Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τρόμος με το ματσούκι στο χέρι

Ήταν να μη γίνει ο σεισμός στην Ιταλία. Άπαξ κι έγινε, βγήκαν οι ανερμάτιστες κανάλες με τα ματσούκια στα χέρια (ειδικά οι κρατικές που εσχάτως εκτός από ακραιφνώς φιλοκυβερνητική πολιτική ασκούν και άκρως τρομοκρατική του κοινού αισθήματος- κι αυτό βολεύει φαίνεται τα αφεντικά τους) να ρωτάνε αν μας επηρεάζει κι αν θα γίνει κι εδώ και, και, και…

Σε πανικόνα βρισκόμαστε δηλαδή. Σε τρομοκρατία ότι θα έρθει και θα μας πλακώσει, γιατί πολύ τις βολεύει τις ανερμάτιστες κανάλες.

Κι επειδήείναι κοντά η Ιταλία; Γιατί να μας επηρεάζει, μαντάμ με το ματσούκι ανά χείρας και ρωτάς σαν χάνος; Κι η Βρετανία αναλογικά (και σχετικά) κοντά είναι, σε σχέση με το Γιοχάνεσμπουργκ. Αν γίνει σεισμός εκεί γιατί να μας επηρεάζει, μαντάμ;

Δεν το έπιασετο ματσούκι σας τόσες φορές που ρωτήσατε τους «επαΐοντες» σεισμολόγους, επιτακτικά, ότι αν κάτι μας επηρεάζει είναι το ρήγμα της Ανατολίας;

Προς τι ο πανικός;

Σας βολεύει τόσο πολύ; Αλλά χρειάζεται και λίγο έρμα για να πλεύσει το ακυβέρνητο καράβι σας…

Φοίβη
Καραμπουζουκλήδες

Προς Φοίβη, Με ομόφωνη γνώμη των κατοίκων της περιοχής μας ψηφίσαμε για τον μεγαλύτερο και σπουδαιότερο Έλληνα όλων των εποχών, τον Μήτσο από την Δραπετσώνα, που με το τρίκυκλό του και τη σκύλα του τη Ζβούρα να τον ακολουθεί από πίσω πιστά, οργώνει καθημερινά τα τελευταία πενήντα χρόνια τις συνοικίες του Πειραιά πουλώντας τις σαρδέλες του (ελπίζουμε να μη μας παρεξηγήσει ο φιλότιμος Μήτσος που τον συγκρίνουμε με τον Μέγα Εθνάρχη).

Ο Μήτσος ο Σαρδέλας ή Μήτσος ο Τρίκυκλος, όπως τον αποκαλούν στον Πειραιά, δεν αποποιήθηκε ποτέ τις αρχές που του δίδαξε ο πατέρας του από τον οποίο κληρονόμησε το τρίκυκλο, φορτωμένο σαρδέλες αγορασμένες με μετρητά δικά του.

Δεν κόβει ποτέ απόδειξη.

Δεν κάνει δήλωση ΦΠΑ και εφορίας.

Δεν έχει πάρει δάνεια από τράπεζες.

Δεν χρωστάει σε κανέναν έμπορο.

Δεν έχει μπει ποτέ σε εκκλησία.

Δεν έχει μιλήσει ποτέ με πολιτικό.

Δεν παίρνει σύνταξη αν και είναι πλέον 78 ετών και τη χώρα την επιβαρύνει μόνο αναπνέοντας τον αέρα της.

Ταΐζει το σκυλί του μόνο με σαρδέλες που από ποιότητα και τιμή είναι οι καλύτερες της χώρας.

Δεν έχει τίποτα στο όνομά του, ζει σε μια παράγκα χωρίς ρεύμα, νερό, τηλέφωνο. Σαν γνήσιος οικονομολόγος, όταν τον συνέλαβαν επειδή δεν έκοβε αποδείξεις και τον καταδίκασαν σε έναν μήνα φυλακή με εξαγορά, δεν την εξαγόρασε, αλλά προτίμησε να ζήσει τον μύθο του στον Κορυδαλλό και με την ευκαιρία να κοιτάξει λίγο την υγεία του, να τρώει και να πλένεται δωρεάν. Τότε ζητούσε από περιέργεια να μάθει πόσο στοιχίζουν οι αστυνομικοί, οι δικαστές και η φυλακή που ασχολούνται μαζί του και απάντηση δεν έπαιρνε από κανέναν. Στην εμμονή του με αιτήσεις, που του έγραφε κάθε μέρα ο Παλαιοκώστας, προς τα αρμόδια όργανα του κράτους περιμένοντας να πάρει μια λογική απάντηση, τον έδιωξαν από τη φυλακή για να μη μολύνει τους υπόλοιπους κρατουμένους με τις τρελές αρχές του και αρχίσουν να ζητούν απαντήσεις και αυτοί (και ειδικά αυτοί που φυλακίζονται για χρέη προς το Δημόσιο- έμποροι δηλαδή, που πλήρωναν μια ζωή για να πληρώνονται όλοι αυτοί που τους έχουν φυλακίσει).

Θανάσης Παπ.

Αχ, αγαπητέ Θανάση, γιατί νομίζετε πως βγήκε όμως εκείνο το «μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε τον Μήτσο τον λεβέντη τον καραμπουζουκλή»; Για τις κανάλες!
Και χρυσά και ωριμούτσικα

Αγαπητή Φοίβη, Εκτός απ΄ τα «golden boys» υπάρχει και μια υποκατηγορία τους: τα «golden… old boys». Αυτά τα boys (τι boys δηλαδή, ηλικίας 70 φεύγα), μόλις αποχώρησαν από την υψηλή θέση τους σε κεντρική Εθνική Τράπεζα- όχι δι΄ αέρος, αλλά με πολυτελή κρατική λιμουζίνα- έτοιμα είναι να εισέλθουν σε… άλλη υπηρεσία της Τράπεζας (κάτι σαν Νομισματική Υπηρεσία να λέμε) για να πάρουν και από εκεί το κατιτί τους. Τώρα μη με ρωτήσετε πόσα τσεπώνουν απ΄ την πρώτη και πόσα απ΄ τη δεύτερη δουλειά.

Σέβομαι τους «συνταξιούχους των 700 ευρώ» που πιθανόν να πάσχουν από… υψοφοβία, μην πάθουν τίποτα με τα ποσά που θα ακούσουν. Ένα αρωματάκι Εscape θα ταίριαζε σ΄ αυτούς, που αντί ν΄ αποδράσουν προς την οικία τους, προτιμούν ν΄ αποδράσουν προς άλλο «υψηλό» πόστο. Τι να κάνουν στο σπίτι; Όσο για τους 3.500 διδάκτορες που περιμένουν διορισμό, ας μη βιάζονται.

Έχει ο Θεός. Υπομονή να ΄χουν… Τι βιάζονται; Ο άλλος τα 70 έφτασε για μια θεσούλα, έστω και δεύτερη! Τώρα, εδώ που τα λέμε, αν ένιωθε κουρασμένος και καθόταν σπίτι, μπορεί και να γινόταν πρωθυπουργός… Την πάτησε!

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Στην Ελλάδα δεν έχουμε πλέον κούραση, αγαπητή Μάρα. Κούλαση έχουμε (κι ο νοών νοείτω)!