«Τα Ελληνόπουλα βασανίζονται από τη γλωσσική ακαταστασία…»

«Συντάσσω τη διαθήκη μου με σκοπό να χρησιμέψει η μικρή περιουσία μου και μετά το θάνατό μου […] Θέλω να ωφεληθούν κάπως από την περιουσία μου τα Ελληνόπουλα, γιατί αυτά βασανίζονται και ζημιώνουν από τη γλωσσική ακαταστασία που βασιλεύει στην παιδεία και στη ζωή μας».

Με αυτά τα λόγια ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης κληροδότησε την περιουσία του, το 1956, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για να δημιουργηθεί το ίδρυμα που φέρει το όνομά του. Σήμερα, 50 χρόνια μετά τον θάνατο του θεμελιωτή της γραμματικής της νέας ελληνικής γλώσσας, το ίδρυμα έχει να επιδείξει πλούσιο έργο. Τόμοι όπως η «Μικρή νεοελληνική γραμματική» που μεταφράστηκε σε 14 γλώσσες- για να μείνουμε στη σχετικά πρόσφατη παραγωγή-, σειρές όπως η «Αρχαιογνωσία και αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση», το μνημειώδες έργο του Α.-Φ. Χρηστίδη «Ιστορία της ελληνικής γλώσσας» που εκδόθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας αλλά και σημαντικά έργα που τώρα ετοιμάζονται ή ολοκληρώνονται, όπως οι «Νεοελληνικές διάλεκτοι» και οι «Αρχαίες ελληνικές διάλεκτοι», έχουν καταστήσει το κέντρο σημείο αναφοράς στο φιλολογικό πεδίο.

Βέβαια το «μπεστ σέλερ του Ιδρύματος», όπως μας έλεγε ο σημερινός διευθυντής του Γ. Παπαναστασίου με την ευκαιρία της ανακοίνωσης του εκδοτικού του προγράμματος, είναι τα «Νέα ελληνικά για ξένους», ένα βιβλίο που, από τη δεκαετία του ΄70 που πρωτοκυκλοφόρησε, έχει πουλήσει περίπου 100.000 αντίτυπα. Σε κάθε περίπτωση η μεγαλύτερη προσφορά του Ιδρύματος είναι προς τους Έλληνες, καθώς βοήθησε στην εδραίωση της δημοτικής και την αποσαφήνιση των κανόνων της. Όπως έλεγε ο Ηλίας Βενέζης για τον ίδιο τον Τριανταφυλλίδη: «Μας παραστάθηκε, μας έδωσε τη γραμματική που ζητούσαμε, βοήθησε να πάμε στο ουσιώδες της λογοτεχνίας: στην αναζήτηση του ύφους».