«Το χάνω κάθε χρόνο το παιχνίδι με τον χρόνο»

«Το τραγούδι δεν είναι τόπος ν΄ αποθηκεύσεις βιώματα, είναι τόπος που τα γεννά» λέει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για τη «Νεροποντή» του στο θεατράκι της Αρχαίας Επιδαύρου
Ύστερα από έξι χρόνια σιωπής επανήλθε στη δισκογραφία με τη νέα προσωπική του δουλειά, τη «Νεροποντή», πριν από τέσσερις μήνες. Ο λόγος για τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, ερμηνευτή με ιδιαίτερη αύρα και συναίσθημα στη φωνή, που δίνει μια συναυλία- αναδρομή στα τραγούδια του που καθόρισαν τη μετέπειτα πορεία του στο πάλκο, εμπλουτισμένα με νέες δημιουργίες του- στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, αύριο και μεθαύριο.

Από τις «Περιπέτειες ενός προσκυνητή» μέχρι την προηγούμενη άνοιξη μεσολάβησαν πολλά.

Ταξίδεψε, βίωσε εμπειρίες και ωρίμασε… Ενώ οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες διευρύνθηκαν. «Μαλακωδώς εφησυχασθείς επί μακρόν/ Ο καλλιτέχνης επανεξετάζει την κατάσταση/ Πριν ξεχαστεί εκ νέου». Είναι τρεις στίχοι από το τραγούδι «Ήταν ανάγκη», το έκτο στη σειρά του νέου του άλμπουμ και η εισαγωγή της συναυλίας. Λίγο πιο κάτω τραγουδά για τον καιρό που περνά: «Τα γόνατά μου κάνουν χρίτσι χρίτσι/ Μεγαλώνω/ Το χάνω κάθε χρόνο το παιχνίδι με τον χρόνο». Και συνεχίζει: «Ξένος/ στον αδυσώπητο χαβά της ανθρωπότητας/ ο Χατζιδάκις μοιάζει στην προϊστορία/ κι αντικατάσταση δεν έγινε καμία».

«Στη “Νεροποντή” ήθελα να χρησιμοποιήσω σαν αναφορά κάποιους ήχους που αγαπώ» εξηγεί ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. «Τους ήχους της χορωδίας, της ορχήστρας, το βυζαντινό μέλος, τις παραδοσιακές κλίμακες και τα σύγχρονα, εισαγόμενα μουσικά είδη». Στη συναυλία θα συνεργαστεί επί σκηνής με τους Σταύρο Λάντσια (πιάνο, πλήκτρα, μαρίμπα), Γιώργο Καλούδη (βιολοντσέλο, κρητική λύρα), Μιχάλη Καπηλίδη (τύμπανα) και με το φωνητικό σύνολο «Εν φωναίς», υπό τον Αλέξανδρο Στουπάκη. «Δεν με ενδιέφερε “να βάλω και μια συμφωνική” στον δίσκο για λόγους εντυπω σιασμού, σοβαροφάνειας ή για την απόκτηση κύρους σ΄ έναν κύκλο ανθρώπων που το παίζουν καλλιεργημένοι, ενώ η αισθητική τους δεν απέχει από το τελευταίο μπουζουξίδικο. Ένιωσα τα ίδια τα τραγούδια να ζητούν μια ειδική μεταχείριση, ελπίζοντας πως ό,τι γίνεται από βαθιά ανάγκη απέχει απ΄ το κιτς» προσθέτει ο τραγουδοποιός, που μετρά 16 χρόνια στην έντεχνη μουσική σκηνή.

ΙΝFΟ

Συναυλία του Αλκίνοου Ιωαννίδη, στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου αύριο και μεθαύριο στις 21.30. Εισιτήρια: 30, 20 και 10 (φοιτητικό) ευρώ. Πληροφορίες: τηλ. 210-
3272.000.

Με μια ματιά

1969: Γεννιέται στη Λευκωσία της Κύπρου 1989: Σπουδάζει με υποτροφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών 1993: Εμφανίζεται στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, στον ρόλο του Μοσχίονα, στη «Σαμία» του Μενάνδρου. Πρώτο άλμπουμ «Στην αγορά του κόσμου» (με το τραγούδι «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι»)

1995: Κυκλοφορεί το «Όπως μυστικά και ήσυχα» 1997: «Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος» σε στίχους και μουσική του ίδιου (με το τραγούδι «Όσα η αγάπη ονειρεύεται») 1999: «Ανεμοδείκτης», με τη συμμετοχή των Διονύση Σαββόπουλου, Ελευθερίας Αρβανιτάκη 2000: «Εκτός τόπου και χρόνου», με ζωντανές ηχογραφήσεις και τραγούδια των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα, Μάνου Λοΐζου, Μάνου Χατζιδάκι 2003: «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» 2006: Κυκλοφορεί με τον Μιλτιάδη Παπαστάμου το άλμπουμ «Που Δύσιν ώς Ανατολήν», με παραδοσιακά κυπριακά τραγούδια 2009: Νέο άλμπουμ του, η «Νεροποντή»