Η διαφορετικότητα βοηθάει τη συνεργασία

Ο Χάιλε Εσπάγιε γεννήθηκε στην Αιθιοπία και στα 17 του ήρθε στην Ελλάδα. Τώρα σπουδάζει στο ΤΕΙ Λογιστικής της Λάρισας και εργάζεται παράλληλα σε εστιατόριο. Όπως λέει στα «ΝΕΑ», την πρώτη μέρα που έπιασε δουλειά, παρά τη διαφορετικότητα του χρώματός του, όλοι οι συνάδελφοί του τον δέχθηκαν πολύ καλά.

«Όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο από το εξωτερικό με διαφορετική νοοτροπία είναι μια συναρπαστική εμπειρία, σε αλλάζει. Και το έχω παρατηρήσει και από τις δύο πλευρές. Γι΄ αυτό, νομίζω, η ομάδα στη δουλειά έχει δέσει», σημειώνει ο 24χρονος. Ο εργοδότης του, κ. Βαγγέλης Σελιγκούνας, αναφέρει: «Όταν ήρθε για συνέντευξη δεν σκέφτηκα καν τη διαφορετικότητά του- παρά το ότι δεν είναι κάτι συνηθισμένο για τη Λάρισα-, το μόνο που είχε σημασία ήταν πως ήταν ευγενικός και συνεργάσιμος».

Για τρεις Αμερικανίδες ερευνήτριες, με επικεφαλής την Κatie Liljenquist, καθηγήτρια Μάνατζμεντ στο Πανεπιστήμιο Βrigham Υoung, όταν μια ομάδα περιλαμβάνει κάποιο μέλος με διαφορετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά από τα υπόλοιπα, τότε το τμήμα τείνει να λαμβάνει καλύτερες αποφάσεις. Σύμφωνα με τη μελέτη τους οι μάνατζερ θα πρέπει να επιδιώκουν να δημιουργούν τμήματα από ανθρώπους που διαφέρουν μεταξύ τους.

Ωστόσο, η κ. Ολίβια Κυριακίδου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Πειραιά, υπογραμμίζει ότι τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα: «Παρ΄ ότι η διαφορετικότητα μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά θετικές συνεργίες μέσα στον οργανισμό, μπορεί ταυτόχρονα να οδηγήσει σε προβλήματα συντονισμού και ενδο-ομαδικές εντάσεις». Και συμπληρώνει: «Τα διαφορετικά χαρακτηριστικά- όπως ηλικία, φύλο, φυλή, εμπειρία- μπορούν να οδηγήσουν σε αρνητικά αποτελέσματα, καθώς οι ομοιογενείς ομάδες μπορεί να δουλεύουν καλύτερα λόγω της συνοχής τους». Για τον κ. Μιχάλη Γαλανάκη, εργασιακό ψυχολόγο και διευθυντή ανθρώπινου δυναμικού, «το ομαδικό πνεύμα χτίζεται πάνω στην ανάδειξη ομοιοτήτων ως προς τον χαρακτήρα, τις αξίες, τα κίνητρα, τα συμφέροντα και την κουλτούρα. Ακόμη όμως κι αν τα μέλη της ομάδας έχουν διαφορετικό χαρακτήρα, η προβολή ομοιοτήτων μπορεί να αντισταθμίσει τις διαφορές».

Όσο για το αν ένας καινούργιος συνάδελφος που δεν «ταιριάζει» με τους υπολοίπους μπορεί να κάνει τη διαφορά τονίζει: «Συνήθως η αλλαγή δεν επέρχεται μόνο με έναν, καθώς το πιθανότερο σενάριο είναι το συγκεκριμένο άτομο να αφομοιωθεί». Ενώ από την πλευρά της η κ. Κυριακίδου τονίζει: «Η ύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικό τρόπο σκέψης και προσέγγισης των θεμάτων που απασχολούν την ομάδα μπορεί να ρίξει φως σε συνηθισμένα προβλήματα. Επιπλέον η καινοτομία και η δημιουργικότητα συνδέονται άμεσα με την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων».

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ

Η παρουσία ενός «ιδιαίτερου» συνεργάτη, ως προς το φύλο, τη φυλή ή την ηλικία, κάνει την ομάδα καλύτερη

«Το να είσαι διαφορετικός μπορεί να γίνει “όπλο” στη δουλειά»

ΑΚΟΜΗ ΚΙαν δεν καταφέρει ένας «διαφορετικός» εργαζόμενος να αλλάξει την ομάδα, τίθεται πάντα το θέμα του σεβασμού του. «Αν κάποιος μπορεί να επιμείνει στη διαφορετικότητά του παρά τις συνέπειες που υφίσταται από την πλειονότητα των εργαζομένων, όπως για παράδειγμα την απομόνωσή του για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε είναι αρκετά πιθανό οι διαφορές του να γίνουν αποδεκτές και να συμβάλουν στην αλλαγή και των υπολοίπων. Αντιθέτως, αν κάποιος δεν αισθάνεται καλά με το γεγονός ότι διαφέρει θα πρέπει να επιδιώξει αρχικά τη γνωριμία αλλά και την αποδοχή των άλλων και τότε σταδιακά να αρχίσει να επιδεικνύει το ότι διαφέρει», αναφέρει η κ. Κυριακίδου.

Ειδικά σε συνθήκες κρίσης και εργασιακής ανασφάλειας, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, είναι πιθανό οι εργαζόμενοι να τείνουν να ακολουθούν πιστά τις «νόρμες» της πλειονότητας των εργαζομένων του τμήματος.

Όμως ο κ. Γαλανάκης σημειώνει: «Αν αναλογιστούμε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, τότε θα πρέπει να μην καταπιέζει τη διαφορετικότητά του αλλά να την εκφράζει». Συμπληρώνει βέβαια ότι «αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το αν η κουλτούρα του εργασιακού χώρου το ενθαρρύνει ή το αποτρέπει. Εξάλλου, αν η κρίση οδηγεί σε απολύσεις, τότε αυτή τούς αφορά όλους και όχι απαραίτητα αυτούς που διαφέρουν».


Οι κανόνες για να ενταχθεί κάποιος στην ομάδα

ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ποιοι είναι οι αρχηγοί, ποιοι ασκούν επιρροή. ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ του εαυτό του με σαφήνεια.

ΝΑ ΤΟΝΙΣΕΙτα κοινά του στοιχεία με τους υπολοίπους.

ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΕΙ φιλικούς δεσμούς.

ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ τις ιδιαιτερότητές του.

ΝΑ ΑΦΟΜΟΙΩΣΕΙ τους κώδικες της ομάδας.