[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πες ήμαρτον!

Μερικοί το προτιμούν καυτό. Άλλοι κρύο. Δεν πρόκειται για αστείο, είναι καθαρά θέμα κλίματος. Όταν σε σηκώνει το κλίμα φοράς τακούνια, βάφεσαι και ντύνεσαι γυναικεία, εν ολίγοις φέρεσαι ανάλογα. Γίνεσαι Τόνι Κέρτις ή κινηματογραφική και συγγραφική καρικατούρα. Κάτι σαν την Πίπα Λι και τις ανεκδιήγητες ιστορίες της. Δικαιολογείσαι να υπερβάλλεις καλοκαιριάτικα. Δικαιολογούμαι όμως να κάνω ανάλογους συνειρμούς στα θερινά τα σινεμά; Πού είσαι Τζάνις Τζόπλιν να κλάψεις μαζί μου. Γενικώς κλάψ΄ τα Χαράλαμπε και όχι baby. Δεν σατιρίζεις πρόσωπα, δεν θίγεις υπολήψεις. Γυναίκες μόνο. Αναλώσιμα υλικά στη βιομηχανία του Χόλιγουντ. Μία Μέριλιν είχε μείνει και την αποτέλειωσες. Ένας τηλεοπτικός άγιος σε σήκωσε σαν οργισμένο μεσήλικα στη δεκαετία του ΄70 και δηλώνεις σε παραλλαγή του «Βorn to be wild» ότι γεννήθηκες άγριος και επέλεξες να καβαλάς 4 αντί 2 τροχούς, μακριά από τους λύκους της στέπας. Είσαι αντίζηλος, τότε, όπως και τώρα. Μεταχρονολογημένος και χωρίς σοβαρό αντίκρυσμα. Φαιδρό και αγοραίο. Ο άλλος Αντώνιος ο Τόνι στα 84 χρόνια του δείχνει να ζητάει κι άλλο… αίμα. Νέο. Μία νέα αυτοβιογραφία ολκής και μακάβριας πλοκής. Μία μετέωρη απάντηση στον γρίφο του πρόωρου θανάτου της Μέριλιν. Εκείνος ήταν ο εραστής και ο Άρθουρ Μίλερ ο συγγραφέας μεν, απατημένος δε, σύζυγος. Και καλά, η Πίπα Λι την έκανε μεσόκοπη με ελαφρά… πηδηματάκια, ο Κέρτις από ποιον περιμένει να γλιτώσει; Του Χάρου;