[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Εκλογές διαμαρτυρίας

Το έγκυρο αγγλικό περιοδικό έχει πράγματι δίκιο όταν λέει χαρακτηριστικά ότι οι επερχόμενες εκλογές της 7ης Ιουνίου δεν θα είναι ούτε ευρωπαϊκές, ούτε απολύτως δημοκρατικές («Εconomist», Τhe Εuropean elections that are not about Εurope, 23/4/2009)!

Και θα ήθελα να ασχοληθώ κατ΄ αρχήν με το δεύτερο ζήτημα, γιατί φαίνεται ότι κάποιοι περιφρονούν ή «δουλεύουν» τους πολίτες αυτού του τόπου. Τι εννοώ; Για μια ακόμη φορά ακατανόητα οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές καθορίστηκαν αυθαίρετα, αυταρχικά και πατερναλιστικά μόνο από τους αρχηγούς ή τους ηγεμόνες των κομμάτων, πράγμα που αύξησε ακόμη περισσότερο το φοβερό κλίμα της θεσμικής αδιαφάνειας που υπάρχει σε αυτή τη χώρα.

Βεβαίως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατάρτισε σαφώς ένα πιο αντιπροσωπευτικό και σοβαρό ψηφοδέλτιο, σε σχέση τουλάχιστον με το καθαρά κομματικό ψηφοδέλτιο που διαμόρφωσε ο σημερινός συντηρητικός Πρωθυπουργός, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει να κατανοήσει ότι θα γίνει πραγματικά αξιόπιστος σε ό,τι αφορά την υπόσχεσή του για μια «ανοικτή κοινωνία», μόνο αν παραιτηθεί από τέτοια αναχρονιστικά προνόμια.

Διαφορετικά το σκοτεινό και απεχθές πολιτισμικό περιβάλλον, όπου ο αρχηγός θα συμπληρώνει με τους κολλητούς του τις σχετικές λίστες των υποψηφίων, θα αυξάνει ακόμη περισσότερο την αδιαφορία των πολιτών για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ιδίως όταν είναι σαφές- δυστυχώς- ότι πολλοί πηγαίνουν στην Ευρωβουλή για να φτιάξουν τη ζωή τους (αφού οι μισθοί που μοιράζουν οι Βρυξέλλες με τα λεφτά των Ευρωπαίων φορολογουμένων είναι απαράδεκτα υψηλοί).

Το μόνο κόμμα που έκανε εσωκομματικό δημοψήφισμα για την ανάδειξη των υποψηφίων ήταν ο Συνασπισμός, αλλά λόγω αυτού του γεγονότος βυθίστηκε μέσα σε μια απελπιστική κρίση, γεγονός που δείχνει τραγικά ότι τα ελληνικά κόμματα έχουν ακόμη να διανύσουν μεγάλη απόσταση μέχρι να αποκτήσουν μια διαφορετική κουλτούρα και άρα, ναι, στο μέλλον πρέπει να αναδεικνύονται οι ευρωβουλευτές με συλλογικό τρόπο, ώστε να μη στέλνουμε στην Ευρώπη τους πιο ακατάλληλους (ή ανίκανους)!

Από την άλλη πλευρά οι εκλογές της 7ης Ιουνίου- για να μην ξεγελιόμαστε αφελώς- δεν θα είναι ούτε στο ελάχιστο ευρωπαϊκές, γιατί απλά δεν συζητάμε για ευρωπαϊκά θέματα. Και δεν θα γίνεται κάτι τέτοιο, όσο δεν διαμορφώνεται ο περίφημος «Εuropean public space», δηλαδή ο ευρωπαϊκός δημόσιος χώρος.

Και υπ΄ αυτήν την έννοια έχει απόλυτο δίκαιο ο παλιός γνώριμος της επανάστασης του Μάη του 1968 Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, που προτείνει το 1/3 των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εκλέγονται με βάση πανευρωπαϊκές λίστες υποψηφίων, ώστε να νιώθουμε όλοι ότι συμμετέχουμε σε κοινές εκλογικές διαδικασίες («Εconomist», Αn unloved parliament, 7/5/2009).

Όμως όλα αυτά τα πράγματα τα απορρίπτει η πλούσια πολιτική αριστοκρατία της Ευρώπης υπό τον Μπαρόζο, πράγμα που φανερώνει ταυτόχρονα το γιατί η Γηραιά Ήπειρος βυθίζεται μέσα στο τέλμα, την ανεργία και τη φτώχεια (Giddens, «Η Ευρώπη στην παγκόσμια εποχή»).

Επομένως, μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα είναι σαφές ότι οι εκλογές του Ιουνίου θα έχουν καθαρά ελληνικό χρώμα και ότι οι πολίτες θα ρίξουν την ψήφο τους επί τη βάσει της αίσθησης που έχουν ότι οι πολιτικοί δεν τιμωρούνται ποτέ για τα σκάνδαλά τους, όπως είναι το Βατοπέδι και η Siemens (όπου ο βασικός πρωταγωνιστής διέφυγε περίεργα στη Γερμανία, χωρίς μάλιστα ο ανακριτής να εκδώσει πρώιμα ένα ένταλμα σύλληψης, όπως εδικαιούτο).

Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν και «συμβολισμοί» που σκοτώνουν, όπως το γεγονός λ.χ. ότι οι Έλληνες που είναι μέλη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ τρώνε σε πολυτελές εστιατόριο της Αθήνας, όπου ξοδεύονται για ένα γεύμα απίθανα ποσά, πράγμα που προκαλεί όλους τους απόβλητους της οικονομικής κρίσης!

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οι εκλογές του Ιουνίου δεν θα έχουν δυστυχώς κανένα ευρωπαϊκό χρώμα! Θα δώσουν όμως την ευκαιρία στους πολίτες να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά (ή την απέχθειά) τους απέναντι σε μια κυβέρνηση που καταρρέει και σε ένα σύστημα που επιβραβεύει τους διεφθαρμένους πολιτικούς!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ

ΟΙ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

θα δώσουν όμως την ευκαιρία στους πολίτες να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους απέναντι σε μια κυβέρνηση που καταρρέει και σε ένα σύστημα που επιβραβεύει τους διεφθαρμένους πολιτικούς!