Μάνα, μητέρα, μαμά και εργαζόμενη

Καριέρα και μητρότητα παραμένει ακόμη ένας δύσκολος συνδυασμός για τις περισσότερες γυναίκες στην Ελλάδα. Οι συνθήκες εργασίας και οι απαιτήσεις που δημιουργούνται στο σπίτι από τον ερχομό ενός παιδιού, καθιστούν εξαιρετικά δύσκολους τους ρόλους που έχει μια γυναίκα: αυτόν της μητέρας στο σπίτι και της επαγγελματία στη δουλειά. Κάποιες επιλέγουν να παλεύουν να ισορροπήσουν και στα δύο, κάποιες άλλες δίνουν προτεραιότητα στα παιδιά και άλλες στην καριέρα. Όλες πάντως συμφωνούν πως μαγικός συνδυασμός δεν υπάρχει.


Εργαζόμενη part-time

Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ήταν κάτι που είχε αποφασίσει η κ. Έλεν Κόλμαν ότι θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή της. Έτσι, αποφάσισε να δουλεύει λίγες ώρες την ημέρα, ώστε να αφιερώνει χρόνο στα παιδιά της, αλλά να διατηρήσει παράλληλα την οικονομική της ανεξαρτησία, έστω και με λιγότερα χρήματα.

Τα παιδιά χρειάζονται πάνω απ΄ όλα τη μητέρα τους ειδικά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, όπως ισχυρίζεται. Για τον λόγο αυτόν δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για να τους προσφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Η παρουσία της μητέρας είναι αναντικατάστατη σε κάθε φάση της ζωής των παιδιών. Ιδιαίτερα όμως τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Από την άλλη μεριά όμως κάποια δραστηριότητα έξω από τον χώρο του σπιτιού δίνει μια ανάσα και σε κάνει να ξεφεύγεις από τη ρουτίνα. Όταν δεν υπάρχει μάλιστα άμεση οικονομική ανάγκη και η εργασία της μητέρας γίνεται για προσωπικούς λόγους, αυτό είναι τέλειο». Ένα πλήρες ωράριο εντός και εκτός σπιτιού είναι εξαντλητικό και αυτό αναγκάζονται να ακολουθούν οι περισσότερες γυναίκες σήμερα. Όπως λέει η κ. Κόλμαν, «το κράτος δεν ενθαρρύνει όμως τη μητρότητα από τη στιγμή που οι διευκολύνσεις για τις εργαζόμενες μητέρες είναι σχεδόν ανύπαρκτες».


Μητέρα πλήρους απασχόλησης

Η κ. ΑΝΝΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ έχει δύο παιδιά, ένα αγόρι 8 και μια κόρη 6 ετών στα οποία όπως λέει έχει αφοσιωθεί. Η εργασία και η μητρότητα ήταν ένας δύσκολος συνδυασμός και δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι δεν θα βρίσκεται κοντά τους. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Εργαζόμουν αρκετά χρόνια σε ένα κατάστημα και έκανα μια δουλειά που με ευχαριστούσε. Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τα δικά μου χρήματα, την ανεξαρτησία μου». Τα πράγματα όμως άλλαξαν από τη στιγμή που ήρθε στη ζωή το πρώτο της παιδί. Αν και τον πρώτο χρόνο προσπάθησε να τα συνδυάσει και τα δύο, διαπίστωσε στην πράξη ότι αυτό όχι μόνο την εξαντλούσε σωματικά αλλά ήταν και ασύμφορο οικονομικά. «Ήθελα να συνεχίσω τη δουλειά αλλά συνειδητοποίησα ότι το μόνο που κατάφερνα στην ουσία ήταν να στερώ την παρουσία μου από το παιδί μου που αναμφισβήτητα με χρειαζόταν. Η μητέρα μου δεν μπορούσε να με βοηθήσει, οπότε θα έπρεπε να προσανατολιστώ στη λύση της νταντάς ή του παιδικού σταθμού. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα έπρεπε να δίνω ένα πολύ μεγάλο μέρος του μισθού για να καλύψω αυτό το έξοδο. Οπότε τι έμενε;

Μόνο η απουσία μου από το σπίτι. Το σκέφτηκα και αποφάσισα ότι είναι προτιμότερο να μείνω κοντά στο παιδί μου. Όταν μάλιστα ήρθε και το δεύτερο, η ιδέα να μπω πάλι στην αγορά εργασίας απομακρύνθηκε τελείως».


Καριέρα και μητρότητα

Η κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΑΞΙΩΤΗ είναι σχεδιάστρια επίπλων έχει δύο δίδυμες κόρες στην ηλικία των 17. Η δουλειά της ήταν πολύ απαιτητική τόσο από άποψη χρόνου όσο και κόπου.

«Οι ώρες της εργασίας μου είναι πολλές. Είναι όμως και η φύση της δουλειάς τέτοια που δεν περιορίζεται μόνο στο κατάστημα με το οποίο συνεργάζομαι. Πάρα πολλές φορές αναγκάστηκα να πάρω τη δουλειά στο σπίτι για να είμαι κοντά στα παιδιά μου» λέει και προσθέτει: «Μου αρέσει πολύ το αντικείμενο με το οποίο έχω αποφασίσει να ασχοληθώ παρ΄ όλο που με κρατά πολλές ώρες μακριά από τα παιδιά μου. Άλλωστε μου αποφέρει κέρδη με τα οποία έχω τη δυνατότητα να παρέχω στις κόρες μου αυτά που ζητάνε». Σύμφωνα με την κ. Αξιώτη είναι καλό τα παιδιά να έχουν ως πρότυπο ανεξάρτητες μητέρες καθώς μαθαίνουν και αυτά από μικρά να είναι ανεξάρτητα και να μην επαναπαύονται πως όλα θα τα τακτοποιούν οι γονείς τους.

«Μπορεί να λείπω πολλές ώρες από το σπίτι και να χάνω αρκετές στιγμές με τα παιδιά μου, προσπαθώ ωστόσο να αξιοποιώ τον ελεύθερο χρόνο μου με τις κόρες μου με διάφορες δραστηριότητες που θα κρατούν κοντά τη μια στην άλλη».


Μητέρα εκτός σκηνής

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ σύνηθες φαινόμενο η γυναίκες της σοουμπίζ να γίνονται μητέρες σε νεαρή ηλικία. Κόντρα στη γενικότερη τακτική, η Τάνια Τρύπη αποφάσισε να φέρει στον κόσμο το πρώτο της παιδί σε ηλικία 24 ετών. Σήμερα έχει μια κόρη 15 ετών από τον πρώτο της γάμο και μια 9 ετών από τον δεύτερο. Όπως λέει, «εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτηκα καθόλου ότι αυτό που προέχει είναι η καριέρα μου, που ουσιαστικά ήταν και η χρονική περίοδος στην οποία την έχτιζα. Αγαπούσα πάντα τα παιδιά και ήταν τελείως φυσιολογικό από τη στιγμή που βρισκόμουν και μέσα σε έναν γάμο να φέρω στον κόσμο ένα παιδί». Δεν πίστεψε ούτε στιγμή η γνωστή ηθοποιός ότι η μητρότητα θα της στερούσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τα όνειρά της. «Δεν νομίζω ότι πήγε πίσω η καριέρα μου. Και μάλιστα δεν χρησιμοποίησα ποτέ νταντάδες. Προτίμησα τα παιδιά μου να μεγαλώνουν με τους παππούδες τους. Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που επιμένω να μένω στην ίδια πολυκατοικία με τους γονείς μου». Όταν όμως για κάποιο λόγω παρουσιαζόταν κάποια δυσκολία, η Τάνια Τρύπη δεν δίσταζε να πηγαίνει στον χώρο της εργασίας της τα παιδιά: «Έχω πάρει τις κόρες μου πάρα πολλές φορές σε πρόβες ή γυρίσματα.

Είναι προτιμότερο να βρίσκονται μαζί μου παρά με νταντάδες. Από την άλλη έβλεπαν τη μητέρα τους στον χώρο εργασίας τους, κάτι που μόνο θετικά πιστεύω ότι έχει από τη στιγμή που δεν γινόταν σε μόνιμη βάση».


Με τα παιδιά στη… δουλειά

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ανεξαρτησία μπορεί να είναι για τις περισσότερες μητέρες το ζητούμενο. Για την κ. Άντα Παλατζιάν όμως ο λόγος που συνέχισε να εργάζεται και μετά την απόκτηση των δύο γιων της είναι γιατί, όπως τονίζει, αυτό της δίνει ισορροπία. Παραδέχεται ότι ο συνδυασμός των δύο ωραρίων- της μητέρας στο σπίτι και της εργαζόμενης- είναι πολλές φορές εξαντλητικός, όμως τον απολαμβάνει:

«Το να είμαι κοντά στα παιδιά μου αλλά και το να συνεχίζω κανονικά τη ζωή μου στο εργασιακό περιβάλλον, για μένα είναι το ιδανικό. Τον πρώτο καιρό μάλιστα ήταν κάτι για το οποίο κουραζόμουν πολύ αφού δεν είχα συνηθίσει ούτε είχα βρει τον τρόπο να αντεπεξέρχομαι και στους δύο ρόλους.

Πολλές φορές πήρα τα παιδιά στη δουλειά αλλά είχα αυτήν τη δυνατότητα, κάτι που δεν μπορούν να το κάνουν άλλες μητέρες». Η οικογενειακή επιχείρηση στην οποία εργάζεται η κ. Άντα Παλατζιάν την ευνοεί ποικιλοτρόπως: «Πολλές φορές έχω τη δυνατότητα να πάρω τα παιδιά στη δουλειά χωρίς να έχω πρόβλημα. Δεν ξέρω αν μπορούν πολλές μητέρες κάνουν κάτι ανάλογο. Επίσης, το ωράριό μου είναι προκαθορισμένο χωρίς πολλές αποκλίσεις. Θα πάω στη δουλειά στις 9 και θα φύγω στις 5. Έτσι και στην οικογενειακή επιχείρηση συμβάλλω αλλά δίνω και περισσότερα πράγματα στα παιδιά που σαφώς με χρειάζονται. Ξέρω ότι είμαι σε πλεονεκτική θέση εξαιτίας του γεγονότος ότι δουλεύω σε οικογενειακή επιχείρηση με όλα τα θετικά που συνεπάγονται, κάτι που δεν έχει η πλειονότητα των εργαζόμενων μητέρων».