[ Δρόμοι ]

Καταπολέμηση…
… των δικτύων που διακινούν παράνομα μετανάστες. Δημιουργία ευρωπαϊκής μεθοριακής φρουράς. Συνεργασία με τις χώρες προέλευσης. Και άλλα πολλά. Τώρα; Όχι, πριν από επτά χρόνια. Ήταν τα μέτρα που είχε προτείνει τότε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης.

Σε τι μοιάζει…
… το τότε με το τώρα; Και τότε, όπως και τώρα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν θορυβηθεί από την εκλογική άνοδο της άκρας Δεξιάς στη Γαλλία, την Ολλανδία και τη Δανία. Στον αγώνα για την κατάκτηση της ψυχής των ψηφοφόρων, κεντροδεξιές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις πλειοδοτούσαν σε επιδείξεις σκληρότητας. Οι Βρετανοί Συντηρητικοί ζητούσαν στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ ο Εργατικός υπουργός Εσωτερικών Ντέιβιντ Μπλάνκετ έφτανε στο σημείο να προτείνει «ξεχωριστή εκπαίδευση για τα παιδιά των μεταναστών, ώστε να μην επηρεάζονται αρνητικά τα Εγγλεζόπουλα».

Γράφουμε…
… κύκλους. Με την ίδια ακριβώς θεματολογία ξεκινούσε τα πρώτα της βήματα αυτή η στήλη πριν από δέκα χρόνια. Την προηγούμενη μέρα, το ποίμνιο του ναού της Παρθένου Μαρίας είχε συνοδέψει στην τελευταία του κατοικία τον καλό ιερέα του Κόμο. Ο Δον Ρέντσο ήταν ο φύλακας άγγελος των μεταναστών. Έπεσε από το μαχαίρι ενός Μαροκινού παράνομου μετανάστη που, χρόνια κυνηγημένος, έπαψε άξαφνα να ξεχωρίζει ποιο χέρι έπρεπε να δαγκώσει και ποιο να φιλήσει. «Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει τον πεινασμένο να ξεπεινάσει», είχε γράψει στην τελευταία επιστολή του ο παπάς. «Ποιος άνθρωπος, ποιος νόμος, μπορεί να με εμποδίσει να βοηθήσω αυτά τα αδέσποτα πλάσματα;». Τα συνθήματα που φώναζαν στην κηδεία του μέλη ακροδεξιών παρατάξεων δεν είχαν τίποτα από την ευγένεια της ψυχής του. «Το ζήτημα θα λυθεί από τους νόμους της αγοράς», δήλωνε τότε η ηγεσία των Ιταλών βιομηχάνων. «Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης μεταναστών θα βρει τη σωστή ισορροπία». Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν πια να μας απομονώνουν από την πραγματικότητα. Γνωρίζουμε πως, μόλις η ακροδεξιά «απειλή» απομακρυνθεί, τα μέτρα θα ξαναμπούν στο συρτάρι. Και τότε θα φανεί πόσο η σκληρή γλώσσα ήταν απατηλή. Γιατί οι οικονομικοί καιροί είναι χαλεποί και οι κυβερνήσεις χρειάζονται κι άλλα φθηνά εργατικά χέρια. Γνωρίζουμε όμως επίσης ότι τα μεταναστευτικά κύματα δεν θα είχαν φουσκώσει, αν οι δυτικοί στρατοί δεν πολεμούσαν σήμερα στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και αν οι δυτικές κυβερνήσεις δεν επέβαλλαν χρόνια τώρα ληστρικές εμπορικές συμφωνίες στις φτωχές χώρες της Ασίας και της Αφρικής.

Όσο επισφαλής…
… κι αν έχει γίνει η ζωή μας με τους μετανάστες, ας αναζητήσουμε το κακό στη ρίζα του κι όχι σε αυτούς. Ας ξεχωρίσουμε ποιους πρέπει να δαγκώσουμε και ποιους να φιλήσουμε. Ο Μαροκινός συγγραφέας Ταχάρ Μπεν Τζελούν μάς είχε έγκαιρα προειδοποιήσει: «Η ευημερία της Ευρώπης δεν μπορεί να κρατήσει αιώνια πίσω από τα τείχη μιας εγωιστικής ηρεμίας. Ανθρώπινα κύματα θα ξεσπάσουν πάνω στα τείχη αυτής της ευημερίας, όταν δεν θα μπορούν πια να αντέξουν άλλο την ταπείνωση και την πείνα».