Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Απροστάτευτοι στην κρίση
ΟΤΑΝ προβαλλόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία του Κώστα Γαβρά «Το Τσεκούρι», λίγοι είχαν υποψιαστεί ότι το θρίλερ της ανεργίας που βίωνε ο πρωταγωνιστής στη Γαλλία θα χτυπούσε την πόρτα εκατομμυρίων εργαζομένων μόλις τρία χρόνια αργότερα σε όλες τις χώρες. Σήμερα, τα εφιαλτικά σενάρια για την αύξηση της ανεργίας διαδέχονται το ένα το άλλο. Πιο πρόσφατο, αυτό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που βλέπει ζοφερό το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας συνολικά. Οι άκρως ανησυχητικές προβλέψεις αγγίζουν απειλητικά και την Ελλάδα. Το ρεκόρ των απολύσεων των τελευταίων μηνών εκτιμάται ότι θα φτάσει σε ακόμη χειρότερες επιδόσεις. Οι ίδιοι οι επιχειρηματίες δηλώνουν, άλλωστε, ολοένα και πιο φωναχτά ότι δεν υπάρχει ούτε μία επιχείρηση που να μη σκέφτεται να προχωρήσει σε απολύσεις. Ακόμα και αυτές που εμφανίζονταν μέχρι πρότινος πιο ψύχραιμες, θέτουν πλέον το ζήτημα ψηλά στην ατζέντα των διοικητικών τους συμβουλίων. Επιστρατεύουν, μάλιστα, κάθε παραθυράκι της σχετικής νομοθεσίας για να περιορίσουν το κόστος της μισθοδοσίας: διαθεσιμότητες, επαναπρόσληψη των ίδιων εργαζομένων ώστε να δικαιούνται μικρότερες αποζημιώσεις κ.ο.κ.
Σε μια αγορά εργασίας που δεν ξεχωρίζει ούτε για την αυστηρότητα των ελέγχων ούτε για την τήρηση των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων, εκτός από αυτούς που θίγονται άμεσα, επηρεάζονται αρνητικά και όσοι παραμένουν εντός μισθολογίου αλλά υπό προϋποθέσεις. Η κατάσταση φαίνεται ότι θα χειροτερέψει, καθώς το φάντασμα της «ελαστικοποίησης», όπως αποκάλεσαν πρόσφατα τη νέα εργασιακή πραγματικότητα οι αρμόδιοι υπουργοί στις Βρυξέλλες, πλανάται απειλητικά πάνω από την Ευρώπη. Η αναθέρμανση του ζητήματος της εβδομάδας των 65 ωρών μπορεί να βρίσκεται προ των πυλών.
Παρά τις εξελίξεις, η κυβέρνηση σαν θεατής σε κινηματογραφικό έργο αναζητεί άλλοθι σε προγράμματα επιδοτήσεων κατάρτισης και μερικών μηνών απασχόλησης των ανέργων, τα οποία έχουν, ούτως ή άλλως, αβέβαια αποτελέσματα. Μπορεί να καλύπτουν ευκαιριακά μια δύσκολη κατάσταση κρατώντας την ανεργία πλασματικά σε χαμηλότερα επίπεδα, όμως δεν λύνουν τα προβλήματα. Ούτε καν μεσοπρόθεσμα.














