«ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»

Δεν φοβηθήκατε, ρωτάμε τη σκηνοθέτρια, μήπως σας κατηγορήσουν για «αντεθνική δράση» παίρνοντας αυτή τη θέση;

«Όχι, δεν φοβήθηκα, διότι είμαι καλλιτέχνης. Σε όλα τα έργα που έχω κάνει είχα ως σημείο αναφοράς το ότι οι διαφορές μας είναι ανθρώπινες, αποτελούν τον πλούτο μας και μας ανήκουν. Ο σκηνοθέτης, όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις αλήθειες της κοινωνίας, αντλεί δύναμη από τη μεγάλη αγάπη που αισθάνεται».

Και εξηγεί η 52χρονη σκηνοθέτρια που οι «Πληγές του φθινοπώρου» είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της: «Το παρελθόν είναι το μέλλον. Και στην ταινία μου βυθίστηκα σε μια ιστορική περίοδο στην Κωνσταντινούπολη, όπου οι ζωές των ανθρώπων διαφορετικής κουλτούρας και θρησκείας ζούσαν αρμονικά ώσπου κάποιοι υψηλά ιστάμενοι αποφάσισαν να σπείρουν τη διχόνοια. Η ταινία μάς μεταφέρει στο Πέραν και σε μια θολή χρονική περίοδο για τα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας»…