Ο Επιτάφιος ενός σκυλόψαρου μίλησε για την ιστορία της Ύδρας

Τι νόημα έχει ένα χάπενιγκ που άρχισε νωρίς τα ξημερώματα στο Μαντράκι στην Ύδρα, θυμίζοντας ανέλκυση ενός λειψάνου ή χαμένου θησαυρού; Τι σημαίνει η νεκρική πομπή ενός σκυλόψαρουτο συνοδεύουν κοπάδι από πρόβατα και κατσίκες, γαϊδουράκια, σκύλοι και γάτες στολισμένοι με λουλούδια- προς τον χώρο του σφαγείου; Και το ψήσιμό του στη σούβλα με κληματόβεργες; Τι θέλουν να πουν δύο διάσημοι καλλιτέχνες, ο Μάθιου Μπάρνεϊ και η Ελίζαμπεθ Πέιτον, με τα σχέδια και τα έργα τους, τα οποία δημιούργησαν κλεισμένοι μέσα στο σφαγείο κάποια παγωμένα βράδια τον περασμένο Μάρτιο; Πως όλα αυτά είναι δείγματα της σύγχρονης τέχνης και του τρόπου που η σύνθεση ενός έργου περνάει μέσα από τα έθιμα και τις παραδόσεις του νησιού. Με σκοπό να δημιουργήσει ένα έργο ειδικά για τον χώρο του σφαγείου, που στο εξής θα λειτουργεί ως χώρος τέχνης του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ του Δάκη Ιωάννου.

«Το έθιμο του Επιτάφιου που μπαίνει μέσα στη θάλασσα μου έκανε μεγάλη εντύπωση και ήταν η αφετηρία για να αρχίσουμε την έρευνα. Δεν μιλάω ελληνικά, όμως η επαφή που είχα με τους ντόπιους, όσο συνεργαστήκαμε για να δημιουργήσουμε τη σιδερένια προθήκη που βυθίσαμε πριν από πέντε μήνες, μου μετέδωσε τις συνήθειές τους και τις ιστορίες του τόπου. Και ο χώρος του σφαγείου, φορτισμένος από τη μνήμη και το αίμα των ζώων με οδήγησαν σε στοχασμούς» λέει ο Μάθιου Μπάρνεϊ για το «Αίμα από Δύο» («Βlood of Τwo») που θα εκτίθεται για έναν χρόνο.

Το «Αίμα από Δύο» προκάλεσε ερωτηματικά στους φίλους της τέχνης, οι οποίοι έγιναν μέρος αυτού του δρώμενου που ολοκληρώθηκε με την εγκατάσταση του έργου μέσα στο σφαγείο. Το δεύτερο στοιχείο- κλειδί στη σύνθεση των Μπάρνεϊ- Πέιτον είναι ο Ομηρικός Ύμνος στη θεά του κυνηγιού Άρτεμη: «Από τη φοβερή κραυγή των θηραμάτων σείεται η γη και τα ανάβαθα του πόντου, εκεί όπου μαζεύονται κοπάδια τα ψάρια». Είναι το σημείο που έδειξε στον Αμερικανό καλλιτέχνη τη διαδρομή για να συνδέσει τον αγωγό απομάκρυνσης αίματος του σφαγείου που κατέληγε στη θάλασσα με την ιδέα του για τον παράξενο Επιτάφιο. Όταν το σφαγείο λειτουργούσε, το αίμα των ζώων έπεφτε στη θάλασσα προσελκύοντας τα σαρκοβόρα ψάρια. Στο χάπενινγκ της Ύδρας το θύμα δεν ήταν άλλο από τον πρώην θαλάσσιο θύτη.

ΙΝFΟ

Η εγκατάσταση και τα σχέδια των Μάθιου Μπάρνεί και Ελίζαμπεθ Πέιτον «Αίμα από Δύο» στο Σφαγείο, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, στην Ύδρα έως 16 Ιουνίου 2010.