[ ΡΙΠΕΣ ] Καταδικασμένη

ΤΗΝ ώρα που οι ελληνικές φυλακές έχουν μετατραπεί σε στρατηγεία του οργανωμένου εγκλήματος η Δικαιοσύνη και το σωφρονιστικό σύστημα εξαντλούν την αυστηρότητά τους σε μια δεκαπεντάχρονη.

ΠΟΥ, εντελώς «τυχαία», είναι τσιγγανοπούλα, χωρίς οικογένεια, εθισμένη σε τοξικές ουσίες, δεν είχε δικηγόρο στις δίκες της και που το πρώτο έγκλημά της ήταν μια μικροκλοπή.

ΤΟ κορίτσι, είκοσι ετών σήμερα, βρίσκεται στις φυλακές σχεδόν έξι χρόνια και οι προοπτικές σωφρονισμού και επανένταξής του στην κοινωνία είναι μηδαμινές.

ΚΑΙ αυτό γιατί σωφρονιστικό σύστημα και Δικαιοσύνη συναγωνίζονται ποιος θα του φερθεί πιο σκληρά, ποιος θα το πληγώσει περισσότερο για να γλιτώσει την κοινωνία από αυτό τον θανάσιμο εχθρό.

ΑΠΑΝΩΤΕΣ πειθαρχικές ποινές και δίκες επί δικών. Αυστηρές καταδίκες ακόμη και ερήμην της. Μεταφορά από τη μια φυλακή στην άλλη επειδή, στην απόγνωσή της, αυτοτραυματίστηκε, κατάπιε αντικείμενα για να πάει στο νοσοκομείο, έκανε απόπειρες αυτοκτονίας.

ΓΙΑ το παιδί αυτό δεν βρέθηκε ένας ψυχολόγος να το στηρίξει στις φυλακές και να το βοηθήσει να επανενταχθεί. Δεν ενδιαφέρθηκε γιατρός από το 2003, δεν ασχολήθηκε κοινωνικός λειτουργός για να μελετήσει το πρόβλημά του.

ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ δηλαδή τα στοιχειώδη δικαιώματα που πρέπει να διασφαλίζει ένα σωστό σωφρονιστικό σύστημα που θέλει όχι να εξοντώσει αλλά να διαπαιδαγωγήσει ένα παιδί που έσφαλε.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ η περίπτωση της Χριστίνας Κυριμοπούλου δεν είναι η μοναδική. Είναι όμως χαρακτηριστική.

ΚΑΙ δείχνει ότι πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν και στη Δικαιοσύνη και στο σωφρονιστικό σύστημα για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στον ρόλο τους και στις προσδοκίες της κοινωνίας.