Ιστορίες με επικίνδυνο πλαστικό και κατεστραμμένες παραλίες

Ιστορίες ανθρώπων, κινημάτων ανυπακοής απέναντι στις πολυεθνικές και οικολογικών καταστροφών αφηγούνται 100 ντοκιμαντέρ στο Εcofilms Φεστιβάλ Ρόδου
Πάνω από 180 χιλιόμετρα διέσχισε περπατώντας μια νεαρή από το χωριό της στη Νότια Βολιβία για να φτάσει στη Βόρεια Χιλή αναζητώντας δουλειά και η ιστορία της καταγράφεται στο ντοκιμαντέρ «Η Αλίκη στη χώρα» του 34χρονου Χιλιανού σκηνοθέτη Έσταμπαν Λαρέν, ένα από τα 16 ξένα φιλμ μεγάλου μήκους, αλλά και 25 μεσαίου και 39 μικρού μήκους, που θα διαγωνιστούν στο φετινό Εcofilms Φεστιβάλ Ρόδου.

Η υπερβολική χρήση του πλαστικού και οι συνέπειές της σοκάρουν στο φιλμ «Εθισμένοι στο πλαστικό», που δείχνει την καταστροφή που προκαλεί στο φυσικό περιβάλλον, αρχίζοντας από τη θάλασσα, όπου οι διάφοροι οργανισμοί και τα ψάρια πεθαίνουν τρώγοντας πλαστικές σακούλες ή ασφυκτιούν παγιδευμένα σε πλαστικούς θύλακες και προχωρώντας σε όλο το φυσικό οικοσύστημα που μαστίζεται από τη θύελλα του πλαστικού. Ειδικοί ερευνητές παρουσιάζουν το ιστορικό και εξηγούν όλες τις πλευρές του προβλήματος, μιλούν με εύληπτο τρόπο για την αδυναμία ουσιαστικής ανακύκλωσης και προτείνουν τρόπους περιορισμού της χρήσης και επαναχρησιμοποίησης του πλαστικού όπως και άλλες ευφάνταστες και πιο ριζικές λύσεις (π.χ. πλαστικό από φυτά).

Την προσπάθεια στη Βενεζουέλα για μουσική εκπαίδευση παιδιών και εφήβων, την ίδρυση συμφωνικών ορχηστρών κ.τ.λ. που δίνει δημιουργική διέξοδο και επαγγελματική απασχόληση σε χιλιάδες παιδιά των φτωχών και πληττόμενων από μεγάλη εγκληματικότητα γειτονιών των μεγαλουπόλεων της χώρας παρακολουθούμε στο «Σύστημα» του σκηνοθέτη Πολ Σμάσνι.

Πολύ ενδιαφέρον και για την ελληνική πραγματικότητα της αλιείας είναι το ντοκιμαντέρ «Η προθεσμία» του Φιλ Στέμπινγκ που αναφέρεται στους κινδύνους υπεραλίευσης και στην πειρατική, μη ελεγχόμενη, αλιεία, ενώ η «Χρυσή παραλία» του Χάσε Γουέστερ μάς ταξιδεύει σε μιαν υπέροχη ακτή στην Ινδία ιστορώντας την καταστροφή της από την τουριστικοποίηση.

Ανάμεσα στις ανθρώπινες ιστορίες, το φιλμ που αναφέρεται στον Μαξ Μπιλ, τον σημαντικότερο για πολλούς Ελβετό καλλιτέχνη του 20ού αιώνα. Υπήρξε μαχητικός αντιφασίστας και σε όλο το φάσμα του πρωτοποριακού του έργου ως καλλιτέχνης, γλύπτης, αρχιτέκτονας και τυπογράφος φανερώνει κοινωνική ευθύνη και περιβαλλοντική ευαισθησία. Όλα αυτά στο ντοκιμαντέρ του Έρικ Σκμιντ «Μαξ Μπιλ- το όραμα του δασκάλου».

Ιστορίες από διάφορες γωνιές της γης παρακολουθούμε στην «Πριγκίπισσα της Αφρικής» του Χουάν Λαγκούνα-όπως εκείνες ενός 14χρονου χορευτή από τη Σενεγάλη που μεταναστεύει στην Ευρώπη και μιας Ισπανίδας χορεύτριας που μαγεύεται από την Αφρική.

Δύο φίλοι στην Αμερική, που καλλιεργούν ένα στρέμμα καλαμποκιού στο φιλμ «Βασιλιάς καλαμπόκι» του Ααρόν Γουόλφ, αποδεικνύουν πόσο σκουπίδια είναι αυτά που τρώμε στα φαστφουντάδικα. Ενώ στο «Χελιδόνι» της Μανουέλα Μοργκελέ από τη Γαλλία θίγεται ένα θέμα μυστικιστικό αλλά υπαρκτό στην καθημερινότητα: η ανάγκη των ανθρώπων να μάθουν το μέλλον τους.

ΙΝFΟ

Φεστιβάλ Εcofilms Ρόδου (23-29 Ιουνίου) στις αίθουσες του Δημοτικού Θεάτρου Ρόδου και στο θερινό σινεμά «Ρόδον». Ελεύθερη είσοδος.

Δωρεάν «Οικολογία»

«Ελεύθερο βήμα διαλόγου για όλα τα ζητήματα που απασχολούν την ύπαρξη του σύγχρονου ανθρώπου πέρα από τις στείρες δεσμευτικές επιβολές του λάιφσταϊλ» είναι το Εcofilms, μας λέει η διευθύντριά του Λουκία Ρικάκη. Και συμπληρώνει:«Είναι ένα φεστιβάλ που δεν έχει κόκκινο χαλί, ασφάλεια στην πόρτα και ο καθένας Ροδίτης μπορεί να μπει δωρεάν και να δει ό,τι θέλει- ακόμα και ο κατάλογος είναι δωρεάν!».