Έπεσαν στο μισό οι χορηγήσεις στεγαστικών

Με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζεται η πτώση στις χορηγήσεις δανείων, καθώς οι τράπεζες κλείνουν τις στρόφιγγες σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Ενδεικτικό είναι ότι τον Ιούλιο του 2009 εκταμιεύθηκαν λιγότερα από τα μισά στεγαστικά δάνεια σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι, ενώ στα καταναλωτικά οι εκταμιεύσεις βρίσκονταν σχεδόν το ένα πέμπτο των περυσινών. Συγκεκριμένα, ενώ τον Ιούλιο του 2009 οι καθαρές ροές στεγαστικών δανείων ανήλθαν σε 386 εκατ. ευρώ, το αντίστοιχο ποσό για τον Ιούλιο του 2008 ήταν υπερδιπλάσιο (765 εκατ. ευρώ). Ακόμα μεγαλύτερο είναι το άνοιγμα της ψαλίδας στην καταναλωτική πίστη, καθώς φέτος οι χορηγήσεις νέων καταναλωτικών δανείων ανήλθαν στα 116 εκατ. ευρώ, ενώ τον περυσινό Ιούλιο οι χορηγήσεις νέων καταναλωτικών δανείων είχαν φτάσει τα 526 εκατ. ευρώ.

Συνολικά, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που ανακοίνωσε σήμερα η Τράπεζα της Ελλάδος, ο ετήσιος ρυθμός ανόδου των δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά πάτησε εκ νέου «φρένο» τον Ιούλιο και μειώθηκε στο 6,6% από 7,4% τον Ιούνιο του 2009.

Η πτώση αφορά τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τα νοικοκυριά, καθώς λόγω της κρίσης, αλλά και της απροθυμίας των τραπεζών να χορηγήσουν νέα δάνεια- φοβούμενες τις επισφάλειες- έχουν μειωθεί σημαντικά οι νέες χορηγήσεις. Ειδικά στη στεγαστική πίστη, το αλαλούμ που συνεχίζει να επικρατεί σχετικά με τα μέτρα στήριξης της οικοδομής, σε συνδυασμό με τις υψηλές τιμές των ακινήτων, αποθαρρύνουν τους υποψήφιους δανειολήπτες.

Τα μέτρα «πάγωσαν» την αγορά
Όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, ειδικά στα στεγαστικά δάνεια, τα μέτρα στήριξης της οικοδομής που έσπευσε να ανακοινώσει η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έφεραν αύξηση των χορηγήσεων, αλλά αντίθετα «πάγωσαν» την αγορά, καθώς μέχρι τα τέλη Ιουλίου δεν είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Οι τραπεζίτες περίμεναν την ερμηνευτική εγκύκλιο για την κρατική εγγύηση του 100% της εμπορικής αξίας του ακινήτου, ενώ οι υποψήφιοι αγοραστές τις τελικές ρυθμίσεις προκειμένου να προχωρήσουν στην εκταμίευση του δανείου τους. Οι αγοραστές πάντως ήδη επωφελούνται από τις αυξημένες φοροαπαλλαγές, καθώς πλέον το 40% των τόκων των στεγαστικών δανείων αφαιρείται από τον φόρο, είτε πρόκειται για πρώτη είτε για δεύτερη κατοικία. Ακόμα όμως και αυτό το ευεργέτημα δεν στάθηκε αρκετό- τουλάχιστον μέχρι στιγμής- προκειμένου να αυξηθούν οι χορηγήσεις. Επιπλέον, το «πάγωμα» των στεγαστικών συντηρούν οι υψηλές τιμές των ακινήτων, που- σε συνδυασμό με τη γενικότερα κακή εικόνα της οικονομίας- αποθαρρύνουν τους υποψήφιους αγοραστές.

Ασφυξία για επιχειρήσεις
Σε απόλυτους αριθμούς, ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης προς τις επιχειρήσεις επιβραδύνθηκε τον Ιούλιο σε 7,9% από 8,6% τον προηγούμενο μήνα και 18,7% τον Δεκέμβριο του 2008. Ειδικά για τις επιχειρήσεις, η ασφυξία που επικρατεί στην αγορά είναι εμφανής από την εκτίναξη των ακάλυπτων επιταγών και των απλήρωτων συναλλαγματικών. Τους πρώτους επτά μήνες του 2009 τα «φέσια» έχουν ξεπεράσει τα 2 δισ. ευρώ, καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ.

Με το σταγονόμετρο στα νοικοκυριά
Ακόμα μεγαλύτερη είναι η πτώση για τα νοικοκυριά, καθώς ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης επιβραδύνθηκε σε 5,2%, έναντι 6,2% το Ιούνιο του 2009 και 12,8% τον Δεκέμβριο του 2008.

ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ

Ιούλιο οι εκταμιεύσεις καταναλωτικών δανείων βρίσκονταν σχεδόν στο ένα πέμπτο των περυσινών

Κόβονται σχεδόν 7 στις 10 αιτήσεις για καταναλωτικά δάνεια μικρού ύψους

ΑΡΝΗΤΙΚΗ είναι η εικόνα και στα καταναλωτικά δάνεια, όπου οι τράπεζες έχουν σε μεγάλο βαθμό κόψει τις χορηγήσεις, φοβούμενες τις διαρκώς αυξανόμενες επισφάλειες. Πλέον, για καταναλωτικά δάνεια άνω των 20.000 ή 30.000 ευρώ, καθώς και για συγκέντρωση υπολοίπων αντίστοιχου ύψους, απαιτούν την προσημείωση ακινήτου, ενώ αντίστοιχα για μικρότερα ποσά – της τάξης των 3.000,

5.000 έως 10.000 ευρώσχεδόν επτά στις 10 αιτήσεις κόβονται.

Η βουτιά στις νέες χορηγήσεις φέρνει στην επιφάνεια το πρόβλημα των αυξημένων επισφαλειών για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Και αυτό γιατί, όταν τα νέα δάνεια «έτρεχαν» με ποσοστά της τάξης του 20%30%, οι τραπεζίτες μπορούσαν να καλύψουν το ποσοστό του χαρτοφυλακίου του που βρισκόταν «στο κόκκινο». Μετά την επιβράδυνση όμως που προκάλεσε η κρίση, το πρόβλημα των διαρκώς αυξανόμενων επισφαλειών γίνεται ολοένα και πιο έντονο.