Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Γκαρσόν, τον λογαριασμό!

ΟΚ, ΟΚ, τους είδαμε τους θαυμαστούς κοιλιακούς του Sakis. Εκείνο που δεν καταλάβαμε είναι γιατί πήγανε στη Μόσχα εδώ και δέκα μέρες τόσοι νοματαίοι, μαζί του. Η μανικιουρίστα του, ο ανιψιός της, οι κομμώτριές του και οι μπατζανάκηδές τους, οι πιαρατζούδες και διεθνοπιαρατζούδες της ΕΡΤούλας μας με τα τριτοξαδέλφια τους (που μοιράζουνε, λέει, μέσα από σακούλες σκουπιδιών ωραιότατες λαιμαργιές Sakis), πέρα από τα τηλεοπτικά συνεργεία. Σε σουίτες, με σαμπάνιες και χαβιάρια.

Ποιος πληρώνει αλήθεια για όλα αυτά τόοοοσες ημέρες; Η ΕΡΤούλα μας ή συμπληρώνει και ο ρωσικός ή επιχειρηματικός κόσμος (φώναζέ με Ντον);

Φοίβη
Ψυχή με γιώτα

Αγαπητή κ. Φοίβη, Θλίβομαι βαθύτατα όταν ακούω τους «Πατέρες» του έθνους- ευτυχώς όχι όλους- να ομολογούν ότι έχουν συνείδηση-λάστιχο.

Όταν καλούνται να κρίνουν έναν άνθρωπο, αντί γι΄ αυτό καθαυτό κοιτάζουν μη χάσουν την καρέκλα ή να μην πέσει η κυβέρνηση;

Άλλο τόσο θλίβομαι όταν ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί αντί ν΄ αποδίδουν δικαιοσύνη, «κρίνουν» με κομματικά κριτήρια. Αλήθεια, τι ωραία παραδείγματα για την κοινωνία και τα παιδιά τους;

Και καλά, την κοινωνία την έχουν που την έχουν γραμμένη με απάτες, με σκάνδαλα, με ψευτιές, με κουκουλώματα.

Τα παιδιά τους όμως; Δεν σκέπτονται τι θα γίνεται στην ψυχή τους όταν στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο ή στη δουλειά τους μπορεί ν΄ ακούνε επικριτικά σχόλια για τους γονείς τους ή και να αντιμετωπίζουν περιφρόνηση, χωρίς αυτά να φταίνε σε τίποτα;

Είναι ψιλά γράμματα αυτό για τους «Πατέρες» μας;

Με φιλικούς χαιρετισμούς, Μάρω Νομικού Εδώ ταιριάζει υπέροχα, αγαπητή Μάρω, το τραγούδι του Γιάννη Μηλιώκα: «Είναι κάτι κορυφαίοι/ γραμματείς και Φαρισαίοι/ που κορδώνονται/ ποιος την έχει πιο μεγάλη/ την κορόνα στο κεφάλι/ και φαγώνονται/ Είναι κάτι ψωνισμένοι/ από έξω γυαλισμένοι/ που πασχίζουνε… / Πόσο γελάω σαν τους θυμάμαι/ κι όταν τους βλέπω πώς τους λυπάμαι / ψέμα κρυμμένο μέσα στα φώτα/ ζωή με όμικρον ψυχή με γιώτα».


Με άπειρη κατανόηση

Αγαπητή Φοίβη, Διάβασα την επιστολή που σας έστειλε ο συναναγνώστης κ. Ματρόζος Δημήτρης σχετικά με την παράσταση του κ. Μπενίνι στο Μέγαρο.

Δύο πράγματα με εξέπληξαν αρνητικά.

Το πρώτο, η τιμή του εισιτηρίου: 70 ευρώ για το πόνημα του υπερτιμημένου κ. Μπενίνι είναι πολλά χρήματα. Δεν ξέρω τίνος παραγωγή ήταν, αλλά φαντάζομαι κάποιος ενθυλάκωσε αρκετά λεφτουδάκια δεδομένης της προσέλευσης του κόσμου.

Και καλά, άντε ο κ. Μπενίνι φαντάστηκε ότι απευθύνεται σε ιταλόφωνους ή εν πάση περιπτώσει σε θαυμαστές του ιταλικού κλασικισμού και δεν φρόντισε να διευκρινίσει ότι θα το παρουσίαζε στη μητρική του γλώσσα. Ο δικός μας όμως παραγωγός τέτοια περιφρόνηση στον Έλληνα θεατή; Τότε και οι Όπερες να παρουσιάζονται χωρίς μετάφραση του λιμπρέτο και να μην καταλαβαίνει κανείς τίποτε πλην των μυημένων. Επικροτώ απόλυτα την αποχώρηση του κοινού και θα έκανα και εγώ το ίδιο, διότι η Θεία Κωμωδία είναι λόγος και τον λόγο αυτόν πήγαν να ακούσουν μαζί με τον σχολιασμό του καλλιτέχνη και όχι να παρακολουθήσουν γκριμάτσες και να ακούν μια γλώσσα που δεν καταλάβαιναν.

Το δεύτερο θέμα είναι η λανθάνουσα ειρωνεία σας στον σχολιασμό της επιστολής του κ. Ματρόζου. Κανείς δεν ζήτησε τον ανασκολοπισμό κανενός, πολύ δε περισσότερο ο ευγενής επιστολογράφος σας. Να υποθέσω ότι σπεύσατε να ειρωνευθείτε διά να παράσχετε καλές υπηρεσίες στο Μέγαρο που όπως και να το κάνεις θίγεται από την επιστολή; Αλλά πάλι σκέπτομαι υπάρχουν στις μέρες μας τέτοιοι δημοσιογράφοι γλείφτες, δεν είναι δυνατόν! Δεν το πιστεύω!

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά εγώ νευρίασα τώρα στα 60 μου, Στέλιος Κεσίσογλου Να ανασκολοπισθούμε όλοι, αγαπητέ Στέλιο, όσοι γράφουμε πως πρέπει να ανασκολοπισθεί ο κ. Μπενίνι επειδή είναι Ιταλός και μιλάει ιταλικά και στα ιταλικά είπε και ξαναείπε σε συνεντεύξεις, στη δήλωσή του για το γεγονός της αποχώρησης, ακόμη και στο τηλεοπτικό σποτ του ότι θα κάνει την παράστασή του ως προς τους αυτοσχεδιασμούς του, όπως σε όοοοοολο τον υπόλοιπο κόσμο- αλλά εμείς εδώ δεν είμαστε «ο υπόλοιπος κόσμος», είμαστε κάτι πολύυυυυυ πιο πάνω. Να ανασκολοπισθούμε επειδή το «διαβάζετε» και ως ειρωνεία και «γλείψιμο». Δεν θυμάμαι να αντέδρασε κανείς από τους «ευγενείς» που ζητούν ανασκολοπισμούς όταν ο διόλου προετοιμασμένος, χύμα Ζεράρ Ντεπαρντιέ απήγγελλε στα γαλλικά κάτι σε Αριστοφάνη ή μαζί με τη Φανί Αρντάν πάλι στα γαλλικά κάτι σε Απολινέρ ή Ρακίνα. Προφανώς δεν σας φτάνει ο ανασκολοπισμός και προτιμάτε και κάτι σε ύβρι (όπως το γλείψιμο- άθλημα στο οποίο, μαζί με το ρουσφέτι, η Ελλάδα διαπρέπει τόσο που το βλέπει ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει- όλα έχουν γίνει πια ένας πολτός αηδίας, μη ανοχής και αλαζονείας). Είναι εύκολος και ο ανασκολοπισμός και ο αφορισμός, αγαπητέ, στις ημέρες μας σε περίπτωση ουσιαστικής διαφωνίας- με επιχειρήματα δε (κάτι που επίσης έχει ξεχαστεί). Πώς να αντισταθεί κανείς σ΄ αυτόν τον πολτό με ευκολίες; Χρειάζεται πραγματικό σθένος. Σας κατανοώ και σας συμπονώ…