμερικανικού Κέντρου Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας, ανέλαβε να μας εξηγήσει τον μηχανισμό με τον οποίο οι τράπεζες βγαίνουν πάντα κερδισμένες. Για να μην τα πολυλογούμε, θα μιλήσουμε για λεφτά που βγαίνουν από τις τσέπες των φορολογουμένων και μπαίνουν στις τσέπες των τραπεζιτών. Ας πάρουμε την περίπτωση της Αμερικής. Εκεί, οι τράπεζες δανείζονται βραχυπρόθεσμα από την κεντρική τράπεζα της χώρας με σχεδόν μηδενικό κόστος (η αμερικανική κεντρική τράπεζα έχει κατεβάσει το επιτόκιό της κοντά στο μηδέν για να τονώσει την οικονομία). Με αυτά τα δανεικά, οι τράπεζες αγοράζουν κατόπιν κρατικά ομόλογα τα οποία τους πληρώνουν επιτόκιο 3,5%. Κάτι παρόμοιο γίνεται και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας είναι 1%. Μια και τα χρήματα των κεντρικών τραπεζών είναι χρήματα των φορολογουμένων, αυτό σημαίνει πως δανείζουμε τις τράπεζες με φθηνό χρήμα που αργότερα θα μας το δανείσουν πανάκριβο. Δηλαδή, οι φορολογούμενοι βγαίνουν δυο φορές χαμένοι.

Ας μιλήσουμε…
… όμως καλύτερα με αριθμούς, όπως ο Ντιν Μπέικερ: «Ας πούμε πως οι τράπεζες δανείστηκαν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια από την αμερικανική κεντρική τράπεζα. Κι ας πούμε πως καταβάλλουν στην κεντρική τράπεζα ένα επιτόκιο 0,2% γι΄ αυτά τα λεφτά. Αν οι τράπεζες αγοράσουν κατόπιν κρατικά ομόλογα που πληρώνουν επιτόκιο 3,5%, τότε θα τσεπώσουν τη διαφορά των 3,3 ποσοστιαίων μονάδων. Το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια που δανείστηκαν θα αποδώσει μέσα σε ένα χρόνο στις τράπεζες 33 δισεκατομμύρια δολάρια σε καθαρούς τόκους (καθαρό κέρδος). Αυτό είναι το “δωράκι” που πληρώνουν οι φορολογούμενοι και οι κυβερνήσεις στις τράπεζες για να ξαναπάρουν πίσω τα λεφτά που τους δάνεισαν μέσω της κεντρικής τράπεζας». Φυσικά, οι τράπεζες κερδίζουν και με άλλους τρόπους. Με τα χρήματα που δανείζονται, είτε άμεσα από το κράτος είτε με κρατικές εγγυήσεις, κερδοσκοπούν στο πετρέλαιο και άλλα εμπορεύματα. Στο πετρέλαιο, ας πούμε, αν το πιάσουν σε ανοδική φάση, τότε βγάζουν το κέρδος τους από την αυξημένη τιμή που πληρώνουν για τη βενζίνη οι καταναλωτές. Αν κάνουν μαζικές πωλήσεις πετρελαίου για να το αγοράσουν κατόπιν φθηνότερα, τότε πληρώνουν τη νύφη οι παραγωγοί. Μα ό,τι κι αν κάνουν οι τράπεζες, αν πέσουν έξω στις εκτιμήσεις τους, το ρίσκο το παίρνουν πάντα οι φορολογούμενοι, αφού αυτοί είναι οι μόνιμοι και ουσιαστικοί χρηματοδότες.

Το μυστικό…
… της τραπεζικής βιομηχανίας είναι αυτό: οι τραπεζίτες έχουν στήσει έτσι το σύστημα, που να μπορούν να κερδίζουν πολλά, είτε γύρω τους όλα πηγαίνουν καλά είτε καταρρέει το σύμπαν.