Δεν τελειώσαμε εδώ

Το δημοσιονομικό αδιέξοδο το οποίο επιχειρεί να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση με τα μέτρα που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα, δεν οφείλεται στη διεθνή οικονομική κρίση. Η τελευταία ίσως το έχει οξύνει τους τελευταίους μήνες, αλλά δεν το δημιούργησε. Η Ελλάδα έχει υπερβολικό έλλειμμα από το 2007, όταν ακόμη δεν υπήρχε κρίση, ενώ και το 2008 μόνο προς το τέλος άρχισε να νιώθει τις συνέπειές της.

Αυτό που πληρώνουμε λοιπόν τώρα, με το πάγωμα των μισθών και τις έκτακτες εισφορές, είναι τα λάθη της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης τα προηγούμενα χρόνια.

Είναι κυρίως η διάλυση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, το ξεχείλωμα της σπατάλης, η κατάρρευση του κράτους. Το χειρότερο είναι ότι δεν τελειώσαμε εδώ. Τα μέτρα που ανακοίνωσε την περασμένη Τετάρτη ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπαθανασίου σε καμία περίπτωση δεν επαρκούν για να αντιμετωπιστεί το δημοσιονομικό πρόβλημα. Με τα έκτακτα έσοδα και τις περικοπές δαπανών που εξασφαλίζουν, απλώς βουλώνουν κάποιες τρύπες. Αλλά, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, χρειάζονται αλλά τόσα περίπου για να φτάσει το έλλειμμα στο επίπεδο που θα ζητήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2009. Επιπλέον, η έκτακτη εισφορά δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα. Το έσοδο αυτό των 275 εκατ. ευρώ του χρόνου δεν θα υπάρχει. Έτσι, είναι μάλλον αναπόφευκτο να ακολουθήσει και νέο κύμα μέτρων, πιθανότατα με φόρους που θα πληρώσουμε όλοι.

Βλέποντας και κάνοντας
Αυτό θα γίνει εν καιρώ, βάσει της λογικής βλέποντας και κάνοντας, με την οποία κινείται η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. Αρκεί να θυμηθούμε ότι τα μέτρα της Τετάρτης είναι η τρίτη εκδοχή οικονομικής πολιτικής που ανακοινώνεται μέσα σε ενάμιση μήνα. Η πρώτη ήταν το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης στις αρχές Φεβρουαρίου, που περιείχε τα μέτρα Αλογοσκούφη, με την κατάργηση του αφορολογήτου για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Η δεύτερη ήταν, λίγες ημέρες αργότερα, το πρώτο πακέτο μέτρων Παπαθανασίου που αποκαθήλωνε τα μέτρα Αλογοσκούφη, υποσχόταν περικοπές δαπανών και αύξανε τον φόρο σε ποτά και τσιγάρα. Τρίτη πήρε σειρά η έκτακτη εισφορά και το πάγωμα μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι φανερό ότι πρόκειται για σπασμωδικές κινήσεις που υπαγορεύονται από τις ανάγκες της στιγμής και δεν υπηρετούν μια γενικότερη κατεύθυνση πολιτικής. Ο μόνος ίσως στόχος που υπηρετούν, είναι να απαλύνουν τις πιέσεις των Βρυξελλών που έχουν γίνει έντονες, καθώς η Ελλάδα έχει και πάλι μετατραπεί σε μαύρο πρόβατο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θεωρείται απειλή για το ίδιο το ευρώ.