Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Επικίνδυνοι πειραματισμοί

Δυσκολεύεται η Ευρώπη να βρει λύση στο πρόβλημα της ανεργίας. Με τα χειρότερα να βρίσκονται μπροστά, αν και ήδη ο αριθμός των εκατομμυρίων ανέργων σπάει τα ρεκόρ το ένα μετά το άλλο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες προβληματίζονται έντονα, καθώς διαπιστώνουν ότι τα σημάδια υποχώρησης της κρίσης θα αργήσουν να συνοδευτούν από ενίσχυση της απασχόλησης. Αντίθετα, θεωρούν δεδομένη μια νέα άνοδο της ανεργίας.

Για να αποφύγουν ένα ισχυρότερο σοκ- κάτι που συνέβη στην Ισπανία – ορισμένες χώρες ενθαρρύνουν μέσω επιδοτήσεων- όπως η Γερμανία- τη συνταγή των μειωμένων ημερών εργασίας. Κατά πόδας ακολουθεί και η Ελλάδα. Όμως οι εξελίξεις, αν και παρουσιάζονται ως αναπόφευκτες, εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους. Ξένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι στην περίπτωση των υψηλόβαθμων, η μείωση των αποδοχών που συνοδεύει τις λιγότερες ώρες δουλειάς, μπορεί να είναι υποφερτή. Αντίθετα, όταν πρόκειται για χαμηλόμισθους- όπως χαρακτηρίζεται η πλειονότητα των Ελλήνων μισθωτών- οι επιπτώσεις είναι σοβαρές, όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για την οικονομία συνολικά, καθώς μειώνεται η αγοραστική δύναμη και κατ΄ επέκταση η κατανάλωση.

Ειδικότερα για την Ελλάδα- όπου η αγορά εργασίας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, όπως είναι η εισφοροδιαφυγή- μια τέτοια τακτική αποτελεί κακό προηγούμενο. Μπορεί να οδηγήσει τελικά σε ευρύτερη ανατροπή εργασιακών σχέσεων. Τα επιδοτούμενα προγράμματα, άλλωστε, τρέχουν για συγκεκριμένο διάστημα και αφορούν περιορισμένο αριθμό εργαζομένων, ενώ η ανάκαμψη για την ελληνική οικονομία φαίνεται μακρινή υπόθεση.

Ως αντιστάθμισμα χρειάζεται να δημιουργηθούν οι απαραίτητες διαδικασίες και δομές ελέγχου, που θα αποτρέπουν την κατάχρηση τέτοιων τακτικών με πρόσχημα την κρίση.

Για τα δύο τρίτα, άλλωστε, των καταμετρημένων εργαζομένων, που αναγκάστηκαν ήδη να αποδεχτούν μείωση των ωρών εργασίας, οι αλλαγές δεν έγιναν με ξεκάθαρους τρόπους.