«Τα επιχειρήματά μας τελείωσαν»

«Παιδιά, νομίζω πως μας τέλειωσαν τα επιχειρήματα. Στη μακρά διαμάχη για το ποιος πρέπει να έχει τα Γλυπτά, ίσως οι Έλληνες να έπαιξαν μόλις το χαρτί που κερδίζει».

Έτσι αρχίζει το άρθρο του απεσταλμένου των «Τάιμς» στην Αθήνα Σον Νιούσομ, που δημοσιεύτηκε χθες στην ιστοσελίδα της εφημερίδας. Ο δημοσιογράφος αισθάνθηκε αμηχανία όταν βρέθηκε στον τρίτο όροφο του Νέου Μουσείου Ακρόπολης και είδε τα διαρκώς επαναλαμβανόμενα αρχικά ΒΜ (Βritish Μuseum) να υποδεικνύουν ποια τμήματα των Γλυπτών φιλοξενούνται στη χώρα του. «Μπορούμε να επιχειρηματολογούμε όσο θέλουμε για το πώς σώσαμε τα Γλυπτά από την πολυετή αναταραχή στην Ελλάδα, αλλά με την αίθουσα αυτή να έχει ολοκληρωθεί είναι προφανές πού ανήκουν σήμερα», τονίζει.

Σε άλλο άρθρο της, η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι «ένα χάι-τεκ αθηναϊκό μουσείο προκαλεί τη Βρετανία για τα Μάρμαρα». Σύμφωνα με την εφημερίδα, μια πιθανή λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί έχει προταθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: να δανειστεί η Ελλάδα τα Μάρμαρα με μεσολαβητή τις Βρυξέλλες. Η «Ιντιπέντεντ», πάλι, τα θεωρεί όλα αυτά «ευσεβείς πόθους», επισημαίνοντας ότι η Βρετανία εκπροσωπήθηκε στα εγκαίνια από χαμηλόβαθμο αξιωματούχο. Αλλά η Μέρι Μπερντ, καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών στο Κέμπριτζ, κατανοεί την ελληνική στάση. «Φανταστείτε να έλεγαν ξαφνικά στους Άγγλους ότι από εδώ και πέρα μπορούν να παρακολουθούν Σαίξπηρ μονάχα στα γιαπωνέζικα» δήλωσε…

Ο ανταποκριτής του ΒΒC Μάλκολμ Μπράμπαντ θεωρεί ότι η απουσία από τα εγκαίνια πολλών από τα διακεκριμένα πρόσωπα που είχε καλέσει η Αθήνα δεν βοηθούν την τελευταία να «νομιμοποιήσει» το αίτημά της για επιστροφή των Μαρμάρων. Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», πάλι, σημειώνουν ότι η διαμάχη για τα Μάρμαρα κράτησε το βρετανικό κατεστημένο στην πατρίδα του.

Τολμηρό σύμβολο
«Έπειτα από δεκαετίες προετοιμασιών, καθυστερήσεων και οξύτατων διαπληκτισμών, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης άνοιξε τις πύλες του ως το πιο τολμηρό σύμβολο του μετα-Ολυμπιακού οράματος της Αθήνας», γράφει η ανταποκρίτρια των «Νew Υork Τimes» Ανθή Καρασάββα στο ρεπορτάζ της που έχει τίτλο «Ένα όραμα για το μέλλον στην Αρχαία Αθήνα». Η δημοσιογράφος παρατηρεί ότι το αυστηρό κτίριο βρίσκεται ανάμεσα σε γκρίζες και παλιές πολυκατοικίες και επικαλείται τον Νίκο Δήμου ότι «μοιάζει με γιγαντιαίο UFΟ που προσγειώθηκε σε μια γειτονιά, εκμηδενίζοντας όλα τα γύρω κτίρια».

Η «Washington Ρost» χαρακτήρισε «πολυτελή» την τελετή των εγκαινίων, παρατηρώντας ότι δεν υπήρχαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι από τη Βρετανία. «Θεοί, ήρωες και θνητοί πεθαμένοι εδώ και αιώνες βγήκαν από τις πλίνθους στον απογευματινό ουρανό της Αθήνας, την ώρα που εγκαινιαζόταν ένα όνειρο δεκαετιών για την Ελλάδα», γράφουν οι «Los Αngeles Τimes».

Τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης έδωσαν μεγάλη έμφαση στα εγκαίνια του Νέου Μουσείου, με την «Κοριέρε ντέλα Σέρα» να μιλά για «το σούπερ Μουσείο της Ακρόπολης». Ύστερα από 30 χρόνια αναμονής, γράφει ο ανταποκριτής της εφημερίδας Αντόνιο Φεράρι, η Αθήνα προσφέρει σήμερα το πιο μεγάλο και σύγχρονο μουσείο του πλανήτη στα πόδια της Ακρόπολης, ως άνετο, ασφαλές και οριστικό καταφύγιο των Μαρμάρων.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

«Θα ήταν σαν να ζητούσαν από εμάς να βλέπουμε Σαίξπηρ μόνο στα γιαπωνέζικα» σχολιάζει Βρετανίδα ακαδημαϊκός

Πρέπει να επιστραφούν τα Μάρμαρα;
Του Ρaul Cartledge Καθηγητής Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ , Της Dorothy Κing Αρχαιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Τα Ελγίνεια Μάρμαρα»

ΝΑΙ
Τι διαφορά μπορεί να κάνει μια μέρα… Μέχρι το Σάββατο, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης των Αθηνών ήταν ένα κλειστό βιβλίο για όλους εκτός από λιγοστούς ενδιαφερόμενους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς. Προχθές όμως, οι πρώτοι επισκέπτες, οι πρώτοι μιας πλημμυρίδας παγκόσμιων επισκεπτών, είχαμε το προνόμιο να δούμε από κοντά το εσωτερικό, καθώς και το πολύ πιο αμφιλεγόμενο εξωτερικό του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.

Είναι σχεδιασμένο να θυμίζει στον κόσμο πως δεν μπορούμε καν να αρχίσουμε να κατανοούμε σωστά τον Παρθενώνα- τόσο ως αρχιτεκτόνημα όσο και ως ιδέα- παρά μόνο στο πλαίσιο του ιερού βράχου πάνω στον οποίο κατασκευάστηκε, και του τεράστιου αριθμού άλλων τεχνουργημάτων που επίσης επιδεικνύει με λαμπρότητα.

Μιλώντας τόσο μουσειολογικά όσο και πνευματικά, όσοι από εμάς πιστεύουμε πως οι υποτιθέμενοι τίτλοι νόμιμης κυριότητας δεν είναι απλώς εκτός θέματος αλλά σκόπιμα σχεδιασμένοι ώστε να συγκαλύπτουν το θέμα, και πως ο πραγματικός ανθρωπιστικός στόχος είναι η επανένωση όλων των σωζόμενων Μαρμάρων του Παρθενώνα (όχι μόνο όσων βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο) σε εγγύ συσχετισμό με τον βράχο της Ακρόπολης, δεν μπορούμε παρά να νιώθουμε ενθουσιασμό με την τελετή εγκαινίων του Σαββάτου, μια πραγματική «Αθηναϊκή Άνοιξη».

OXI
Το 1801 η Ακρόπολη ήταν ένα οθωμανικό οχυρό, οι ναοί της είχαν μετατραπεί πρώτα σε χριστιανικές εκκλησίες, έπειτα σε τεμένη. Ο Παρθενώνας είχε βομβαρδιστεί το 1697 (σ.σ.: 1687), οι κίονές του είχαν καταστραφεί, τα περισσότερα από τα αγάλματα που άλλοτε τον κοσμούσαν είχαν πέσει καταγής. Οι Έλληνες ταύτιζαν την «ελληνικότητα» περισσότερο με τη συμμετοχή στην Ορθόδοξη Εκκλησία και λιγότερο με την κληρονομιά του Περικλή- αγνοούσαν τα αρχαία ερείπιά τους, όταν δεν τεμάχιζαν τα μαρμάρινα υπολείμματα για να παράγουν ασβέστη. Ο λόρδος Έλγιν εμφανίστηκε σχεδιάζοντας απλώς να μελετήσει τα Γλυπτά του Παρθενώνα, όταν όμως του παρουσιάστηκε η ευκαιρία να τα σώσει, την άρπαξε. Αν ο Έλγιν είχε αφήσει τα Μάρμαρα στην Ακρόπολη, περισσότερα Γλυπτά του Παρθενώνα θα είχαν καταστραφεί, όπως καταστρέφονταν επί δεκαετίες, ακόμα και μετά την ελληνική ανεξαρτησία. Αν ο Έλγιν δεν τα έφερνε μαζί του στο Λονδίνο, δεν θα υπήρχαν πια.

Στους σύγχρονους Έλληνες αρέσει να λένε πως τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι μέρος της ελληνικής κληρονομιάς. Στην πραγματικότητα, είναι μέρος και της παγκόσμιας κληρονομιάς, είναι σημαντικό να ανήκουν σε όλους- και σήμερα η ανθρωπότητα μπορεί να απολαύσει τα Γλυπτά σε έξι μουσεία ανά τον κόσμο.

TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ