Φαινόμενα

Φωτογενή δάκρυα για τον Μάικλ
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Στη σοουμπίζ δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχει μόνο μια μακάβρια φαντασμαγορία μέσα από κανιβαλικά σόου δήθεν πένθους
Πλήθος προσωπικές λεπτομέρειες, όσα ακριβώς προσπάθησε ο αποβιώσας όσο ήταν εν ζωή να αποκρύψει από τα κανιβαλικά πλήθη, όλα έρχονται στο φως. Φαλακρός και σκελετωμένος ο Μάικλ Τζάκσον, λένε οι πληροφορίες- ποιος τις δίνει άραγε;

Σκίτσα με το πρόσωπό του γερασμένο, τα βλέφαρα μισόκλειστα, τα ζυγωματικά αποστεωμένα, κάνουν τον γύρο των καναλιών όλου του κόσμου, μαζί με μια εικόνα για το πώς θα ήταν το πρόσωπό του χωρίς πλαστικές και λεύκανση. Ποια μύχια ανθρώπινη ηδονή καθοδηγεί, αλήθεια, αυτό το αποτρόπαιο εμπόριο σκίτσων της διάλυσης μιας αλλοτινής προσωπικότητας;

Ο κανιβαλισμός είναι ο προφανής λόγος. Ηδονίζονται τα πλήθη των θεατών να «ξεκοκαλίζουν» νεκρούς σταρ. Αρκεί όμως; Ή υπάρχει και κάτι ακόμη χειρότερο στην ανθρώπινη φύση, πιο βαθύ, που αναδείχθηκε φρικιαστικό και βίαιο στις εποχές που ο άνθρωπος γίνεται πλέον ένα προϊόν όπως οποιοδήποτε άλλο βιομηχανικό, τα απορρυπαντικά για παράδειγμα;

Και σε αυτή τη νέα, σπουδαία σε κέρδη, αγορά ανθρώπινης σάρκας, ο κυνισμός είναι η απόλυτη θρησκεία, πιο απόλυτη και από την πίστη στην Κόλαση. Γι΄ αυτό και θεωρείται ότι δεν χαρακτηρίζει την ανθρώπινη ύπαρξη καμιά υπερβατικότητα και κανενός είδους πνευματικότητα, ώστε να μην υπάρχει κανένα εμπόδιο στην ταπείνωση, την εξαθλίωση, τον διαμελισμό και το ξεπούλημά της πόντο- πόντο στα μίντια. Είτε πρόκειται για διασημότητα είτε και για «κοινό θνητό» που ξεπουλάει τον εαυτό του παίρνοντας μέρος σε ριάλιτι. Κάποτε, τον 13ο και τον 14ο αι., συνηθιζόταν από μια κατηγορία κληρικών της Δύσης να κρατούν μπροστά στο στόμα του ετοιμοθάνατου μια αναμμένη λαμπάδα, «για να δουν την ψυχή του καθάρια σαν τον ήλιο…».

Στην εποχή μας, λοιπόν, ανάβουν οι τηλεοπτικοί προβολείς μπροστά στο στόμα των μελλοθάνατων διασημοτήτων και μένουν εκεί και μετά θάνατον, για να φτάσει το βλέμμα του κανιβαλικού πλήθους μέχρι τα μύχια των ψυχών που φεύγουν και δεν έχουν πια τη δύναμη να κρύψουν τα μυστικά τους.

Όσο πιο κρυφές οι ζωές, όσο περισσότερα τα καπρίτσια, φυσικά ή επίκτητα (εκείνα που προκαλεί στον ανθρώπινο ψυχισμό η διαρκής έκθεση στη δημοσιότητα), τόσο μεγαλύτερο και το μιντιακό πανηγύρι του θανάτου που στήνεται.

Το περασμένο καλοκαίρι καταναλώθηκε κάθε άγρια, αποτρόπαιη και ταπεινωτική λεπτομέρεια για τη ζωή και τον θάνατο του Νίκου Σεργιανόπουλου. Εκείνο ήταν το εγχώριο μακάβριο σίριαλ, με τις ριαλιτζούδες να στήνουν χορό δήθεν αποκαλύψεων, να τσαλαβουτούν σε προσωπικά δεδομένα, να διαμελίζουν έναν νεκρό χάριν της τηλεθέασης.

Φέτος οι ίδιες ριαλιτζούδες, με το ίδιο ακριβώς περίλυπο ύφος (π.χ. Καραβάτου) δίνουν σόου πένθους για τον Μάικλ Τζάκσον, όπως έδιναν πριν από έναν χρόνο για τον Σεργιανόπουλο. Πού το βρίσκουν το κουράγιο να τους πενθούν όλους on camera; Αλήθεια, κλαίνε και το βράδυ στο σπίτι τους για τους καημένους τους διάσημους πεθαμένους τους;


Ήταν και θα παραμείνει είδωλο της παγκόσμιας αγοράς

Και οι πανελίστριες, και αυτές, πλήρως ενημερωμένες. Α! ναι, γνωρίζουν τα πάντα. Ούτε στο προσκέφαλο του Μάικλ να βρίσκονταν, προσωπικοί του εξομολόγοι. Έξαλλες εναντίον των αδελφών Τζάνετ και Λατόγια. Βρε, πού ήταν τόσο καιρό τα κορίτσια, να γλιτώσουν τον άνθρωπο από τις κακές επιρροές και τις κακές αδελφές;

Αμ, ο κακός μπαμπάς Τζάκσον που εκμεταλλεύτηκε τον γιο; Αυτός κι αν επισύρει την μήνιν του παγκόσμιου κοινού. Και δεν φτάνουν αυτά, αλλά ετοιμάζεται τώρα ο γέρων εκμεταλλευτής να «βγάλει στην πίστα» και τα παιδιά του Μάικλ, ως συγκρότημα Τζάκσον 3. Από πού τα ξέρουμε όλα αυτά; Μα, έρχονται ζεστά σαν κουλουράκια εξ Αμερικής, κυκλοφορούν στον Ίντερνετ σαν φιστικάκια που ανοίγουν την όρεξη.

Ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε τα αμερικανικά μίντια και τις πληροφορίες που κυκλοφορούν; Δική τους η αγορά, δικά τους και τα παραμύθια της. Εμείς απλοί καταναλωτές τους- και αντιγραφείς των χειρότερων εξ αυτών.

Έτσι κι αλλιώς, το παραμύθι με τους κακούς μάγους, τους κακούς πατεράδες και τις κακές αδελφές πουλάει πάντα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης και ο Μάικλ ήταν και θα παραμείνει είδωλο της παγκόσμιας αγοράς μιντιακών παραμυθιών.