Μακρύς ο δρόμος για τη Λάρκο

Αν και σήμερα είναι μια ζημιογόνος εταιρεία, ουδείς αμφισβητεί ότι η Λάρκο είναι ταυτόχρονα και μια «πολύφερνη νύφη».

Πρώτα απ΄ όλα, η προς ιδιωτικοποίηση εταιρεία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός σιδηρονικελίου (χρησιμοποιείται για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα) στην Ευρώπη. Έπειτα, δεν ήταν πάντα ζημιογόνα. Το 2005 και το 2006 είχε καταγράψει κέρδη. Προς το παρόν, οι δυνάμει «μνηστήρες» τής Λάρκο δεν έχουν ανοίξει τα χαρτιά τους, καθώς οι όροι εισόδου στρατηγικού επενδυτή στην εταιρεία δεν έχουν ξεκαθαρίσει.

Ένας από τους όρους αυτούς είναι και το θέμα της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, που σήμερα είναι μάλλον απαγορευτική για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο. Όπως, για παράδειγμα, για τον όμιλο Μυτιληναίου, ο οποίος ενδιαφέρεται μεν για τη Λάρκο, αλλά όχι με τη σημερινή τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιεί η άκρως ενεργοβόρος επιχείρηση. Όπως και να ΄χει το πράγμα, ο δρόμος για την έλευση στρατηγικού επενδυτή στη Λάρκο είναι μακρύς και ενδεχομένως η σημερινή κυβέρνηση να μην… προκάνει να τον διανύσει.