Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Χρόνια ασθένεια

ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι η ελληνική οικονομία πάσχει από μια χρόνιας μορφής επενδυτική καχεξία. Το μικρό της μέγεθος, η γραφειοκρατία, τα πλοκάμια της διαφθοράς και άλλοι παράγοντες, λειτουργούν απαγορευτικά για μεγάλες ξένες επενδύσεις. Το αποτέλεσμα της ασθένειας αυτής είναι η διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, σε μόνιμη πλέον βάση.

Μια ανεργία που κατά περίεργο τρόπο διατηρήθηκε σε εξίσου υψηλά επίπεδα και την περίοδο των προηγούμενων υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, που με τη σειρά τους τροφοδοτήθηκαν από τα ολυμπιακά έργα, αλλά και το φθηνό τραπεζικό χρήμα. Τώρα όμως η ελληνική οικονομία, μπλεγμένη και αυτή στα γρανάζια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, δείχνει όχι απλώς να μην είναι ελκυστική για ξένες και εγχώριες νέες επενδύσεις, αλλά και να βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν γνωστό της από παλιά εφιάλτη: αυτόν της απο-επένδυσης. Εγχώριες εταιρείες κάθε μεγέθους και δραστηριότητας κλείνουν ή απειλούνται με κλείσιμο, ενώ ξένες πολυεθνικές συρρικνώνουν δραστικά τις εν Ελλάδι δραστηριότητές τους.

Απέναντι στον εφιάλτη αυτόν η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στα δημοσιονομικά της αδιέξοδα, δείχνει ανήμπορη να πράξει οτιδήποτε θα μπορούσε να αποτελέσει σταθερό ανάχωμα στη δημιουργία μιας νέας στρατιάς ανέργων.

Άλλωστε, ο πολιτικός της χρόνος δεν είναι επαρκής για μακρόπνοη αναπτυξιακή πολιτική, τη μόνη ικανή να βάλει φρένο στην καλπάζουσα ανεργία. Η οποία δεν έχει μεταλλαχθεί ακόμη σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα χάρη στην περίφημη οικογενειακή αλληλεγγύη που υπάρχει ακόμη στην Ελλάδα.