Ματιές Το Κύπελλο

Ύστερα από πολύ καιρό ξηρασίας, σήμερα θα ξαναπάω στο γήπεδο. Και με μια παρέα «κατακίτρινη». Επικεφαλής, βέβαια, ο συνθέτης Δήμος Μούτσης με τη γυναίκα του. ΑΕΚτζήδικο ζευγάρι, που χάνει ώρες στην τηλεόραση για να παρακολουθεί τους αγώνες της Ένωσης. Γιατί στα γήπεδα συχνά γίνονται φασαρίες. Και άνθρωποι της δικής μου ηλικίας, όπως και του Μούτση, είναι αναγκασμένοι να τη βγάζουν στο σπίτι. Με «ξηρά τροφή».

Το ποδόσφαιρο, όμως, δεν είναι τηλεόραση. Το ποδόσφαιρο είναι γήπεδο. Εκεί συμβαίνει το «γεγονός». Εκεί βλέπεις την προσπάθεια του παίκτη, το «κλάδεμα», την ντρίμπλα, το «τριγωνάκι», εκεί ανασαίνεις τον αέρα της προσπάθειας, εκεί θριαμβεύεις και απογοητεύεσαι εν τω γίγνεσθαι. Και κυρίως ξεχνάς. Έστω και για λίγο. Ξεχνάς την παλιοκατάσταση που όλοι ζούμε σήμερα. Και όχι μόνο εμείς. Αλλά ολόκληρος ο πλανήτης. Μεγάλος αγώνας σήμερα. Τελικός Κυπέλλου Ελλάδος. Ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός, από τη μια μεριά, μόλις πριν από μερικές μέρες και πάλι πρωταθλητής, με παίκτες που αξίζουν εκατομμύρια ευρώ, με κόσμο πολύ και ενθουσιώδη. Από την άλλη μεριά, η ΑΕΚ. Που ξεκίνησε άσχημα, έχασε από την αρχή έδαφος στη βαθμολογία και τελικά τερμάτισε τέταρτη.

Ευτυχώς, πάντως, που την ανέλαβε ο Μπάγιεβιτς. Ένας προπονητής με περγαμηνές. Ένας τεχνικός που κατάφερε να συμμαζέψει μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, να την οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου και στο υποπρωτάθλημα των πλέι οφ. Και όλ΄ αυτά τα πέτυχε ο Μπάγιεβιτς με ποδοσφαιριστές περιορισμένης αξίας. Πού είναι οι «παικταράδες» του παρελθόντος, ανάμεσα στους οποίους και ο ίδιος ο Μπάγιεβιτς…

Θυμάμαι έναν τελικό στο Καραϊσκάκη με διαιτητή τον Ζλατάνο. Η ΑΕΚ έπαιζε με τον ΠΑΟΚ. Ο Μπάγιεβιτς είχε δίπλα του τον Θωμά Μαύρο, τον μεγαλύτερο σκόρερ όλων των εποχών. Ένα «δίδυμο» που σκόρπιζε τον πανικό στις αντίπαλες εστίες. Υπέροχο ματς! Θυμάμαι κι άλλον τελικό. Πάλι στο Καραϊσκάκη. Με τον Παναθηναϊκό αυτή τη φορά. Και τον Ατματσίδη, τον τερματοφύλακα, να σκοράρει στο τελευταίο πέναλτι, που χάρισε το Κύπελλο στην Ένωση.

Στην Ελλάδα, το Κύπελλο το έχουμε κάπως παραπεταμένο. Στην Αγγλία, όμως, είναι Ο θεσμός. Τον αγώνα τον παρακολουθεί πάντοτε η βασίλισσα, αν μπορεί. Και εκείνη απονέμει το Κύπελλο στη νικήτρια ομάδα. Τελευταία και στην Ελλάδα δίνεται μεγάλη επισημότητα σ΄ αυτό το κορυφαίο παιχνίδι. Την αρχή την έκανε ο Κωστής Στεφανόπουλος. Και, φυσικά, ο παλιός πρωταθλητής στο επί κοντώ και σπουδαίος βολεϊμπολίστας Κάρολος Παπούλιας δεν μπορούσε να μη συνεχίσει την παράδοση.

Θα υπάρχει ένταση, θα υπάρχει πάθος, στον σημερινό αγώνα. Εύχομαι οι φίλαθλοι να είναι ψύχραιμοι. Και να χειροκροτήσουν θερμά στο τέλος την ομάδα που θα κατακτήσει το έπαθλο. Άντε, ν΄ αρχίσουμε κι εμείς σιγά σιγά να καταλαβαίνουμε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι πόλεμος με νεκρούς και τραυματίες, αλλά αθλητική συνάντηση με νικητές και ηττημένους.