[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η ζωή μας ένα ντοκιμαντέρ

ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ η προσωπική ζωή του καθενός μας και η «ματιά» πάνω της είναι υποκειμενική υπόθεση. Ποιων; Των σκηνοθετών που γυρίζουν ταινίες ντοκιμαντέρ και αυτές τις ημέρες έχουν τη τιμητική τους, καθώς διεξάγεται το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Υποκειμενική- ξευποκειμενική η ματιά των σκηνοθετών πάνω στις πραγματικές ιστορίες και στις ζωές των ανθρώπων που επιλέγουν να φιλμάρουν, το ντοκιμαντέρ είναι πρώτα απ΄ όλα πράξη πολιτική. Σημαίνει ότι «κοιτάζεις» τον κόσμο και τους ανθρώπους γύρω σου και λες την άποψή σου, δεν κάνεις απλώς μια αντικειμενική καταγραφή γεγονότων. Είσαι, δηλαδή, ενεργός πολίτης με κοινωνική συνείδηση. Και η άνθηση του είδους του ντοκιμαντέρ εδώ και μία δεκαετία είναι η καλύτερη και πιο αποστομωτική απάντηση σε όλους- και σε εμάς- που επαναλαμβάνουμε συχνά πως διανύουμε μια «απολιτική» περίοδο. Στις δεκαετίες του ΄60, του ΄70 ή του ΄80 δεν γυρίζονταν τόσο πολλά ντοκιμαντέρ- ξένα ή ελληνικά. Θα πεις, τότε υπήρχαν οι αγώνες των ανθρώπων. Ε, ακόμα και έτσι να είναι, αυτό αποδεικνύει την πολιτική και κοινωνική σημασία που παίζουν τα ντοκιμαντέρ σήμερα.

Και ακόμα πιο ενθαρρυντική είναι η ανταπόκριση που δείχνει το σινεφίλ κοινό στο είδος του ντοκιμαντέρ.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το παρακολουθούν κάθε χρόνο πάνω από 40.000

θεατές. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως από την εποχή της «Αγέλαστης πέτρας»- πριν από μία δεκαετίαπου ήταν το πρώτο εγχώριο ντοκιμαντέρ το οποίο βγήκε σε εμπορικές αίθουσες κι έκανε πάνω από 120.000 εισιτήρια, κάθε χρόνο βγαίνουν 5-6 ντοκιμαντέρ στις ελληνικές αίθουσες. Μέχρι και το Χόλιγουντ κατάλαβε αυτή την παγκόσμια τάση του κοινού και γυρίζει ανάλογες ταινίες. Σαν το «Μilk», στο οποίο έδωσαν Όσκαρ ερμηνείας στον Σον Πεν και Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου! Πάνω από 50 είναι τα φετινά ελληνικά ντοκιμαντέρ που συμμετέχουνμαζί με τα 150 ξένα- στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Και στα περισσότερα καταγράφονται ιστορίες προσωπικές απλών ανθρώπων της ελληνικής κοινωνίας του χθες και του σήμερα, αλλά και προβλήματα κοινωνικοπολιτικά, μεταναστών, μειονοτήτων και του περιβάλλοντος. Έτσι, που μέσα από αυτά να μπορείς να πεις:

καθρέφτης σου είμαι, ντοκιμαντέρ, και σου μοιάζω…