Μουσική

Το ελληνικό ροκ βρίσκει νέο κοινό
Της Μαρίας Μαρκουλή

Το ελληνικό ροκ δεν μετράει χρόνια. Τα βάζει στην άκρη και συνεχίζει δυναμικά. Δύο γκρουπ με ιστορία δείχνουν με τα καινούργια άλμπουμ τους ότι το ροκ εν ρολ έχει δρόμο μόνο μπροστά του
Εξάρχεια, λίγα χρόνια πριν (εντάξει, αρκετά χρόνια πριν, ας πούμε δεκαετία του ΄80). Πάνω από την πλατεία, στους γύρω δρόμους και σε κάποιες γειτονιές πιο μακριά, κιθάρες βουίζουν και μια φουρνιά από συγκροτήματα δυναμώνουν τον ήχο της πόλης. Δυνατό πανκ ροκ, βρώμικο και λίγο μελαγχολικό. Τους Μagic De Spell είναι σίγουρο πως πολλοί συνάντησαν κάποια στιγμή από τότε ώς σήμερα στη ζωή τους.

Το ελληνικό ροκ είναι τελικά σκληρό καρύδι και μέσα στα βουνά της πρόσφατης ελληνικής παραγωγής, οι Μagic De Spell μόλις παρουσίασαν, το «Οκ Πατέρα», το καινούργιο CD τους. Και ακούγονται σχεδόν σα να ξεκίνησαν χτες.

«Μπορεί να είναι αρρώστια και ψύχωση, αλλά φαίνεται δεν μπορούμε χωρίς αυτό, κι ας έχουν περάσει είκοσι οκτώ χρόνια από το πρώτο μας σινγκλ…» λέει ο Θοδωρής Βλαχάκης, ψυχή των Μagic και ακλόνητος στα ντραμς. Ήδη κιόλας, αν θέλετε να ξέρετε, είναι πέντε περίπου χρόνια που πέρασαν από τότε που βγήκε ο «Τελευταίος επιζών», πράγμα που σημαίνει πως ενώ έχεις την εντύπωση πως οι Μagic κάνουν επιστροφή, στην πραγματικότητα δεν έχουν φύγει ποτέ.

«Αυτό συμβαίνει, επειδή ακούμε συνέχεια μουσικές και πολλά από αυτά μας επηρεάζουν. Υπάρχει, ας πούμε, τη μια η αναβίωση της reggae και του ska, το punk και το hip hop, από την άλλη πάντα το ροκ των 80s που είχε θέση στη μουσική μας. Θέλουμε να επιστρέψουμε σε αυτή τη μουσική και στον ήχο του σήμερα».

Το «Οk πατέρα» τα έχει όλα αυτά. Η μπάντα χορεύει με συνέπεια στον δικό της ρυθμό. Αν πρέπει να πεις κάτι για τους Μagic De Spell, είναι πως έχουν έναν ηθικό κώδικα και μένουν πιστοί σε αυτόν. Ακόμη και τη στιγμή που έχασαν ολόκληρο το κοινό τους. Συνέβη κι αυτό. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, όταν σταμάτησαν να γράφουν κομμάτια με αγγλικούς στίχους και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με στίχο ελληνικό. «Τότε, όλοι οι παλιοί έφυγαν… Εκείνη την εποχή παίζαμε μπροστά σε κόσμο που δεν είχαμε ξαναδεί». Σήμερα μπορεί οι δίσκοι της αγγλόφωνης περιόδου να είναι σπάνιοι και να τους κυνηγούν οι συλλέκτες σαν θησαυρό, οι Μagic όμως έχουν άλλους θησαυρούς να θαυμάσουν.

«Από τα δώδεκα κομμάτια του καινούργιου μας, τα οκτώ τα έχουν ανεβάσει οι πιτσιρικάδες στο youtube με αυτοσχέδια βιντεάκια».

LΙΝΚ

http://www.magicdespell.net/

«Οι πιτσιρικάδες έχουν γνώμη»

«Προβάδικο δύσκολα βρίσκεις πια», λένε οι Μagic De Spell. «Όλοι παίζουν, και είναι περίεργο γιατί σαν καριέρα δεν είναι εύκολο να την ακολουθήσεις σήμερα. Θέλουν να εκφραστούν, αλλά το πρόβλημα είναι πως η πόρτα είναι κλειστή και τα γκρουπ δεν μπορούν να βγουν προς τα έξω, παρότι το Ίντερνετ παίζει ρόλο σημαντικό για να προβάλεις τη δουλειά σου». Αναφέρουν τους Grain σαν ένα από τα γκρουπ που τους αρέσει και την Κρίστη Στασινοπούλου σαν διαχρονική αξία που αγαπούν. Οι Μagic σήμερα είναι ο Θοδωρής Βλαχάκης, ο Νίκος ketchup Γεωργούλης, παλιές καραβάνες, μαζί με τον Πάνο Rat Χριστοφόρου, τον Δημήτρη Μποτή, τον Γιώργο Λαγγουρέτο που ανέλαβε να γίνει η φωνή του γκρουπ και τον Ρixel που φέρνει ένα hip hop, ηλεκτρονικό αέρα.

«Πήγαμε στις πορείες, συμμετείχαμε στις μεγάλες συναυλίες, η πλειονότητα των πιτσιρικάδων έχει γνώμη και θέση απέναντι στα κοινωνικά. Κι ας προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν ότι δεν έχει» λέει ο Θοδωρής και οι Μagic διασκευάζουν τον «Κυρ Παντελή» του Πάνου Τζαβέλα.


«Εμείς και ο κόσμος, κανείς άλλος»

«Η επανασύνδεση των Last Drive πριν από δυο χρόνια ήταν μια κίνηση που έγινε αυθόρμητα και χωρίς σχέδιο πέρα από μερικές συναυλίες. Όταν ξαναβρεθήκαμε και παίξαμε μαζί, διαπιστώσαμε ότι η χημεία εξακολουθούσε να είναι παρούσα, ότι το feeling και το fun λειτουργούσαν μεταξύ μας». Κάπως έτσι αρχίζουν τα πράγματα. Ή αρχίζουν ξανά. Το τρένο είχε φύγει από τον σταθμό και οι Last Drive ήταν ήδη μέσα. Οι συναυλίες, αποθεωτικές όπως ήταν, δεν άφηναν και πολλά περιθώρια για να κάνει κανείς τους υπολογισμούς του. Και οι Last Drive επέστρεψαν, και με καινούργιο άλμπουμ. Εντυπωσιακό.

«Στις συναυλίες είδαμε ότι τα κομμάτια είχαν κάνει ένα δικό τους ταξίδι τα χρόνια που είμαστε χώρια, και ότι εξακολουθούσαν να πυροδοτούν αυτόν τον κύκλο ενέργειας ανάμεσα σε εμάς και το κοινό. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε την κατάσταση ένα βήμα παραπέρα και να ηχογραφήσουμε μερικά κομμάτια που είχαν αρχίσει να προκύπτουν».

Δεκαετία του ΄80, το ροκ εν ρολ στην Αθήνα έβρισκε τις διαδρομές του, υπόγεια αλλά δυναμικά. Τότε οι Last Drive ξεκινούσαν να πάρουν το ρίσκο τους σε μια σκηνή που αναζητούσε την προσωπικότητά της. Το πρώτο τους άλμπουμ «Underworld Shakedown» βγαίνει το 1986, τα λάιβ τους είναι εκρηκτικά- γρήγορα γίνονται το πολύτιμο ροκ μυστικό, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Κομμάτια τους εμφανίζονται σε συλλογές του εξωτερικού, ενώ ρόκερ της αλλοδαπής ψάχνουν «πού είναι αυτοί οι Last Drive να τους δουν». Το 1995 διαλύονται.

Και δώδεκα χρόνια μετά, και ενώ το παιχνίδι της μουσικής γύρω έχει αλλάξει τελείως, επιστρέφουν. Η διαφορά με το παρελθόν; «Αυτή τη φορά δεν περιμένουμε τίποτε από κανέναν πέρα από τον κόσμο μας και θέλαμε να κάνουμε τη σχέση μας μαζί του όσο πιο αδιαμεσολάβητη γίνεται. Δεν λέμε ότι κάνουμε κάτι καινούργιο, πάρα πολλά γκρουπ προχωρούν εδώ και χρόνια στην ίδια απόφαση και η αυτοδιαχείριση του υλικού τους από τους ίδιους τους μουσικούς ήταν πάντα ένας παράλληλος τρόπος δημιουργίας». Το «Ηeavy Liquid», με επιρροές από ροκ εν ρολ, κάντρι, γκαράζ και όλα όσα έχουν κατασταλάξει μέσα τους, αποκαλύπτει νέα και άφθονα αποθέματα έμπνευσης.

Οι Last Drive είναι οι Αλέξης Καλοφωλιάς (Αlex Κ.), μπάσο, φωνή, Γιώργος Καρανικόλας (Β. George Βop), κιθάρα, φωνή, Χρήστος Μιχαλάτος (Chris Β.Ι.), τύμπανα, Θάνος Αμοργινός (Τ.Η. Lime) κιθάρα.

LΙΝΚ

http://www.myspace.com/theofficiallastdrive