«Δεν έχει νόημα το αχ βαχ του κάθε καλλιτέχνη»
«Δεν με ενδιαφέρει ο ειδικός, αλλά ο απλός θεατής, που συχνά δεν καταλαβαίνει τη σύγχρονη τέχνη και επιστρέφει για να ξαναδεί το έργο», λέει η Ελένη Πόταγα- Στράτου
«Η τέχνη θα πρέπει να μας δείχνει τον δρόμο πώς θα κατορθώσουμε να βιώσουμε τη ζωή με πιο ανοιχτό τρόπο. Δεν έχει νόημα αν ο κάθε καλλιτέχνης λέει το αχ βαχ του μέσα από το έργο του. Ποιον αφορά ο προσωπικός πόνος του καθενός;», λέει στα «ΝΕΑ» η εικαστική δημιουργός Ελένη Πόταγα- Στράτου. Γι΄ αυτό εκείνη «επιστρατεύει» το φως και με βάση αυτό «χτίζει» τον δικό της εικαστικό κόσμο, που παρουσιάζεται στον εκθεσιακό χώρο «Νίκος Κεσσανλής» της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
«Στόχος μου είναι να ενεργοποιήσω τη σχέση του θεατή με το φως. Γι΄ αυτό και ο πιο σημαντικός πρωταγωνιστής στη δουλειά μου όμως είναι ο θεατής. Ζωντανεύει ή μένει απαθές το έργο μου, ανάλογα με τη στάση του. Πρόκειται για μια πολεμική πρόταση που στοχεύει στο να ενεργοποιήσει τον άνθρωπο απέναντι στο φως. Το πρωί κοιτάζουμε αν θα βρέξει να πάρουμε ομπρέλα. Δεν απολαμβάνουμε το φως, κι ας είναι κάτι το συναρπαστικό. Το θεωρούμε δεδομένο, δεν το προσέχουμε», εξηγεί η γλύπτρια με τη σημαντική αλλά διακριτική παρουσία στα εικαστικά δρώμενα που εκθέτει μόλις δεύτερη φορά σε κλειστό χώρο κι όμως έχει επιλέξει ως θέμα της το φως.
Ο επισκέπτης βρίσκεται αρχικά αντιμέτωπος με το ασφυκτικό αστικό τοπίο, όταν μέσα από ένα κάτοπτρο αντικρύζει τον εαυτό του. Όσο πλησιάζει το είδωλό του δε, ενεργοποιεί το φως που κάνει τον ουρανό λαμπερό.
Λίγα μέτρα πιο εκεί ένας εντυπωσιακός λαβύρινθος (προέρχεται από το δάπεδο του καθεδρικού ναού του 12ου αι. στη Σατρ της Γαλλίας), όπου αν βρει ο επισκέπτης τη φωτεινή διαδρομή θα φτάσει στο κέντρο και θα λουστεί στο φως. Στην επόμενη εγκατάσταση οι κολόνες της διαδρομής φωτίζονται στο πέρασμά μας, ενώ αν πατήσουμε στο κατάλληλο σημείο στο φινάλε της διαδρομής- κατά τύχη- τότε θα λουστούμε στο φως. Πιο εκεί μια διαδρομή παράλληλα προς έναν καθρέφτη μάς αποκαλύπτει μια μυστική πόρτα και το κρυμμένο είδωλό μας. Ένα βίντεο- το μοναδικό της έκθεσηςπροτείνει μια ποιητική λύση στη μοναξιά. Και το φινάλε γράφεται ανάμεσα σε δύο κίονες, πάνω από τους οποίους διαγράφεται το ουράνιο τόξο.
Όλα τούτα είναι μια νότα αισιοδοξίας σε όσα βιώνουμε; «Όχι, είναι μια αληθινή νότα. Το φως βρίσκεται εκεί. Το βασικό ερώτημα είναι αν το βλέπουμε», απαντά η Ελένη Πόταγα- Στράτου που έργα της έχουμε δει στο αίθριο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη, στη Βυτίνα κ.α.
ΙΝFΟ
«Εμπειρία φωτός» της Ελένης Πόταγα- Στράτου στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256). Έως 28 Μαΐου.














