ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Χαράτσι-εκβιασμός για τους ημιυπαίθριους

Έπρεπε να την περιμένουμε τη φοροεπιδρομή κι όποιος λέει ότι αιφνιδιάστηκε έχει διακόψει τις σχέσεις του με την αλήθεια και καλό είναι να τις αποκαταστήσει σύντομα, γιατί το ψέμα, το ξέρουν και οι πέτρες, έχει κοντά ποδάρια! Έχω ένα μάτσο παροιμίες για τη σχέση αλήθειας και ψέματος (όπως και ένα σωρό παραδείγματα στην πολιτική- πρόεδρε Κώστα, για σένα χτυπάει η καμπάνα), αλλά δεν θα φάω τον χρόνο μου να τις αραδιάσω. Διότι, εντάξει, είπαμε πως η στήλη αυτή έχει και παιδευτικό χαρακτήρα, όμως δεν θα την κάνουμε πεδίο ανάδειξης της λαϊκής σοφίας. Έπειτα, σε μια χώρα όπου το ψέμα είναι τρόπος ζωής, με το να κηρύττεις εσύ την αλήθεια το μόνο που μπορεί να καταφέρεις είναι να κερδίσεις επαξίως τον τίτλο του γραφικού- ένας Διογένης χωρίς φανάρι. Άλλωστε το δόγμα αυτής της κυβέρνησης ποιο ήταν πάντα; «Δεν χρειάζεται να τα ξέρουν όλα και να τα λέμε όλα- πρέπει να είμαστε όλοι χαρούμενοι»! Κι αυτοί που μας φουμάρουν, προσθέτω εγώ, κι εμείς που το υφιστάμεθα. Ωραία πράγματα…

Απόλυτη απαγόρευση της προβολής τσιγάρων
Είπα «φουμάρουν» και τι θυμήθηκα; Το «τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου/ μοιάζεις γυναίκα κουρασμένη απ΄ το δρόμο» κι άλλα τέτοια σπαραξικάρδια, τώρα που το τσιγάρο τέθηκε σε καθεστώς ποτοαπαγόρευσης. Δεν είμαι πολύ βέβαιος για την επιτυχία του μέτρου, αλλά αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι άμα δεν συνοδευτεί κι από άλλα μέτρα, τότε σίγουρα μια τρύπα στο νερό θα είναι και το συγκεκριμένομια από τις πολλές τρύπες που έχει στο ενεργητικό της αυτή η κυβέρνηση. Ποια (θα μπορούσαν να) είναι τα μέτρα; Να, ας πούμε, η απόλυτη απαγόρευση της διαφήμισης των τσιγάρων. Διότι δεν μπορεί να λες απαγορεύεται το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους κι από την άλλη να είναι γεμάτη η Αθήνα με αφίσες κάθε λογής που διαφημίζουν μάρκες τσιγάρωνκι όλες, τι σύμπτωση, με κούκλες μοντέλα που δείχνουν να σκάνε από υγεία και να καπνίζουν αρειμανίως. Ούτε μπορείς να αφήσεις τους κινηματογράφους να παίζουν στα διαλείμματα διαφημίσεις τσιγάρων, ενώ οι αίθουσες είναι γεμάτες παιδιά. Πρέπει να είσαι συνεπής ως Πολιτεία και να δίνεις το καλό παράδειγμα στους πολίτες σου…

Ούτε λόγος για νομιμοποίηση…
Εσύ, τώρα ως Πολιτεία μόνο το καλό παράδειγμα δεν δίνεις κι αυτό το έχω μάθει καλά από τη στιγμή που κατάλαβα ότι ο κόσμος γύρω μου εκτείνεται και πέρα από τη φούστα της φουκαριάρας της μάνας μου. Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω δηλαδή και με τι να πρωτοασχοληθώ. Σου λέει, ας πούμε, στο θέμα των λεγόμενων ημιυπαίθριων: έλα δώσε μου το 10% επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου ως πρόστιμο, επειδή την έκλεισες μπαγασάκο την πέργκολα. Αλλά άμα δεν μου το δηλώσεις θα στο κάνω 30% και επί πλέον θα σου βάζω και 5% πρόστιμο κάθε χρόνο. Λες εσύ, ωραία. Έρχομαι να πληρώσω αυτό το 10%, διότι δεν είμαι βλαξ (μετά ή άνευ περικεφαλαίας) να μου ζητάς μεθαύριο 35% επί της αντικειμενικής αξίας. Αλλά θα μου το μονιμοποιήσεις; Όχι βέβαια. Πώς τόλμησες να σκεφθείς κάτι τέτοιο για μένα, εγώ είμαι τοποτηρητής της πιστής εφαρμογής των νόμων- απαντάει η Πολιτεία και βαφτίζει το κρέας ψάρι. Ήτοι ονομάζει το χαράτσι «τακτοποίηση», αλλά για νομιμοποίηση ούτε λόγος. Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι σοβαρή Πολιτεία, κράτος-κατσαπλιάς είναι!

Έκαναν το σκάνδαλο της Ζίμενς ανέκδοτο!
Γιατί με τους ανθρώπους που επωφελήθηκαν της μείωσης των τελών κυκλοφορίας και έσπευσαν να αγοράσουν αυτοκίνητα καινούργια τι έκανε το κράτος-λήσταρχος Νταβέλης; Τους άφησε καλά καλά να κάνουν φύλλο και φτερό όλες τις αντιπροσωπείες και μετά στο καπάκι επέβαλε τη γνωστή έκτακτη φορολογία. Εγώ δεν σου λέω, προβλήματα έχει η οικονομία και μάλιστα μεγάλα. Και η κυβέρνηση πρέπει να μαζέψει λεφτά, αφού δεν μπορεί να συμμαζέψει τις σπατάλες της. Αλλά μπορεί μια Πολιτεία να συμπεριφέρεται έτσι στους πολίτες της; Λογικά όχι. Στην Ελλάδα, ναι. Στην Ελλάδα επίσης συμβαίνουν και διάφορα πολύ ωραία πράγματα, όπως για παράδειγμα το ανέκδοτο με την περίπτωση Χριστοφοράκου: ο τύπος ήταν εδώ, έκοβε βόλτες στο Κολωνάκι, έβλεπε κόσμο, έβγαινε σε εστιατόρια χωρίς να τον ενοχλεί κανείς, ενώ το σκάνδαλο της Ζίμενς «έβραζε». Είδε κι απόειδε ότι δεν του δίνουν σημασία, και την «έκανε» για Γερμανία. Τώρα ψάχνονται στην κυβέρνηση πώς θα τον φέρουν πίσω. Τι να τον κάνουν άραγε;

Αδιαφανής η κατανομή της κρατικής διαφήμισης
Έλα πες και συ τι να τον κάνουν; Όσο ήταν εδώ δεν τον ανέκριναν, τώρα που έφυγε τους έπιασε ο πόνος να καταθέσει. Θα μας τρελάνουν; Όχι φυσικά, γιατί είμαστε ανθεκτικοί και έχουν δει πολλά τα μάτια μας. Ας πούμε με το κλείσιμο του «Ελεύθερου Τύπου» τέθηκε από πολλές πλευρές το ζήτημα πώς κατανέμεται η κρατική διαφήμιση στις εφημερίδες. Και είδαμε εκεί φοβερά πράγματα:ένα μεγάλο μέρος της διαφήμισης αυτής να διοχετεύεται σε λαθρόβια έντυπα, τα οποία μόνη αποστολή έχουν να εκτελούν συμβόλαια κατά πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης και δημοσιογράφων που ενοχλούν τον Καραμανλή και την παρέα των κουμπάρων. Σ΄ αυτόν τον υπέροχο πίνακα που δόθηκε στη δημοσιότητα- αλλά χωρίς να συνοδεύεται κι από μέτρα της κυβέρνησης- είδα να φιγουράρουν ακόμα και κοινοί εκβιαστές, δήθεν εκδότες. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν φτάσει ναεκβιάζουν ανοιχτά ακόμα και υπουργούς (η Μαριέττα ξέρει καλά το θέμα- ακόμη υφίσταται τις χυδαίες επιθέσεις ενός εξ αυτών) και διοικητές οργανισμών. Συγγνώμη, εισαγγελέας δεν υπάρχει γι΄ αυτές τις μαφιόζικες επιχειρήσεις; Θα περιμένουμε το ΠΑΣΟΚ δηλαδή να βάλει μια τάξη;

Αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει τον νόμο
Υπεύθυνος για όλα αυτά είναι ο Προκόπης- αυτός είναι ο πολιτικός προϊστάμενος των μέσων ενημέρωσης. Ο Προκόπης, που χρησιμοποιεί μερικούς από αυτούς για να εκτελούν, επαναλαμβάνω, συμβόλαια κατά των αντιπάλων της κυβέρνησης, αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει τον νόμο που διέπει τη διάθεση των κρατικών διαφημίσεων. Γιατί δεν κάνει κάτι για όλα αυτά τα φαινόμενα; Εκτός πια κι αν είναι κι αυτός θύμα εκβιασμού, οπότε καλείται να το δηλώσει δημόσια. Αυτό το σάπιο καθεστώςαργά ή γρήγοραθα τελειώσει. Για να σωθεί κι ο Τύπος, αλλά κυρίως να καθαρίσει ο τόπος από αυτά τα παράσιτα (τα οποία, παρεμπιπτόντως, προκειμένου να συντηρούν τις φυλλάδες τους, διατηρούν επίσης έναν στρατό μικροεκβιαστών που υποδύονται τους δημοσιογράφους).


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Γαλάζια σενάρια για κάλπες στις 27 Σεπτεμβρίου

Φουλ για εκλογές τον Σεπτέμβριο πάει ο Καραμανλής, αν πιστέψω αυτά που λένε διάφοροι δικοί του. Όπως μου εξηγούσε πρόσφατα πολύ κολλητός του συστήματος, μια επιλογή έχει ο Καραμανλής κι αυτή είναι να πάει σε γρήγορες εκλογές- με τις 27 Σεπτεμβρίου ως πιθανότερη ημερομηνία- έτσι ώστε να χάσει με μικρή διαφορά από τον Γιώργο (ότι θα χάσει από τον Γιώργο το θεωρούν δεδομένο, πρέπει να σας πω). Κι αφού χάσει, λέει ο δικός μου, από τον Γιώργο ο Καραμανλής, να παραμείνει στην πολιτική ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να είναι αυτός που θα κρατάει το κλειδί των πολύτιμων εξελίξεων τον Μάρτιο, οπότε και η προεδρική εκλογή. «Δηλαδή τι, να προκαλέσει εκλογές για να ρίξει τον Γιώργο;», ρώτησα. Ποια ήταν η απάντηση; Αυτή που πιθανολογείτε: «Ναι»! Δεν ξέρω πόσο μακριά νυχτωμένοι είναι οι άνθρωποι οι συγκεκριμένοι, αλλά υπάρχει και μια δεύτερη εκδοχή του σεναρίου που λέει εκλογές τώρα, ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Γιώργου (πιθανή αντιστροφή της σημερινής εικόνας της Ν.Δ.)

και εκλογές πάλι σε δύο χρόνια- τόσο εκτιμούν ότι θα αντέξει ο Γιώργος! Σενάρια ή ασκήσεις επί χάρτου- διαλέγετε και παίρνετε…