[ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ] Αλήθειες από τη φυλακή

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΗΤΑΝοργισμένη. Ο αποστολέας, έγκλειστος σε μια μεγάλη φυλακή της χώρας, δεν προσπαθούσε να εκτονωθεί απευθυνόμενος σε κάποιον δημοσιογράφο. Η οργή του είχε σοβαρό έρεισμα. Τον θάνατο ενός πολύ αγαπημένου του προσώπου, θύματος της αγριότητας που διακατέχει το σωφρονιστικό μας σύστημα. Σε δύο πυκνογραμμένες σελίδες, ο νέος αυτός άνθρωπος που βλέπει τη ζωή μέσα από τα κάγκελα έλεγε τόσες αλήθειες… Με λόγια σκληρά, για τα οποία στο τέλος ζητούσε «συγγνώμη αλλά…», περιέγραφε την πραγματικότητα. Μας έφερνε όλους αντιμέτωπους με τις ευθύνες μας. Το σύστημα. Πολιτικούς που υπόσχονται και δεν υλοποιούν τα υπεσχημένα, δημοσιογράφους που δίνουν βήμα στους πολιτικούς εμφανίζοντας τις υποσχέσεις τους ως περίπου τετελεσμένα γεγονότα.

Βαρύγδουπες εξαγγελίες για την επίλυση σοβαρών προβλημάτων ενδύονται τον μανδύα θεσμοθετημένης ρύθμισης μέσω του Τύπου, με αποτέλεσμα να παραπλανάται το κοινωνικό σύνολο πιστεύοντας πως κάτι γίνεται. Κι ενώ τελικά τα λόγια δεν μετουσιώνονται σε πράξεις, οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι στο μεταξύ έχουν βρει άλλη είδηση να αναδείξουν, δεν αναζητούν τη συνέχεια της προηγούμενης.

Παίζετε το παιχνίδι των πολιτικών, λέει με βεβαιότητα ο επιστολογράφος. Και μας σερβίρετε ό,τι σας πουν, υπονοεί. Να του απαντήσουμε πως μας αδικεί; Δεν έχουμε επιχειρήματα. Ασφαλώς και δεν παίζουμε όλοι παιχνίδια με τους πολιτικούς, αλλά πώς να το αποδείξουμε, όταν πράγματι αναπαράγουμε τις δηλώσεις τους και μετά πάμε παρακάτω; Ζαλισμένοι από τη δίνη της επικαιρότητας ξεχνάμε να ψάξουμε αν όντως υλοποιήθηκε μια υπόσχεση, η οποία αναπτέρωσε- με τη δημοσιοποίησή της- τις ελπίδες μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Ωστόσο θα πρέπει να του πούμε πως η υπόσχεση για την ικανοποίηση ενός δίκαιου αιτήματος, που άπτεται μάλιστα (όπως εν προκειμένω) της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αξιολογείται ως σοβαρή είδηση με κριτήριο το ενδιαφέρον που έχει η κοινωνία, αλλά και εμείς, για το θέμα. Με τη δημοσίευση, όταν μάλιστα η εξαγγελία προκαλείται με αφορμή τις αντιδράσεις των πολιτών, εκδηλώνουμε κι εμείς τη χαρά μας για την αίσια έκβαση ενός αγώνα.

Ταυτόχρονα όμως δεσμεύουμε τον εκπρόσωπο της εξουσίας, καθώς το δημοσίευμα καθίσταται αδιάψευστος μάρτυρας της συνέπειας ή ασυνέπειάς του.