Δίκτυο

Φινάλε με τα «Φεγγάρια»
Χ.Π.

Στο χωριό Βαλανιό της Κέρκυρας κηδεύτηκε την Κυριακή το απόγευμα ο συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής Σταμάτης Μεσημέρης. Ευτυχώς, δεν υπέφερε πάνω από μήνα. Ύστερα από ένα εξάμηνο χημειοθεραπείας, έσβησε ήσυχα την Παρασκευή 3 Απριλίου. «Απέραντα πράο και γλυκό άνθρωπο» τον χαρακτηρίζει ο φίλος και συνεργάτης του Βασίλης Παπακωνσταντίνου, με τον οποίο συναντήθηκαν το 1989 και από τότε μέτρησαν μαζί πολλές επιτυχίες (“Ελλάς”, “Πορτορίκο”, “Δε σηκώνει”, “Όχι σε όλα κ.ά.”). Τα “Βατόμουρα” (σε στίχους και μουσικές Μεσημέρη) κυκλοφόρησαν το 2008 και ήταν η τελευταία τους συνεργασία. Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και Κλινικής Ψυχολογίας (το κύριο επάγγελμα του ήταν το δεύτερο) είχε μια βαθιά σχέση με το τραγούδι γιατί έπειτα από την πρώτη συνάντησή του με τον Βασίλη, μπήκε στη δισκογραφία δυναμικά με τον πρώτο του προσωπικό δίσκο “(Μεθάω”) που λογοκρίθηκε και δεν κυκλοφόρησε για έξι μήνες (1989). Γοητευτική προσωπικότητα, με μεγάλη κοινωνική ευαισθησία και πνεύμα ελεύθερο, κινήθηκε μέσα σε μια ευρύτατη γκάμα μουσικών, από το ροκ και το έντεχνο μέχρι και το λαϊκό, χωρίς να ανήκει αληθινά σε μια κατηγορία. Εκτός από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, συνεργάστηκε με πολλούς τραγουδιστές (Νταλάρα, Γλυκερία, Μαχαιρίτσα, Γιοκαρίνη, Μαρία Δημητριάδη, Μάνου, Ανδρεάτο, Locomondo) ενώ παράλληλα είχε και την προσωπική του δισκογραφική πορεία με τελευταίο άλμπουμ τα «Ξυπόλητα φεγγάρια». Ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά.


Γραφή με πιστούς αναγνώστες
Μ.Π.

Ένα από τα διαχρονικά εκδοτικά φαινόμενα είναι η Αλκυόνη Παπαδάκη. Με ονειροπόλα και συναισθηματική γραφή, έχει καταφέρει να έχει πιστούς αναγνώστεςιδίως αναγνώστριες- που την ακολουθούν ό,τι και αν γράψει. Το δέκατο τρίτο βιβλίο της, «Το ταξίδι που λέγαμε…», δεν αποδείχθηκε γρουσούζικο, πουλώντας κάπου 60.000 αντίτυπα. Το δέκατο τέταρτο μόλις κυκλοφόρησε, έχει τίτλο «Αν ήταν όλα… αλλιώς» και τα βιβλιοπωλεία πήραν από την πρώτη σχεδόν εβδομάδα περίπου 15.000 αντίτυπα. Πριν καν παρουσιαστεί επισήμως – το Σάββατο που μας έρχεται στις 12.30, στο Ρublic της Πλατείας Συντάγματος. Αλλά αν το κοινό τής είναι πιστό, άλλη τόση πίστη δείχνει κι εκείνη στον εκδοτικό της οίκο, τις Εκδόσεις Καλέντη, αγνοώντας τις σειρήνες που χωρίς αμφιβολία θα την έχουν κατά καιρούς καλέσει να μετακομίσει σε πιο… ευρύχωρους οίκους. Άλλωστε το λέει και η ίδια, δεν κάνει για τις αλλαγές: «Όταν κατάλαβα ότι δεν μπορούσα ν΄ αλλάξω τον κόσμο, είπα: εντάξει, θ΄ αλλάξω τον εαυτό μου. Πολύ το διασκέδασα που την πάτησα κι εκεί».


Ιδέες στους κάδους
Ε.Φ.

Οι ιδέες υπάρχουν ακόμα και στους κάδους ανακύκλωσης, για να γίνονται νέα αντικείμενα που θα χρησιμεύουν σε κάτι, στο σπίτι ή το γραφείο. Αυτό είναι το σκεπτικό του UΒU- του ακρωνύμιου των λέξεων Used Βut Useful (Χρησιμοποιημένο Αλλά Χρήσιμο)- και χαρακτηρίζει τη συλλογή που επινόησε μια ομάδα οραματιστών. Η βάση των UΒU είναι ανακυκλωμένα υλικά, μέταλλο ή γυαλί έπειτα από διαλογή και αποθήκευση, τα οποία χρησιμοποιούν οι ντιζάινερ της ομάδας για να φτιάξουν κάτι το χρηστικό, παράξενα όμορφο, πολύχρωμο και προσιτό στην τιμή του. Η ιδέα του UΒU έγινε κατάστημα. Και πρόσφατα ταξίδεψε στο Παρίσι. Για να δείξει ότι η ανακύκλωση μπορεί να δημιουργήσει και καλλιτεχνικές ιδέες.