Συνέδριο Αγγειοχειρουργικής AVEM 2009

Θεσσαλονίκη, 13 Μαρτίου 2009

Θεαματική μείωση της θνησιμότητας στα περιστατικά οξέος αορτικού διαχωρισμού, επιτυγχάνεται με την ενδαγγειακή αντιμετώπιση και την τοποθέτηση ενδοαυλικών μοσχευμάτων. Σύμφωνα με 50 επιστημονικές δημοσιεύσεις που καλύπτουν την περίοδο από το 1990 μέχρι σήμερα, σε ασθενείς με οξύ αορτικό διαχωρισμό που αντιμετωπίσθηκαν φαρμακευτικά, η θνησιμότητα ήταν 9,1%, σε εκείνους που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση ήταν 23,4% και σε όσους έτυχαν ενδαγγειακής αντιμετώπισης ήταν μόλις5,7%.

Τα ανωτέρω στοιχεία παρουσίασε ο Jan Brunkwall, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής και πρόεδρος του Αγγειοχειρουργικού Τμήματος στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, ομιλητής στο Aristotle Vascular Experts Meeting , που πραγματοποιείται 12-14 Μαρτίου , στη Θεσσαλονίκη, στο HyattRegencyHotel. Το συνέδριο διοργανώνει η Α! Χειρουργική Πανεπιστημιακή Κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου , σε συνεργασία με την Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου , την Ελληνική Εταιρεία Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων και το Β! Καρδιολογικό Τμήμα του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου . Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του AVEM 2009 είναι ο Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής στο Α.Π.Θ. Δημήτριος Κισκίνης.

Ο J. Brunkwall επίσης αναφέρθηκε στους πολλούς παράγοντες που επηρεάζουν την ενδαγγειακή αποκατάσταση (EVAR) ανευρύσματος κοιλιακής αορτής,όπως ανατομία του αυχένα και τρόποι στήριξης του ενδοαυλικού μοσχεύματος.

Όμως η αγγειοπλαστική αποδεικνύεται πως «ταιριάζει» και σε ογδοντάρηδες,αρκεί να προτιμάται από τους γιατρούς η εναλλακτική διαυχενική προσπέλαση, στις περιπτώσεις που παρατηρείται παραμόρφωση του αορτικού τόξου λόγω σοβαρής επασβέστωσης ή/και ελκώδης στένωση της καρωτιδικής αρτηρίας. Στους ηλικιωμένους, τόνισε ο Patrice Bergeron, διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής Καρδιαγγειακών και Θωρακικών Περιστατικών, στο νοσοκομείο Saint Joseph της Μασσαλίας, οι ανωτέρω ανατομικοί παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη καθώς στην αγγειοπλαστική με ενδοπρόθεση (CAS)εκτιμάται ότι αυτοί ευθύνονται για το υψηλό ποσοστό αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και θανάτων σε ασθενείς άνω των 75 ετών.

Ο καθηγητής Βergeron αναφέρθηκε και σε ένα νέο τύπο ενδοαυλικού μοσχεύματος , λοξότμητου (beveled stent graft) , με το οποίο αποφεύγονται οι συνηθισμένες μέχρι σήμερα επιπλοκές, οπότεπλέον καθίσταται ασφαλής η αντιμετώπιση ανευρύσματος στο αορτικό τόξο, με τη σύγχρονη υβριδική χειρουργική μέθοδο.

Τα ενδομοσχεύματα θωρακικής αορτής χρησιμοποιούνται ευρύτατα για την αποκατάσταση ανευρυσμάτων θωρακικής αορτής, μετατραυματικών ψευδοανευρυσμάτων και οξέων και χρόνιων διαχωρισμών τύπου Β, αφού η επιτυχία τοποθέτησης είναι πολύ υψηλή, με ποσοστό 95%, ενώ στα μετατραυματικά ανευρύσματα η μακροπρόθεσμη επιτυχία είναι 97% όπως υποστήριξε ο Luigi  Ιnglese, καθηγητής Ακτινολογίας, διευθυντής του Τμήματος Επεμβατικής Ακτινολογίας στην Πολυκλινική San Donato του Μιλάνο. Σε αθηροσκληρωτικά ανευρύσματα κατιούσας αορτής η άμεση επιτυχία είναι καλή ,80%, ενώ η μακροπρόθεσμη επιτυχία ,3 – 5 χρόνια, είναι 56%. Ο καθηγητής παρουσίασε και την υβριδική προσπέλαση για την ενδαγγειακή θεραπεία του αορτικού τόξου, που συνίσταται σε μια διαδικασία δύο βημάτων: Αρχικά, μετά από μέση στερνοτομή, πραγματοποιήθηκε αποδιακλάδωση των υπεραορτικών αγγείων με περιτύλιξη (wrapping) της αορτής περιφερικά. Μετά 3- 5 εβδομάδες διενεργείται το δεύτερο βήμα της διαδικασίας με ενδαγγειακή τοποθέτηση ενός κατάλληλου ενδομοσχεύματος. Στους ασθενείς που έχει εφαρμοσθεί η συγκεκριμένη μέθοδος, το ποσοστό επιτυχίας στη τριετία ήταν 91%.

Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων θωρακικής αορτής ( TEVAR) απασχόλησε τους δύο επόμενους ομιλητές, τους καθηγητές Peter Harrisκαι Dieter Raithel.

Ο Peter Harris, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής, διευθυντής του Τμήματος Αγγειοχειρουργικήςκαι Ενδαγγειακής Χειρουργικής στο University College Hospital τουΛονδίνου, στη βάση πανευρωπαϊκών στατιστικών στοιχείων ( Εurostar Thoracic Registry) , υποστήριξε ότι για τον μετριασμό του κινδύνου νευρολογικών επιπλοκών που σχετίζονται με την TEVAR, η αριστερή υποκλείδιος αρτηρία θα πρέπει να επαναγγειώνεται σε όλους τους ασθενείς στους οποίους τοποθετούνται πολλαπλά ενδομυελικά μοσχεύματα στην έκφυση του αγγείου .

Ο Dieter Raithel, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής, διευθυντής τουΤμήματος Αγγειοχειρουργικής και Ενδαγγειακής Χειρουργικής στο Nuernberg Southern Hospital της Νυρεμβέργης, αναφέρθηκε στις συνδυασμένες τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την ακριβή τοποθέτηση ενδομοσχεύματος στη θωρακική αορτή, προκειμένου να αποφευχθεί ενδοδιαφυγή και διάφορες σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές όπως εγκεφαλικά επεισόδια και παραπληγίες.

Η ελάχιστα επεμβατική αορτική χειρουργική (MIAS) στην επιδιόρθωση ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής και της αορτολαγονίου αποφρακτικής νόσου δίνει σημαντικά οφέλη τόσο για τον ασθενή όσο και τον χειρουργό. Σύμφωνα με την Erdelez Lidija, του Τμήματος Αγγειοχειρουργικής του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Merkur, στο Ζάγκρεμπ, τα οφέλη αυτά είναι: μικρότερο μέγεθος χειρουργικού τραύματος με μειωμένο κίνδυνο λοίμωξης, μειωμένο μετεγχειρητικό άλγος και πιο αποδεκτή ουλή, βραχύτερη διάρκεια μετεγχειρητικής διασωλήνωσης, μειωμένος μετεγχειρητικός ειλεός και ταχεία ανάρρωση με βραχύτερη παραμονή στη ΜΕΘ, καθώς και ταχύτερη έξοδο από το νοσοκομείο.

Η παθολογία της ανιούσας θωρακικής αορτής ( ψευδοανεύρυσμα) μπορεί πλέον να αποκατασταθεί ενδοαγγειακά σε επιλεγμένα περιστατικά. Όπως ανέπτυξε οVincent Riambau, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής ,διευθυντής του ΤμήματοςΑγγειοχειρουργικής, στο Thorax Institut του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, περισσότερες τεχνολογικές βελτιώσεις θα επεκτείνουν τις ενδείξεις για θωρακική τοποθέτηση ενδομοσχευμάτων στο εγγύς μέλλον, έτσι ώστε να αποφεύγεται η συμβατική χειρουργική αποκατάσταση η οποία απαιτεί επαναστερνοτομή, καρδιοπνευμονική παράκαμψη και συχνά υποθερμική παύση της κυκλοφορίας, επέμβαση πολύπλοκη που σχετίζεται με σημαντική θνησιμότητα.

Τέλος, ο Francesco Spinelli, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής και διευθυντήςστο αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου της Μessina, αναφέρθηκε στους τρόπους αντιμετώπισης της ισχαιμίας των άνω άκρων, μίας σπάνιας μεν νόσου, η ο οποίας εμφανίζεται συχνότερα συνεπεία της αύξησης του μέσου όρου επιβίωσης των ασθενών με νεφροπάθεια τελικού σταδίου. Τα περιστατικά αυτά δεν αντιμετωπίζονται ακόμη ενδαγγειακά ενώ τα αποτελέσματα της βατότητας του μοσχεύματος παράκαμψης και της διάσωσης μέλους είναι καλύτερα στην ισχαιμία των άνω άκρων απ’ ό,τι στην ισχαιμία των κάτω άκρων.

Οι εργασίες του τριήμερου συνεδρίου ολοκλήρωνονται αύριο, 14 Μαρτίου, με ανοικτή για το κοινό συζήτηση (17.00-19.00) που έχει ως θέμα τις θρομβώσεις και την αντιμετώπισή τους.

Κατά την εκδήλωση, που οργανώνεται υπό την αιγίδα του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, σε ερωτήσεις θα απαντήσουν ο καθηγητής Αγγειοχειρουργικής Δημήτριος Κισκίνης, ο επίκουρος καθηγητής Νευρολογίας Δημήτριος Καρακώστας – Μανουσάκης , ο διευθυντής της Β! Καρδιολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Παπαγεωργίου Ιωάννης Καπρίνης και ο διευθυντής της Β! Καρδιολογικού Τμήματος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου Βασίλειος Βούδρης.