Δίκτυο

Ένα βραβείο κι εννέα φόνοι
Ε.Δ.Χ.

Θα περίμενε κανείς πως η υδροκέφαλη θεατρική «αγορά» θα ήταν ο παράδεισος για τους σύγχρονους θεατρικούς συγγραφείς. Επειδή όμως το ζήτημα, όπως πάντα, δεν είναι η ποσότητα αλλά η ποιότητα, η πραγματικότητα είναι σκληρή για τους καινούργιους δραματουργούς. Γι΄ αυτό και ο διαγωνισμός συγγραφής θεατρικού έργου από νέους έως 35 ετών που διοργανώνει το Εθνικό Θέατρο είναι εξαιρετικά ωφέλιμος. Όχι μόνο γιατί ενθαρρύνει τους αξιότερους από τους διαγωνιζομένους και τους αμείβει με χρηματικό έπαθλο (10.000 ευρώ στο Α΄ βραβείο και 5.000 στον έπαινο) αλλά επειδή εντάσσει στο ρεπερτόριό του τα βραβευμένα έργα. Γιατί στη σκηνή, δηλαδή στη θεατρική πράξη, κρίνεται το δραματουργικό υλικό. Από αύριο, λοιπόν, η συντεχνία θα διαπιστώσει το μέγεθος της αξίας του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Μανώλη Τσίπου. Το θεατρικό του «Sabine Χ» (Α΄ βραβείο 2007- 2008), που σκηνοθετεί ο επίσης νέος και ταλαντούχος Ανέστης Αζάς, παίζεται στην Α΄ Σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας.

Όσο για τον παράξενο τίτλο του έργου, είναι το όνομα της ηρωίδας του η οποία είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο. Άλλωστε όλο το θέμα είναι εμπνευσμένο από την «περίπτωση Sabine Χ». Τη σύγχρονη Γερμανίδα Μήδεια που έθαψε τα εννέα παιδιά της μέσα σε γλάστρες. Κι ενώ η Δικαιοσύνη έκλεισε τον φάκελο, ο συγγραφέας εξετάζει την καθεμία από τις εννέα περιπτώσεις παιδοκτονίας. Προσπαθώντας να κατανοήσει αυτήν τη σκληρότητα, στήνει ένα λαϊκό δικαστήριο με δικαστή την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, εκπρόσωπο ενός πολιτισμού που εξακολουθεί να μαζεύει νεκρά μωρά από τους κάδους απορριμμάτων. Ο φάκελος παραμένει ανοιχτός, χωρίς ετυμηγορία, σε ένα φινάλε με πολλά ερωτηματικά…


Λίγα και… καλά
Π.Θ.Κ.

Είναι μία από τις καλύτερες ταινίες της φετινής κινηματογραφικής σεζόν «Η συνεκδοχή της Νέας Υόρκης» του Τσάρλι Κάουφμαν με τη… χαμαιλεοντική ερμηνεία του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, ο οποίος αποδεικνύει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Ε, ξέρετε πόσα εισιτήρια έχει κόψει επί 11 ημέρες; Μόλις 5.831 κι ας παίζεται σε αρκετές αίθουσες. Είχε δίκιο λοιπόν ο «δικός» μας Γιώργος Λάνθιμος- του οποίου η ταινία «Κυνόδοντας» πηγαίνει αυτές τις ημέρες στο Φεστιβάλ Καννών- που στην ερώτησή μας «γιατί κόβουν λίγα εισιτήρια οι ταινίες μας που διακρίνονται σε ξένα φεστιβάλ;», μας έλεγε: «Αυτό συμβαίνει και με τις καλύτερες ξένες ταινίες, έστω κι αν αυτές είναι αμερικανικής παραγωγής». Αλλά πάντα έτσι συνέβαινε, ανέκαθεν, τα περισσότερα- όχι, φυσικά, όλα- καλά φιλμ λίγους φανατικούς σινεφίλ συγκεντρώνουν…


Ιστορία μιας παραχάραξης
Π.Κ.

Χρόνια τώρα, παρακολουθούμε δήθεν αφ΄ υψηλού τη διάδοση των ανιστόρητων απόψεων περί «Μακεδονίας» της γείτονος χώρας χωρίς ν΄ απαντούμε, υιοθετώντας τη γνωστή και κάπως καθωσπρέπει στάση «η σιωπή μας προς απάντησή σας». Γελάμε με τη δήθεν άγνοια των Τούρκων όταν ακούμε τους ξεναγούς στην Τροία να ονομάζουν τον Αγαμέμνονα «Αγά Μεμνών». Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός. Τουρκική οργάνωση με την επωνυμία «Ομάδα Ιστορικών Ερευνών 360 μοίρες» ετοίμασε αντίγραφο αρχαίου ελληνικού πλοίου, το ονόμασε «Κυβέλη», με τη συμμετοχή και της Γαλλίας, και άνοιξε πανιά για να πραγματοποιήσει τον διάπλου της Μεσογείου, επαναλαμβάνοντας το ταξίδι του αποικισμού της Μασσαλίας, της Νίκαιας και του Μονακό που άρχισε από τη Φότσα- δηλαδή τη Φώκαια της Μικράς Ασίας- και μεταφέρει τον «πολιτισμό της Ανατολίας στην Ευρώπη». Η «Κυβέλη» μέσω του ποταμού θα φτάσει στο Παρίσι όπου το αντίγραφο του αρχαίου ελληνικού πλοίου θα λάβει μέρος στις εκδηλώσεις του «Τουρκικού Έτους». Ο απόπλους τού υπό τουρκική σημαία σκάφους έγινε παρουσία του προξένου της Γαλλίας στην Άγκυρα και στο όλο εγχείρημα όπως παρουσιάζεται από το τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι και την εφημερίδα «Τζουμχουριέτ»- αν δεν απατώμαι, ο τίτλος σημαίνει αλήθεια- παραλείπονται οι λέξεις Έλληνες και Ίωνες. Τι φταίει μετά ο κόσμος που πιστεύει σ΄ ό,τι βλέπουν τα μάτια του κι ό,τι ακούνε τα αυτιά του; Έτσι, ανεπαισθήτως παραχαράσσεται η Ιστορία.