Η δουλειά κάνει τις… μάνες

«Η μέρα έχει μόνο 24 ώρες και εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να τα κάνεις όλα και μάλιστα καλά. Όταν ήρθε η στιγμή να πάρω την απόφαση, θυσίασα την οικονομική μου ανεξαρτησία, προκειμένου να μη χάσω άλλα πράγματα».

Η κ. Νατάσσα Γλυνού πριν από περίπου 10 χρόνια άφησε οριστικά πίσω της μια πολλά υποσχόμενη καριέρα για χάρη της κόρης της. «Δεν ήμουν απλή υπάλληλος. Επί 14 χρόνια στον κλάδο των ιατρικών επισκεπτών, είχα τις αξιώσεις να αναλάβω θέση ευθύνης στην εταιρεία» λέει στα «ΝΕΑ». Το σκληρό όμως ωράριο- από τις 8 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ- δεν θα της επέτρεπε να αφιερώσει τον χρόνο που ήθελε στη μικρή Μαρία. «Δεν μπορείς να κρατήσεις δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Άλλωστε, δεν θα μπορούσα να εργάζομαι και να δίνω τον μισό μισθό μου σε κάποια κυρία προκειμένου να μου κρατήσει το παιδί τις ώρες που δεν θα ήμουν σπίτι».

Την απόφαση να συνεχίσουν να εργάζονται μετά τη γέννηση του παιδιού ή να αφήσουν οριστικά την καριέρα καλούνται να πάρουν αρκετές εργαζόμενες. Αν και σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της εταιρείας ανθρωπίνου δυναμικού Μanpower, το 64% των εργαζόμενων γυναικών θεωρεί ότι η απόκτηση παιδιών μπορεί να περιορίσει την επαγγελματική εξέλιξη μιας γυναίκας, οι περισσότερες επιλέγουν τελικά τον συνδυασμό οικογένειας και δουλειάς.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η απόφαση της γυναίκας θα πρέπει να λαμβάνεται πάντα με βάση τις προτεραιότητες που η ίδια θέτει. «Το αν θέλει δηλαδή να αφοσιωθεί στην ανατροφή των παιδιών της ή έχει τη δυνατότητα να ισορροπήσει ανάμεσα σε οικογένεια και δουλειά. Σε πολλές περιπτώσεις βέβαια, το αν μια γυναίκα θα εργαστεί και εκτός σπιτιού δεν είναι πραγματικά ελεύθερη επιλογή παρά θέμα επιβίωσης για την ίδια και την οικογένειά της» σημειώνει η οικογενειακή σύμβουλος, κ. Ευτυχία Παπατζανάκη. Μικρές θυσίες
Και στις δύο περιπτώσεις απαιτούνται από τις μητέρες μικρές θυσίες. «Είναι σαφές ότι έκανα περικοπές σε διάφορα προσωπικά έξοδα. Προκειμένου όμως να είμαι μαμά του τηλεφώνου ή του Σαββατοκύριακου δεν με πειράζει καθόλου αυτή η θυσία» εξηγεί η κ. Γλυνού.

Σύμφωνα με την οικογενειακή σύμβουλο, η μεγαλύτερη παγίδα για μια γυναίκα που επιλέγει να μην εργαστεί και να ασχοληθεί αποκλειστικά με τα παιδιά της είναι να οργανώσει όλη τη ζωή της γύρω από τον μητρικό ρόλο, «με συνέπεια να εξαρτηθεί ψυχολογικά από τα παιδιά της και να περιμένει μόνο από αυτά να δώσουν χαρά και νόημα στη ζωή της. Αυτή η κατάσταση είναι βέβαια παγίδα και για τα παιδιά αφού, χωρίς να το καταλαβαίνει, η μητέρα μπορεί να γίνει εμπόδιο στην ομαλή ψυχολογική και κοινωνική ωρίμαση».

Η πολύωρη παραμονή στο γραφείο, όπως παραδέχονται οι εργαζόμενες μητέρες, έχει «απώλειες». «Θυμάμαι όταν πήγαινα την κόρη μου κάποιες ημέρες το καλοκαίρι στους παππούδες της, στην εξοχή, κάθε μεσημέρι έκανα 90 χλμ. πηγαινέλα για να φάμε μαζί ένα παγωτό στην παραλία, να τη δω και να γυρίσω πίσω. Σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά τα παιδιά είναι ευλογία οπότε αξίζουν κάθε προσπάθεια».

ΕΡΕΥΝΑ

Το 64% των εργαζόμενων γυναικών θεωρεί ότι τα παιδιά μπορούν να περιορίσουν την επαγγελματική εξέλιξη

Από το μαιευτήριο στο γραφείο

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗκρίση φαίνεται ότι είναι η αιτία που αρκετές εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα επιστρέφουν από την άδεια τοκετού νωρίτερα, λόγω της ανασφάλειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν γυναίκες που δουλεύουν σε πολυεθνικές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες από το φόβο μη γκρεμιστεί «εν μια νυκτί» η καριέρα που έχτιζαν τα προηγούμενα χρόνια επιστρέφουν ακόμη και μία εβδομάδα μετά τον τοκετό.

Όπως τονίζουν οι ειδικοί, πάντως, είναι γεγονός ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης η κατηγορία που πληρώνει το τίμημα δεν είναι άλλη από τις γυναίκες. Σύμφωνα με την κ. Σουζάνα Μανάκα, μέλος του Συλλόγου για την υποστήριξη και την αξιοπρέπεια της μητέρας, η γυναίκα πλήττεται πιο άμεσα από την ανεργία και τις οικονομικές κρίσεις απ΄ ό,τι οι άνδρες λόγω του ότι είναι πιο εύκολο και πιο επικερδές για τους επιχειρηματίες να μην προσλάβουν ή να απολύσουν μία γυναίκα.

Αυτοαπασχόληση
Αρκετές πάντως είναι αυτές οι οποίες θέλοντας να δώσουν το 100% του εαυτού τους τόσο στο σπίτι όσο και στο γραφείο, θεωρούν μονόδρομο την αυτοαπασχόληση. «Και μάλιστα σύμφωνα με μελέτες οι γυναίκες- στελέχη επί των οικονομικών σε μεγάλες επιχειρήσεις εγκαταλείπουν πιο εύκολα την καριέρα τους για να μπουν στον κλάδο της ελεύθερης απασχόλησης. Κι αυτό γιατί θέλουν να ρυθμίζουν οι ίδιες τα ωράριά τους και να φτιάχνουν το πρόγραμμά τους. Εκτιμούμε μάλιστα ότι το ποσοστό αυτών που παίρνουν την απόφαση κυμαίνεται στο 65%-70%», σημειώνει η κ. Βενετία Κουσία, διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας Μanpower.


«Η εργασία μού δίνει τη δυνατότητα να μάχομαι»

ΓΙΑ ΤΗΝκ. Νατάσα Μάνου, μητέρα ενός 12χρονου κοριτσιού, ο συνδυασμός καριέρας και οικογένειας ήταν επιλογή της. Με σπουδές στα οικονομικά και μεταπτυχιακό στον τομέα των μηχανικών παραγωγής, εργάστηκε αρχικά σε επιχείρηση και τα τελευταία πέντε χρόνια διατηρεί δική της επιχείρηση διανομής και παραγωγής οπτικοακουστικών έργων.

«Η δουλειά μου μού δίνει την ευχαρίστηση και τη δυνατότητα να μάχομαι, να προσφέρω και φυσικά να κάνω φίλους», λέει. Προσθέτει δε ότι και η κόρη της έχει κερδίσει από την επιλογή της να συνεχίσει να εργάζεται. «Θυμάμαι όταν κάποια στιγμή διακρίθηκε μια δουλειά που είχαμε κάνει, η κόρη μου ήταν αυτή που γέμισε το σπίτι λουλούδια, μοιράστηκε τη χαρά με τις φίλες της και έγραψε στην έκθεσή της πόσο πολύ της άρεσε και πόσο περήφανη την έκανε το γεγονός αυτό».

Δεν ανανεώθηκε η σύμβαση
Πριν από δύο χρόνια εργαζόταν ως καθηγήτρια Γαλλικών σε ιδιωτικό σχολείο κατά τις απογευματινές ώρες. Με την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης της και με την προοπτική ότι στα μέσα της σχολικής χρονιάς θα έπρεπε να φύγει, οι εργοδότες αποφάσισαν να μην της ανανεώσουν τη σύμβαση, αφού θα τους κόστιζε και οικονομικά αλλά και πρακτικά. Η κ. Λίλα Ευκρατίδου, μητέρα δύο παιδιών, ενός κοριτσιού 26 μηνών και ενός αγοριού 11 μηνών, είδε την αυτοαπασχόληση ως μονόδρομο: «Τώρα μπορώ να ρυθμίζω ευκολότερα τα ωράριά μου και με βάση τις ανάγκες των παιδιών. Πάντως η δουλειά μου με γεμίζει και δεν θα ήθελα με τίποτα να την αφήσω, παρ΄ όλο που δεν υπάρχει βιοποριστικό πρόβλημα στην οικογένεια» εξηγεί.