[ Διαστάσεις ] Γραφομηχανή, μελάνη και αλκοόλ
Daily Τelegraph. Τα γραφεία της εφημερίδας στη Φλιτ Στριτ την εποχή που κροτάλιζαν οι γραφομηχανές
«Η Φλιτ Στριτ είναι το παρελθόν μας, ο τρόπος που βγάζαμε εφημερίδες, ο τρόπος που κάναμε δημοσιογραφία. Είναι το κροτάλισμα των γραφομηχανών, το καυτό μέταλλο, η μυρωδιά της μελάνης, η κατανάλωση αλκοόλ που διαρκούσε, λίγο ώς πολύ, 24 ώρες».
Καθηγητής δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου, πρώην αρχισυντάκτης της Daily Μirror, ο Ρόι Γκρινσλέιντ αποχαιρετά την οδό του Λονδίνου που τα τελευταία 300 χρόνια υπήρξε συνώνυμη με τη δημοσιογραφία: χθες μετακόμισε και το Γαλλικό Πρακτορείο, η τελευταία διεθνής ειδησεογραφική υπηρεσία που είχε την έδρα της στη Φλιτ Στριτ. Η έξοδος των εφημερίδων άρχισε το 1986, όταν ο βαρόνος των μέσων ενημέρωσης Ρούπερτ Μέρντοχ αποφάσισε να μεταφέρει τους τίτλους του. Οι Τimes, η Sun, οι Sunday Τimes και η Νews of the World μετακόμισαν τότε σε ένα υπερσύγχρονο κτιριακό συγκρότημα, στο Ουάπινγκ, στο Ανατολικό Λονδίνο. Οι υπόλοιπες εφημερίδες μιμήθηκαν σύντομα το παράδειγμα του Μέρντοχ, εκμεταλλευόμενες την ευκαιρία να αποκτήσουν νέες, φθηνότερες, λειτουργικότερες εγκαταστάσεις. Η εποχή που τα δημοσιογραφικά γραφεία χωρίζονταν μόνο από τις παμπ άρχισε να φτάνει στο τέλος της.
Γνωστή στη Βρετανία και ως «Η οδός της ντροπής», η Φλιτ Στριτ έγινε το 1500 έδρα του πρώτου τυπογραφείου του Λονδίνου, το οποίο κτίστηκε πλάι στην εκκλησία Σεντ Μπράιντ, ακόμα και σήμερα γνωστή ως «η εκκλησία των δημοσιογράφων». Η πρώτη εφημερίδα εκδόθηκε το 1702, ήταν η Daily Courant, με μια σελίδα ύλη, σε δύο στήλες. Η φήμη της οδού οφειλόταν και στα εντυπωσιακά της κτίρια, όπως η άλλοτε έδρα της Daily Εxpress, γνωστή ως «Μαύρη Λουμπιάνκα» (προσωνύμιο που παρέπεμπε στο αρχηγείο της ΚGΒ στη Μόσχα) και τα γραφεία της Daily Τelegraph στο art nouveau Ρeterborough Court. Στον δρόμο αυτό ζούσαν, ψώνιζαν, έπιναν, έγραφαν άνθρωποι όπως ο Κάρολος Ντίκενς. Η Τipperary στον αριθμό 66 είναι η παλαιότερη ιρλανδική παμπ του Λονδίνου.
Παρά την έξοδο των επιχειρήσεων του Τύπου, ο όρος «Φλιτ Στριτ» παραπέμπει πάντα στη βρετανική δημοσιογραφία, όπως ο όρος «Ουόλ Στριτ» θυμίζει χρηματιστήριο και πιστωτικά ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. «Λυπήθηκα όταν έφυγε το Ρress Αssociation. Λυπήθηκα όταν έφυγε το Reuters. Δεν είναι έκπληξη. Όμως είναι πάντα θλιβερό να βλέπεις ακόμα ένα κομμάτι της Φλιτ Στριτ να χάνεται», είπε ακόμη ο παλιός αρχισυντάκτης της Daily Μirror. Η αποχώρηση και του τελευταίου πρακτορείου, πρόσθεσε, του προκαλεί θλίψη. Το τελευταίο τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου στάλθηκε από το κτίριο Chronicle Ηouse τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, πριν τα φώτα σβήσουν για τελευταία φορά. Και οι ανταποκριτές της σκωτζέζικης D.C. Τhomson, οι μοναδικοί δημοσιογράφοι που παραμένουν στη Φλιτ Στριτ, είναι λίγοι- και πολύ μόνοι- για να γεμίσουν τον δρόμο με τον ήχο των πλήκτρων, έστω και από τα πληκτρολόγια των υπολογιστών.
LΙΝΚ:














