Δίκτυο

Το αυθεντικό λαϊκό ξεσηκώνει
Π.Α.

Τι κι αν οι- ασθμαίνουσες- δισκογραφικές εταιρείες θέλουν σώνει και καλά να στρέψουν στα μονότονα ποπ-άκια ένα κοινό που πάντα είχε το «δικό του», λαϊκό, τραγούδι; Τι κι αν τα (μονόφωνα) ραδιόφωνα επιμένουν μόνον στην εύκολη ποπ ή στο ξεφτιλέ λαϊκοπόπ; Τι κι αν όλες οι νέες τραγουδίστριες και οι τραγουδιστές επιμένουν να συστήνονται με ό,τι πιο ομοιόμορφο (κάποτε και αγγλόφωνο) σε «παγκοσμιοποιημένη»- με την κακή έννοιαποπ, ακόμη κι αν η ίδια η φωνή τους θα έπρεπε να τους οδηγεί σε πιο λαϊκά μονοπάτια (ιδέ Ελεονώρα Ζουγανέλη); Το λαϊκό τραγούδι ζει και βασιλεύει! Και είναι το μόνο- πέραν των «κλασικών» ονομάτων του ροκ που μας έρχονται- το οποίο γεμίζει ακόμη στάδια. Τα ξεχειλίζει, αν κρίνει κανείς από την τεράστια ανταπόκριση στον λαϊκό (πάντα λαϊκό) και δωρικό Δημήτρη Μητροπάνο. Είναι η χρονιά του, βέβαια, αυτή. Από τον χειμώνα έκαναν ουρές για να τον ακούσουν ή τον αποθέωναν στο Καλλιμάρμαρο, παρούσης της «Εθνικής Ελλάδος» του τραγουδιού. Κάπου 11.000 τον χειροκρότησαν στο Ηράκλειο Κρήτης. Εφτάμισι κι οχτώ χιλιάδες (δύο μέρες!) στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη. Εννέα χιλιάδες στον Βύρωνα, έξι στην Πάτρα και πάει λέγοντας. Μπορεί κι άλλοι να έχουν ρεύμα. Όμως είναι το «αυθεντικό λαϊκό» (κι απαράβατο) που έχει γραφτεί στη συνείδηση του ελληνικού κοινού με τη φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου που ξεσηκώνει ακόμη πλήθη. Κι αυτό καμία μόδα, καμία δισκογραφική «τάση», κανένας πρόσκαιρος του εύκολου λαϊκοπόπ δεν το σβήνει. Το πραγματικό λαϊκό έχει πέραση. Ας το πάρουν όλοι απόφαση.


Έχει ακόμη δρόμο…
Χ.Π.

Μπορεί να είναι η νέα «χοτ» φωνή της ιταλικής μουσικής σκηνής, μπορεί να έχει πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους, έχει όμως πολύ δρόμο μπροστά της για να κατακτήσει και τη σκηνή. Μιλάω για τη Τζούσι Φερέρι, που είδαμε τις προάλλες στο Θέατρο Βράχων στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Υμηττού. Ωραία φωνή. Με χαρακτήρα και δύναμη που θυμίζει πολύ τις διάσημες συμπατριώτισσές της.

Όμως δεν αρκεί αυτό για να κατακτήσεις ένα κοινό που έχει έρθει να σε δει (και όχι μόνο να σε ακούσει). Ούτε το να ξέρεις να χορεύεις με τον ρυθμό. Το λάιβ της χρειάζεται πιο εκλεπτυσμένο «χτίσιμο», έναν χαρακτήρα. Πρόκειται ακριβώς γι΄ αυτόν τον χαρακτήρα που αποκτά ο τραγουδιστής όταν κάνει χιλιόμετρα πάνω στο πάλκο. Και αυτό δεν το έχει αποκτήσει ακόμα η Τζούσι Φερέρι. Εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που, τελικά, κάνουν τη διαφορά.

Πάντως το Θέατρο Βράχων ήταν γεμάτο. Και έτοιμο να την συνοδέψει στο «Νon ti scordar mai di me», το «Νovembre» το «La bambola» κ.ά. Μόνο που δεν ξέρω τι έγινε στο φινάλε, γιατί βαρέθηκα κι έφυγα. Δεν είναι αμαρτία, με τέτοια φωνή;


Το γιοφύρι της Πάτρας
Μ.Α.

Ξεκίνησε για να είναι έτοιμο το 2006, αλλά το έχασε το στοίχημα της πολιτιστικής πρωτεύουσας. Στόχος νούμερο δύο για το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών ήταν το 2007, αλλά και πάλι έχασε. Και φτάσαμε στο φετινό καλοκαίρι οπότε και το πολλά υποσχόμενο και πρωτοποριακά σχεδιασμένο μουσείο με τα 2.500 εκθέματα και τους 3.500 τ.μ. εκθεσιακούς χώρους, που κόστισε πάνω από 24 εκατ. ευρώ, επιτέλους θα ανοίξει (ύστερα από κόντρες σε αρχαιολογικό και όχι μόνο επίπεδο). Όχι όμως ολόκληρο, αλλά σε δόσεις. Μέσα στα μπάνια του λαού, ο υπουργός Πολιτισμού θα κόψει κορδέλα στις τρεις αίθουσες του μουσείου στις 24 Ιουλίου. Όσο για την τέταρτη, μας δίνει ραντεβού για τον Σεπτέμβριο. Γιατί τόση βιασύνη να εγκαινιαστεί μισό ένα μουσείο που τόσο έχει καθυστερήσει; Για να προλάβει την τουριστική περίοδο; Ήδη η μισή έχει κάνει φτερά και πάλι θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς εγκαίνια και φανφάρες, μέχρις ότου να είναι πλήρως έτοιμο. Μήπως για τις κάμερες τότε;