ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περί ανοχής

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιάννης Προεστός, Τεπελενίου 16, Παπάγου, γράφει: «Μηδενική ανοχή στην ανικανότητα αυτής της κυβέρνησης να προστατεύσει τις ζωές και την περιουσία των πολιτών της.

Είδαμε και βλέπουμε εικόνες “απείρου κάλλους”. Μετά την αποτρόπαιη εν ψυχρώ δολοφονία από αστυνομικό του 15χρονου μαθητή, ακολουθούν διαδηλώσεις. Η Αστυνομία δεν επεμβαίνει. Εμφανίζονται ακραία στοιχεία και αρχίζουν να καίνε κτίρια και καταστήματα. Επακολουθεί άγριο πλιάτσικο. Οι ιδιοκτήτες ανήμποροι βλέπουν να λεηλατούνται τα εμπορεύματά τους, περιουσίες χάνονται και όλα αυτά υπό τα όμματα της Αστυνομίας, η οποία εκτελώντας άνωθεν εντολές τηρεί διακριτική παρουσία. Η παθητική στάση της Αστυνομίας οφείλεται στις κυβερνητικές οδηγίες για να αποφευχθεί τυχόν θερμό επεισόδιο, που θα είχε απροσδιόριστες συνέπειες για την τύχη της κυβέρνησης. Αυτό διαδίδεται και, ως ανέκδοτο τώρα, προκαλεί τη διεθνή θυμηδία.

Η εικόνα της Αθήνας ως ανοχύρωτης πόλης, οι εικόνες των αποσβολωμένων εμπόρων να βλέπουν το πλιάτσικο των καταστημάτων τους και απέναντι την παραταγμένη Αστυνομία να παρακολουθεί απαθής, έκαναν τον γύρο του κόσμου, με αποτέλεσμα να διασύρεται διεθνώς η χώρα μας.

Μηδενική ανοχή στην αποφλοιωμένη εικόνα ενός πρωθυπουργού, ο οποίος, μοιραίος και άβουλος, κρύβεται στα δύσκολα και παρακολουθεί απλώς από μακριά τα γεγονότα. Σε ιδιαίτερα κρίσιμες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, ο λαός χρειαζόταν στιβαρή ηγεσία. Τα έργα αναδεικνύουν τον ηγέτη και όχι οι ανούσιες φιγουρατζίδικες ρητορείες. Είναι βέβαιο ότι η Ιστορία, ο αμείλικτος αυτός κριτής, θα προσπεράσει την πρωθυπουργική θητεία του κ. Καραμανλή ως μια αποτυχημένη και αδιάφορη παρουσία. Προσωπικά, μου είναι αδιάφορη η κακή υστεροφημία του κ. Καραμανλή. Με ενδιαφέρει ότι τόσα χρόνια πήγαν χαμένα για τον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα για τη νεολαία μας, η οποία βλέπει τα επαγγελματικά αδιέξοδα και το ψαλίδισμα των ονείρων της για μια καλύτερη ζωή.

Τέλος, μηδενική ανοχή στη διαφθορά και τα κάθε είδους γνωστά σκάνδαλα με αποκορύφωμα αυτό του Βατοπεδίου, όπου δημόσιος πλούτος εκατοντάδων εκατομμυρίων μεταφέρθηκε με πρωτόγνωρη ταχύτητα και αγαστή συνεργασία και συμμετοχή κυβερνητικών και κρατικών παραγόντων στα χέρια γνωστών και άγνωστων αετονύχηδων σε εποχή μεγάλης οικονομικής δυσπραγίας. Υπουργοί ασχολούνταν με τη δημιουργία υπεράκτιων εταιρειών για την αποφυγή της φορολογίας ή με την απόκτηση ακίνητης περιουσίας, δίνοντας την εικόνα ότι ήλθαν, τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς, όχι για να δώσουν, να προσφέρουν στον τόπο, αλλά για να πάρουν.

Και τα πήραν. Έτσι, σεμνά και ταπεινά.

Για όλα αυτά η Δικαιοσύνη καλείται να επιτελέσει το έργο της και να τιμωρηθούν παραδειγματικά όλοι οι ένοχοι. Μόνο έτσι θα έλθει η κάθαρση».

Μια απάντηση: Μου ζητάτε να μη δημοσιεύσω την επιστολή, αν όσα γράφετε έχουν καταστεί ανεπίκαιρα. Αλλά δεν είναι ανεπίκαιρα. Θα πρέπει ωστόσο να καταλάβετε ότι η στήλη παίρνει 10 επιστολές την ημέρα. Δηλαδή 300 το μήνα. Και χωράει 16-20, άντε 25. Μοιραία, οι 275 επιστολές χάνουν τη σειρά τους, ως προς τη δημοσίευση. Μερικές καθίστανται και ανεπίκαιρες. Τι να κάνουμε; Πάντως, κατά τη γνώμη μου, σπανίως επιστολή χάνει το ενδιαφέρον της. Γιατί ακόμη κι αν είναι εκτός επικαιρότητας, θίγει ζητήματα που είναι διαχρονικά, όπως η δική σας.