[ Διαστάσεις ] Η συμμορία των Έξι
Ένα επιχείρημα θα ήταν αρκετό: δεν είναι δυνατόν στην αμερικανική υπερδύναμη να υπάρχουν 50 εκατ. ανασφάλιστοι. Εδώ δεν χωρούν ούτε συνθήματα ούτε ιδεολογίες. Όποιος χάσει αυτήν τη μάχη, χάνεται.
Χμμ… Και τώρα τι κάνουμε;
O Ρόμπερτ Ράιχ υπήρξε υπουργός Εργασίας του προέδρου Κλίντον. Και προσπαθεί να καταλάβει, όπως όλοι μας, τι ακριβώς συμβαίνει με τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας που επιχειρεί ο πρόεδρος Ομπάμα. Αναρωτιέται συγκεκριμένα, με άρθρο του στο ηλεκτρονικό περιοδικό Salon, πώς είναι δυνατόν έξι γερουσιαστές που αντιπροσωπεύουν το 2,5% του πληθυσμού να καλούνται να αποφασίσουν για την υγειονομική περίθαλψη που θα έχουν 300 εκατ. Αμερικανοί. Τι συμβαίνει με τους Δημοκρατικούς; Δεν έχουν ένα φρέσκο, δημοφιλή και μαχητικό πρόεδρο στον Λευκό Οίκο; Δεν ελέγχουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου; Γιατί δεν προχωρούν με αποφασιστικότητα και τόλμη στις τομές που χρειάζονται; Οι έξι γερουσιαστές, τρεις από το Δημοκρατικό και τρεις από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ανήκουν στην Επιτροπή Οικονομικών της Γερουσίας. Ο πλέον εξέχων από τους Ρεπουμπλικανούς, ο Τσαρλς Γκράσλεϊ που εκλέγεται στην Αϊόβα, αρνείται συστηματικά τις τελευταίες εβδομάδες να διαψεύσει τη φήμη ότι το νομοσχέδιο προβλέπει τη σύσταση «επιτροπών θανάτου» που θα αποφασίζουν αν ένας άρρωστος ή ηλικιωμένος θα ζήσει ή θα πεθάνει. Σε μια συγκέντρωση που έγινε την περασμένη Τρίτη στον δήμο της περιφέρειάς του αποκάλεσε τον Ομπάμα και τη Νάνσι Πελόζι «πνευματικά ανέντιμους» επειδή δηλώνουν ότι τα περί των επιτροπών είναι μύθος. Όσο για το ίδιο το νομοσχέδιο, ζητά την απόσυρσή του επειδή προκαλεί την οργή της κοινής γνώμης… Στα χέρια τέτοιων ανθρώπων βρίσκεται λοιπόν η τύχη της πρώτης μεγάλης μεταρρύθμισης που προωθεί ο Ομπάμα; Ο Αμερικανός πρόεδρος γνωρίζει ποιοι αντιδρούν στα σχέδιά του. Πρόκειται φυσικά για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που προσπαθεί μέσα από τη διασπορά των πιο εξωφρενικών μύθων να ανασυγκροτηθεί. Αντιδρά όμως παραδόξως και μια μερίδα του Δημοκρατικού Κόμματος, που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι ασφαλιστικές εταιρείες, που φοβούνται ότι θα χάσουν ένα μερίδιο της αγοράς. Ένα μέρος των γιατρών, που είχαν ήδη τορπιλίσει την αντίστοιχη προσπάθεια της Χίλαρι πριν από δεκαέξι χρόνια. Και μια κατηγορία του πληθυσμού που είναι ικανοποιημένη με τη δική της περίθαλψη και δεν θέλει να μοιραστεί η «πίτα» σε περισσότερους: οι περισσότεροι είναι ηλικίας 60 έως 80 ετών και αποτελούν την ισχυρότερη και ενεργότερη ομάδα ψηφοφόρων. Αν, με πρόσχημα τη «συναίνεση», ο Ομπάμα και το Δημοκρατικό Κόμμα παραδοθούν στα συμφέροντα αυτών των ανθρώπων, θα έχει χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία για τη μεταμόρφωση της Αμερικής.
Τις τελευταίες ημέρες, ο Ομπάμα προσπαθεί να επανενεργοποιήσει τη βάση δεδομένων των 13 εκατ. ψηφοφόρων που συνέβαλαν αποφασιστικά στην εκλογή του. Αλλά τα βρίσκει δύσκολα κι εκεί. Όπως λέει μια γνωστή φιλελεύθερη μπλόγκερ, η Τζέιν Χάμσερ, «αν η προεκλογική εκστρατεία μοιάζει με ποίηση, η διακυβέρνηση είναι πιο κοντά στην πρόζα».
LΙΝΚ:














