Δίκτυο

Κλικ στην ποίηση
Β.Λ.

Ποια σχέση μπορεί να έχει η αποστροφή ενός ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου, του Άγγελου Σικελιανού, του Γιώργου Σεφέρη, του Νίκου Γκάτσου, του Νίκου Καββαδία με το κλικ ενός ερασιτέχνη φωτογράφου; Και συγκεκριμένα, ποια σχέση μπορεί να έχει η ποίηση με τη φωτογραφία; Ο Ελευθέριος Τζιόλας στο άλμπουμ «Εικόνες ποίησης» (Δίαυλος) κατάφερε κάθε μία από τις φωτογραφίες που τράβηξε και έχει συμπεριλάβει στις σελίδες του- δίχως να είναι επαγγελματίας φωτογράφοςνα τη «δέσει» και με ένα ποίημα. Για τον ίδιο η σχέση ποίησης και φωτογραφίας είναι μια σχέση ζωτική και ζωντανή, δίνοντας μάλιστα την εξήγηση γι΄ αυτό το δέσιμο: «Αλήθεια, πόσες εικόνες είναι με μαεστρία διπλωμένες ή και συμπονετικά φυλαγμένες μέσα σε ένα ποίημα; Αλλά και σε πόσα ποιήματα το έναυσμα δεν είναι μια εικόνα ενός τοπίου ή μιας μορφής, ενός φαινομένου;». Στο φωτογραφικό αυτό άλμπουμ παρουσιάζονται 80 φωτογραφικά θέματα από την Ελλάδα (ορεινή, νησιώτικη, παράκτια) και από άλλες χώρες. Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του μπορεί κανείς να διαβάσει ποίηση για κάθε μία φωτογραφία- ως ένα είδος σχολίου- και να δει εντυπωσιακές φωτογραφίες, όπως το φθινόπωρο στην Πίνδο, τις πέτρινες στέγες και το καμπαναριό της εκκλησίας στο Μικρό Πάπιγκο, βάρκες στην Κερκίνη και φωλιά πελαργών στην ίδια λίμνη, ηλιοβασίλεμα στη Μήλο και τον Θερμαϊκό, τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον Βόσπορο κ.ά. Και με Οδυσσέα Ελύτη συνοδεύει τη φωτογραφία με τις «Νυφούλες» της Βασιλίτσας: «Αχ ομορφιά, κι αν δεν μου παραδόθηκες ολόκληρη ποτέ κάτι κατάφερα να σου υποκλέψω…».


Το χιούμορ πάει πέλαγο
Κ.Μ.

Αν σας πέφτει μακριά το Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, του Αμβούργου ή του Λουξεμβούργου, σπεύσατε στο Φεστιβάλ του Εξωμβούργου. Είναι δίπλα μας (δυο- τρεις ώρες πλοίο) στην όμορφη Τήνο! Πρόκειται για ένα φεστιβάλ δροσερό (να ΄ναι καλά τα μελτέμια του). Καλοζυγισμένο, ευλογημένο (κοντά η Μεγαλόχαρη) και θεραπεύει αρκετές τέχνες (λεπτομέρειες επιτόπου, παρακαλούμε), μία απ΄ αυτές μπορεί να θεραπεύσει κι εσάς! Μιλάμε για το χιούμορ φυσικά. Που λείπει απ΄ όλα τα φεστιβάλ, αλλά εδώ περισσεύει! Οκτώ μετρ της ελληνικής Γελοιογραφίας: ΚΥΡ, Στάθης, Ιωάννου, Ορνεράκης, Μακρής, Πετρουλάκης και οι δύο Μητρόπουλοι. Με 35 σκίτσα επιλογής, καμακώνουν μια σειρά από εύθυμα καλοκαιρινά θέματα με το γνωστό τους κέφι και τα εκθέτουν στον Φαλατάδο του ωραίου (ξαναλέμε) νησιού. Ακόμα κι αν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε από 19 Ιουλίου μέχρι 10 Αυγούστου, αφήστε το και σπεύσατε κατά Τήνο μεριά. Πέραν των εκδηλώσεων, υπάρχουν και οι φρουταλιές, οι λούζες, το ξανθό τοπίο, το γαλάζιο πέλαγο, η Χάρη Της και προ πάντων οι άνθρωποι εκεί!


Σεργκιέγιεφ, όχι Σεργκιέγεβιτς
Γ.Δ.Κ.Σ.

Κονσταντίν Σεργκιέγιεφ είναι το όνομα του ιστορικού χορογράφου του «Κίροφ» (1910-1992) ο οποίος είχε επιμεληθεί την αναθεωρημένη αναβίωση της κλασικής χορογραφίας των Πετιπά και Ιβάνοφ για τη «Λίμνη των κύκνων» του Τσαϊκόφσκι που είδαμε στο Ηρώδειο από το συγκρότημα- Μπαλέτο του Θεάτρου «Μαρίινσκι» σήμερα. Και όχι Σεργκιέγιεβιτς όπως, από παραδρομή έγραφα, την Παρασκευή σε σχόλιο της στήλης για την παράσταση. Ο ίδιος είχε χορογραφήσει το 1946, δεύτερος στην ιστορία αλλά πρώτος στο τότε «Κίροφ», τη «Σταχτοπούτα» του Προκόφιεφ για την, επίσης, κορυφαία χορεύτρια- και σύζυγό του- Νατάλια Ντουντίνσκαγια όπως ακριβώς σας έγραφα, συμπτωματικά, μία μέρα πριν, την Πέμπτη, σε κομμάτι για τη «Σταχτοπούτα» που θα μας φέρει στο Μέγαρο το Μπαλέτο της Όπερας του Κιέβου.