Η πατρότητα… χρόνια δεν κοιτά

Ο γηραιότερος άνδρας που έγινε πατέρας στον κόσμο είναι ένας 75χρονος Βρετανός συνταξιούχος, ο Ρaul-Louis Μariasusay.

Από τον Τσάρλι Τσάπλιν μέχρι τον Ρούπερτ Μέρντοχ, οι διάσημοι άνδρες που γνώρισαν τη χαρά της πατρότητας σε προχωρημένη ηλικία για πρώτη φορά- ή για δεύτερη- είναι αρκετοί. Καθώς ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων που αποφασίζουν να δημιουργήσουν οικογένεια αυξάνεται, ολοένα και περισσότεροι άνδρες είναι ήδη ώριμοι όταν αποκτούν απογόνους. Ωστόσο, ελάχιστη προσοχή έχει δοθεί στα υπέρ και τα κατά αυτής της απόφασης. Ο κυριότερος λόγος είναι πως δεν συνοδεύεται από προβλήματα υγείας, όπως συμβαίνει στη μητρότητα σε μεγάλη ηλικία και παράλληλα η φύση δίνει τη δυνατότητα στους άνδρεςσε αντίθεση με τις γυναίκες- να τεκνοποιήσουν ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία. Επιπλέον, «στην ιδέα της οικογένειας που υιοθετεί ο μέσος Έλληνας, τον πρώτο λόγο έχει η μητέρα. Αυτή είναι κυρίως επιφορτισμένη με την ανατροφή των παιδιών.

Στατιστικά, οι άνδρες περνούν λιγότερη ώρα μαζί τους, γι΄ αυτό έχουν παραμεριστεί από τον δημόσιο διάλογο το θέμα της πατρότητας σε προχωρημένη ηλικία» αναφέρει ο ο κοινωνιολόγος κ. Χαράλαμπος Στέρτσος.

Προσθέτει δε ότι παρά την αλλαγή νοοτροπίας τα τελευταία 20- 25 χρόνια, τα στερεότυπα αυτά συνεχίζουν να ισχύουν- ώς έναν βαθμό- και έτσι αντιμετωπίζεται ως απολύτως φυσιολογικό για έναν άνδρα να αποκτήσει απογόνους σε μεγάλη ηλικία, σε αντίθεση με την κάπως πιο επιφυλακτική στάση των περισσοτέρων απέναντι στις γυναίκες που αποφασίζουν να γίνουν μητέρες μετά τα σαράντα.

Δύο κατηγορίες
«Οι κατηγορίες των ανδρών που αποκτούν σε μεγάλη ηλικία παιδί είναι δύο. Αυτοί που το κάνουν κατά κύριο λόγο για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της νεώτερης συντρόφου τους για οικογένεια και συνήθως έχουν μια συναισθηματική απόσταση από το παιδί και αυτοί που έχουν έντονο το πατρικό φίλτρο, σε τέτοιο βαθμό, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν και μητρικά αισθήματα» λέει η ψυχολόγος κ. Μαριέτα Ρήγα- Πεπελάση.

Όσο για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της πατρότητας σε μεγαλύτερη ηλικία, τόσο για τους ίδιους όσο και για τα παιδιά τονίζει ότι «εξαρτώνται αποκλειστικά από την προσωπικότητα και τη διάθεση του πατέρα, αλλά και τη σχέση του ζευγαριού».

Τα βασικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν και οι δύο αφορούν τη διαδικασία κοινωνικοποίησης του παιδιού. «Ο πατέρας είναι αυτός που κυρίως κοινωνικοποιεί το παιδί μέσω δραστηριοτήτων. Όσο μεγαλώνει δε, είναι αυτός που προσφέρει κοινωνική υποστήριξη. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα αν ο μεγάλος σε ηλικία άνδρας έχει την ενέργεια να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Υπάρχει το ενδεχόμενο να είναι μειωμένη η διάθεσή του για κάτι τέτοιο, χωρίς φυσικά να αποκλείουμε ότι μπορεί να ανταποκριθεί πολύ καλά στον ρόλο του» σημειώνει η ψυχολόγος.

Οι συγκρούσεις της εφηβείας
Επισημαίνει δε μία ακόμη παράμετρο: «Οι έφηβοι έχουν την τάση να εναντιώνονται στους γονείς και ειδικά στο πατρικό πρότυπο, γεγονός απαραίτητο για την περαιτέρω εξέλιξή τους. Αν όμως έχουν απέναντί τους έναν πατέρα που δεν είναι σε καλή φυσική κατάσταση, θα νιώσουν ενοχή και δεν θα συγκρουστούν».

Παρ΄ όλα αυτά οι άνδρες μεγάλης ηλικίας έχουν το πλεονέκτημα της σοφίας και θεωρούνται από την κ. Ρήγα- Πεπελάση «περισσότερο δημοκρατικοί και διαλλακτικοί απέναντι στα παιδιά τους.

Αν μάλιστα έχουν και εμπειρία, δηλαδή έχουν κάνει παιδί και σε νεαρότερη ηλικία, γνωρίζουν πολύ καλά τα στάδια της διαδρομής για την ανατροφή».

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

«Τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν αφορούν τη διαδικασία κοινωνικοποίησης του παιδιού» λέει η ψυχολόγος κ. Ρήγα- Πεπελάση

Υπάρχουν κίνδυνοι για τα παιδιά

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ χρόνια έχει δοθεί έμφαση και στις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα παιδιά αυτών των ανδρών όσον αφορά την υγεία τους. Πρόσφατες μελέτες συνδέουν την ηλικία του πατέραόταν είναι από 45 ετών και άνω- με διάφορες δυσλειτουργίες που πιθανόν να παρουσιαστούν στην ενήλικη ζωή του παιδιού, όπως σχιζοφρένεια, δυσλεξία και αυτισμός. Η τελευταία από αυτές εξετάζει αναδρομικά μια παλαιότερη- το U.S. Collaborative Ρerinatal Ρroject-, στην οποία έλαβαν μέρος 35.000 παιδιά που γεννήθηκαν στην Αμερική από το 1959 μέχρι το 1965. Τα παιδιά αυτά εξετάστηκαν ως προς τις γνωσιακές ικανότητές τους όταν ήταν 8 μηνών, 4 ετών και 7 ετών. Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν ότι τα παιδιά ανδρών μεγαλύτερης ηλικίας παρουσίασαν σε μεγαλύτερο βαθμόσυγκριτικά πάντα με εκείνα των νεώτερων ανδρών- χαμηλότερες επιδόσεις σε μια σειρά από τεστ και η αιτία σύμφωνα με τους επιστήμονες πιθανόν να είναι τα γενετικά προβλήματα που εμφανίζει το ανδρικό σπέρμα από την ηλικία των 45 ετών και μετά. Κάτι που δεν παρατηρήθηκε ωστόσο στα παιδιά γυναικών μεγαλύτερης ηλικίας.

Πάντως πρόκειται για την πρώτη έρευνα που υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Και φυσικά δεν εξετάζει το αν η κατάσταση αυτών των παιδιών βελτιώνεται στη μετέπειτα ζωή τους.


«Αντλώ έμπνευση από τα μάτια της κόρης μου»

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ συνθέτης Μίμης Πλέσσας είναι σήμερα 85 ετών και έχει ένα 49χρονο γιο και μια μικρή κόρη, την Ελεάννα. Όπως λέει στα «ΝΕΑ», «είχα το μοναδικό προνόμιο να αποκτήσω μια κόρη, που είναι σήμερα 11 χρονών. Με την ειλικρίνεια που χαρακτηρίζει τον δημιουργό, δεν θα ισομοίραζα τα υπέρ και τα κατά της σημερινής μου ωριμότητας ως πατέρα, γιατί ο ψυχικός πλούτος που μπορώ να της προσφέρω είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος. Και πολλές φορές ξεπερνά τις κάποιες δυσκολίες που αντιμετώπισα στο μεγάλωμά της, να τρέξω όσο θα ήθελε στα παιχνίδια μας, να τη βλέπω να με ξεπερνά όταν κολυμπάμε μαζί και να την παρακαλώ στα γενέθλιά της να βρει λίγη ώρα να μου δείξει με την ευχέρεια που χαρακτηρίζει τη γενιά της τη λύση για ένα πρόβλημα που είχα με τον υπολογιστή. Είναι απίστευτο πόσα ανακαλύπτει μέσα στον κυβερνοχώρο, κι εγώ περιορίζομαι στο να αντλώ έμπνευση από τα μάτια της, που μου θυμίζουν τη μητέρα μου, και να γράφω ένα ακόμη τραγούδι».