Απαντούν στην κρίση με ταινίες-σκάνδαλα

Να το δω αυτό και να πέσω στον γκρεμό. Από τώρα, λέει το αμερικανικό λόμπι των Καννών, τα γλωσσοφιλήματα των Τζιμ Κάρεϊ- Γιούαν ΜακΓκρέγκορ έχουν εξασφαλίσει μια θέση στα επερχόμενα Όσκαρ του 2010!
O Τζιμ Κάρεϊ- 47 παρακαλώ – ήρωας διπλός. Τη μια μέρα ως κλόουν να προμοτάρει την τρισδιάστατη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» υποδυόμενος τον Σκρουτζ και την άλλη στο κρεβάτι με τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ. Και το ένα και το άλλο. Αυτός ο πλανήτης των Καννών.

Το όνομα της ταινίας «Ι love you, Ρhilip Μorris», το σκηνοθέτησε το δίδυμο Τζον Ρέκουα και Γκλεν Φικάρα και η ιστορία- που λένε πως είναι αληθινή- πάει ως εξής: ο Στίβεν Ράσελ, ευυπόληπτος πολίτης και μέλος της τοπικής Αστυνομίας, ύστερα από αυτοκινητιστικό ατύχημα ανακαλύπτει τον εαυτό του. Έτσι, από τη μια επιδίδεται στο ξάφρισμα ασφαλιστικών εταιρειών και από την άλλη ορμάει στην αγκαλιά του Φίλιπ Μόρις (όχι της καπνοβιομηχανίας). Ενδιαμέσως ασταμάτητη χλιδή και κάμποσες αποδράσεις από τη φυλακή.

Το εν λόγω σύμπτωμα, μέρος ενός φαινομένου. Παραγωγοί και σκηνοθέτες γρονθοκοπούν την κρίση με σκάνδαλα. Η απελπισία πορεύεται με καλπάζουσα φαντασία. Θα την βρείτε μπροστά σας από τον ερχόμενο Οκτώβριο:

Παχυσαρκία, αναλφαβητισμός, παιδοφιλία, αιμομιξία και παιδική κακοποίηση. Μια τεραστίων διαστάσεων εικοσάχρονη και μαύρη με το παρατσούκλι «Ρrecious» κουβαλάει όλες τις αμαρτίες των ΗΠΑ. Να πιάνεις τη μύτη σου και να κάνεις εμετό.

Καθολικός ιερέας- στην «Δίψα» του Παρκ Τσαν Γουκ («Οld boy») από την Κορέα- ρουφάει αίμα. Αχόρταγος ο τύπος. Θα καταβρόχθιζε όλες τις μπουκάλες του «Ευαγγελισμού».

Φιλιππινέζα πόρνη- στη «Σφαγή» του Μπριλάντε Μεντόζα- τεμαχίζεται διά χειρός Μαφίας υπό το βλέμμα μπάτσου.

Στην ταινία του Λου Γε «Ανοιξιάτικος πυρετός» πέντε Κινέζοι (τρεις άντρες και δύο γυναίκες) μετακινούνται από το ένα κρεβάτι στο άλλο. Η Κίνα, εκτός από βιομηχανία, έχει αποκτήσει όλα τα δυτικά κουσούρια. Έχουν κι εκείνοι γκέι. Αμ πώς;

Πιο συγκρατημένη η Βρετανίδα Αντρέα Άρνολντ, του «Fish tank».

Μια δεκαπεντάχρονη, αφού πρώτα θα «πάρει» τον εραστή της μάνας της, θα ολοκληρώσει την επανάστασή της κατουρώντας το χαλί!

Παρομοίως και ο Ανγκ Λι («Το μυστικό του Βrokeback mountain»). Τι ήταν το Γούντστοκ; Έκσταση και παρτούζες. «Τaking Woodstock», λοιπόν.

Ο Τζόνι Χαλιντέι, στην «Εκδίκηση» του Τζόνι Το, καθαρίζει καμιά χιλιάδα μαφιόζους. Τον δικαιολογώ. Αυτό ξέρει, αυτό κάνει.

Ο Ταραντίνο γδέρνει ναζιστικά κρανία. Και η Σαρλότ Γκενσμπούρ, στον «Αντίχριστο» του Λαρς φον Τρίερ, αφού πρώτα σπάσει τα «καρύδια» του Ουίλεμ Νταφό στη συνέχεια αρπάζει ψαλίδι και χρατς! την κλειτορίδα της. Τέλεια. Πώς περάσατε στις Κάννες; Απλό Ηorror Ηouse, πινακοθήκη τεράτων!

Τι έμεινε; Μεγάλες προσδοκίες, μικρά αποτελέσματα. Με την εξαίρεση της ακλόνητης γαλλο-γερμανικής υπεροχής. Αν με ρωτούσαν ποιες οι καλύτερες, θα έδειχνα:

«Das Weise Βand» («Το λευκό κορδελάκι»). Η τελειότερη δουλειά του 67χρονου Μίκαελ Χάνεκε («Δασκάλα πιάνου»). Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ θα την ζήλευε.

Με δεύτερο τον «Προφήτη», του Γάλλου Ζακ Οντιάρ. Απίστευτη δεξιοτεχνία και ρεσιτάλ σκηνοθεσίας και ερμηνειών. Η Γαλλία, η καλύτερη εθνική ομάδα των Καννών. Σκέτο ποίημα η πρώτη ώρα του «Les Ηerbes Follie» του 87χρονου Αλέν Ρενέ. Ιδιαίτερη και ταυτόχρονα βατή η κοινωνική και ερωτική ιστορία «Στην αρχή», του Ξαβιέ Τζιανολί. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ, πρόεδρος του Jury, δεν θα ΄χει πρόβλημα να ανακράξει «Vive La France!» μεθαύριο (Κυριακή) στην απονομή.

ΙΝFΟ

62ο Φεστιβάλ Καννών, έως τις 24 Μαΐου. Στο Ίντερνετ: http://www.festivalcannes.com

Ο «Κυνόδοντας» δαγκώνει

«Το κλίμα άλλαξε εντελώς. Τώρα έρχονται από παντού και με ρωτάνε: «Έχετε κι άλλες τέτοιες ταινίες σαν τον “Κυνόδοντα”;».

Έτσι λένε τα κορίτσια της τέντας του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Ο Γιώργος Λάνθιμος τα άλλαξε όλα. Και την εικόνα που έχουμε εμείς για εμάς, και την εικόνα που έχουν οι ξένοι για τον ελληνικό κινηματογράφο. Έχω την αίσθηση πως οι φετινές Κάννες είναι η μαμή ενός τοκετού που θα φέρει τα πάνω- κάτω. Και διόλου απίθανο την Κυριακή ο Πάολο Σορεντίνο (ο Ιταλός σκηνοθέτης του «Ιl Divo»), πρόεδρος της κριτικής επιτροπής των ταινιών του παράλληλου προγράμματος «Ένα κάποιο βλέμμα», να μας δώσει ένα βραβείο. Αν και τρέμω την οδοντογιατρό μου, δαγκωτό στον «Κυνόδοντα» λοιπόν!