Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Κουρασμένοι οι ευρωψηφοφόροι

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΧΗ – ξεπέρασε το 50%- από τις ευρωεκλογές σε όλη την Ευρώπη δεν σχετίζεται μόνο με τη θερινή περίοδο και την αυτονόητη έλξη που ασκούν οι παραλίες στους ψηφοφόρους, αλλά έχει να κάνει και με κάποιες πτυχές, ενδεχομένως και με κεντρικούς άξονες της γενικότερης οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι πλέον σαφές ότι το Μάαστριχτ με το σύμφωνο σταθερότητας, το οποίο έχει βάλει τις χώρες της Ε.Ε. σε μια χρόνια δημοσιονομική πειθαρχία, έχει κουράσει τους πολίτες.

Ιδιαίτερα την περίοδο αυτή όπου ο συνδυασμός ανεργίας, πρόσθετων φορολογικών βαρών και σφικτής εισοδηματικής πολιτικής έχουν προκαλέσει έντονες κοινωνικές αναταράξεις σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτός είναι και ο λόγος που ενισχύεται το στρατόπεδο αυτών που υποστηρίζουν ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας με τις ανελαστικές του προσταγές για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, έχει ανάγκη για ριζικές αλλαγές.

Οι υποστηρικτές των αλλαγών επισημαίνουν ότι το «πνεύμα Μάαστριχτ» διαμορφώθηκε σε συνθήκες οικονομικής ευφορίας και στηριζόταν στη θεωρία ότι η οικονομία της Ευρώπης θα συνέχιζε επ΄ αόριστον να αναπτύσσεται.

Η παγκόσμια όμως οικονομική κρίση, που ευτυχώς δείχνει να εκτονώνεται, έδειξε το αντίθετο. Κατά συνέπεια, η προσήλωση σε πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους οικονομικών κρίσεων είναι ίσως μια άνευ λόγου δογματική εμμονή.

Που όμως κοστίζει ακριβά στα νοικοκυριά εκείνα που είναι και τα πλέον ευάλωτα σε περιόδους οικονομικής κρίσης.

Σήμερα μπορεί να μην έχουν ακόμη ωριμάσει οι συνθήκες για μια αναθεώρηση του Μάαστριχτ, αλλά φαίνεται ότι οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που θέλουν κάτι τέτοιο θα ενισχύονται χρόνο με τον χρόνο.