Στουρνάρη και καταστροφής γωνία

«Το χειρότερο που θυμάμαι στα 20 χρόνια που ζω στη Στουρνάρη ήταν 10 φορές πιο ήπιο από τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου», λέει στα «ΝΕΑ» ο επιχειρηματίας κ. Γιώργος Μπάχλας, που έχει κατάστημα αξεσουάρ για υπολογιστές στον δρόμο των Εξαρχείων και βρέθηκε στο επίκεντρο των ταραχών.

«Τα πεζοδρόμια σπασμένα από την πλατεία μέχρι την Πατησίων. Είχαν σηκωθεί και έμοιαζαν βομβαρδισμένα. Η κάπνα κόλλαγε πάνω μας για μέρες. Αυτό που συνηθίζαμε να λέμε ελληνική Σίλικον Βάλεϊ έγινε Βηρυτός!».

«Στην Πλατεία Εξαρχείων κάθε βράδυ ανάβουν φωτιές για να ζεσταίνονται οι μόνιμοι θαμώνες της. Καίνε καρέκλες, καναπέδες και ό,τι άλλο βρουν. Έχετε δει να συμβαίνει σε άλλη πλατεία στην Αθήνα, κάτι ανάλογο;» ρωτάει η κ. Γεωργία Μπλάνη, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Κατοίκων και Επαγγελματιών Εξαρχείων. «Θυμάμαι το πρώτο μαγαζί που άνοιξε ο Γιώργος Γεράρδος το 1973 στη Στουρνάρη και τώρα βλέπω απέναντί μου κατάμαυρο το “Πλαίσιο”. Με ευθύνη του κράτους τα Εξάρχεια έγιναν γκέτο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και από τον Δεκέμβριο του 2008 δεν έχουμε ησυχάσει καθόλου. Τα μαγαζιά μας έγιναν ανοικτή αγορά σε προσφορά. Έμπαιναν στο σούπερ μάρκετ, έπαιρναν ό, τι ήθελαν οι κουκουλοφόροι. Στη Θεμιστοκλέους άλλοι έκλεβαν εσώρουχα, στη Στουρνάρη κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές. Από την Άμεσο Δράση η απάντηση ήταν δεδομένη: “Εξάρχεια είπατε; Δεν ερχόμαστε”!». «Δεν μπορούσες να πλησιάσεις»

«Όταν φυλασσόταν η περιοχή, ο δρόμος μας ήταν από τους ωραιότερους της Αθήνας», λέει ο κ. Πάρης Χρυσαφίδης που μετράει 40 χρόνια στην οδό Στουρνάρη. «Πριν από 4 χρόνια έσπασαν το φαρμακείο μου, αλλά τον Δεκέμβριο του 2008 είχαμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα. Δεν μπορούσες να πλησιάσεις το μαγαζί ή το γραφείο σου εδώ. Πόσω μάλλον να αφήσεις παρκαρισμένο αυτοκίνητο ή μηχανή».

«Σκοπός μας είναι να ανοίξουμε ξανά τα βιβλιοπωλεία μας στην περιοχή», δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Παπασωτηρίου, που εκπροσωπεί μια μεγάλη αγορά της περιοχής: τα βιβλία. «Δυσκολευόμαστε, όμως, να προχωρήσουμε άμεσα στην επαναλειτουργία τους επειδή οι ασφαλιστικές εταιρείες αρνούνται να μας ασφαλίσουν, όπως πρώτα, για τρομοκρατικές ενέργειες και κακόβουλες πράξεις. Ζητούν ειδικά μέτρα, όπως αλεξίσφαιρα τζάμια, διπλά ρολά και γενικότερα μέτρα μεγάλου κόστους, χωρίς να ασφαλίζουν την αντίστοιχη αξία του καταστήματος και του εμπορεύματος, παρά μόνο μέρος αυτού», επισημαίνει. Αριστερά και δεξιά στη Στουρνάρη, το Πολυτεχνείο οριοθετεί τον κοινωνικό χάρτη της. Πριν από 20 χρόνια η τεχνολογική επανάσταση στην πληροφορική και οι ανάλογες επιστημονικές ανησυχίες των φοιτητών μετέτρεψαν την οδό σε ζωντανό φυτώριο ιδεών και κερδοφόρα εμπορική αγορά. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων τα μίσθωσαν με συμβόλαια επαγγελματικής στέγης και οι πάνω όροφοι στις πολυκατοικίες έγιναν ιατρεία, τεχνικά και δικηγορικά γραφεία.

«Από το 1999 έβγαζα τα τραπεζάκια και τις καρέκλες έξω, μαζεύονταν παρέες, είχαμε και μουσική», λέει ο κ. Στέλιος Μακράκης που έχει ταβέρνα στην οδό Στουρνάρη. Φέτος δεν πρόκειται να βγάλω τα τραπεζάκια έξω. Θέλω να γνωρίζω ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από το μαγαζί. Από τον Δεκέμβριο του 2008 είχα 40 μέρες να χτυπήσω την ταμειακή μηχανή. Κανείς δεν πλησίαζε». «Δεν μας προφυλάσσουν»

«Είδατε τις ακακίες του δρόμου που ενώνουν τα φύλλα τους την άνοιξη;» ρωτάει ο κ. Θανάσης Κουτράκης, που βρίσκεται 29 χρόνια στην ίδια οδό πουλώντας καφέ, τυρόπιτες και σάντουιτς. «Είναι από τους ωραιότερους δρόμους της Αθήνας, αλλά τον κατέστρεψαν. Δεν ιδρώνει κανενός το αυτί. Το “Πλαίσιο” και ο “Παπασωτηρίου” θα επαναλειτουργήσουν, αλλά η “Αpple” έφυγε, οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων μετακόμισαν και γίναμε γκέτο επειδή δεν μας προφυλάσσει η Αστυνομία».

Μολότοφ και δακρυγόνα για άλλη μια φορά χθες το βράδυ στα Εξάρχεια

ΣΕ ΠΕΔΙΟμάχης μετατράπηκε για μια ακόμη φορά η περιοχή των Εξαρχείων εξαιτίας των επεισοδίων που σημειώθηκαν αργά χθες βράδυ ανάμεσα σε ομάδες νεαρών και δυνάμεων της αστυνομίας.

Έπεσαν βόμβες μολότοφ και δακρυγόνα ενώ ακολούθησε κυνηγητό στους δρόμους της συνοικίας, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να καταδιώκουν τους νεαρούς.

Αφορμή για τις νέες συγκρούσεις ήταν η συγκέντρωση διαμαρτυρίας και μνήμης για τον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η οποία πραγματοποιήθηκε στη διασταύρωση των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλλα. Στο ίδιο σημείο, πριν από τέσσερις μήνες, είχε χάσει τη ζωή του από σφαίρα αστυνομικού ο μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Ο θάνατός του είχε γίνει αιτία των μεγάλων επεισοδίων που ακολούθησαν στο κέντρο της Αθήνας.

Σύμφωνα με την αστυνομία, λίγο μετά τις 22.00, κάποιοι από τους συγκεντρωμένους προκάλεσαν φθορές σε διερχόμενο όχημα, σπάζοντας τα τζάμια. Ταυτόχρονα, έβαλαν φωτιά σε ξύλινη σκαλωσιά ανεγειρόμενης οικοδομής. Επί τόπου μετέβη αυτοκίνητο της Πυροσβεστικής, με συνοδεία αστυνομικής δύναμης, προκειμένου να σβήσει τη φωτιά. Τότε, οι νεαροί επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ κατά των αστυνομικών. Στην περιοχή κατέφτασαν για ενίσχυση δύο διμοιρίες των ΜΑΤ και έριξαν δακρυγόνα καθώς και βομβίδες κρότου-λάμψης για να διαλύσουν τις ομάδες των νεαρών. Εκείνοι ανταπέδωσαν με βόμβες μολότοφ ενώ μερικοί από αυτούς κατέφυγαν στο Πολυτεχνείο.