Φαινόμενα

«Νέα» ήθη σε στρωμένο έδαφος
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Αφύσικα διογκωμένο το εγχώριο τηλεοπτικό πεδίο, δεν είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζει προβλήματα ιδίως στον τομέα της ενημέρωσης, που πρώτος πλήττεται
Είναι φυσικό κάθε τηλεοπτική επιχείρηση να καταστρώνει το οικονομικό της πρόγραμμα ελευθέρως και σύμφωνα με τους στόχους και τις αντοχές της. Ωστόσο δεν παύει να είναι δυσάρεστο το γεγονός ότι εκπομπές, όπως «Η μηχανή του χρόνου» του Χρήστου Βασιλόπουλου στον Αlpha, με την υποδειγματική έρευνα σε κάθε θέμα και το καλοδουλεμένο σενάριο ή σειρές όπως τα «Άγρια παιδιά» του Μega με την ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, τη νεανική ματιά και τις αξίες ζωής που απέπνεε, κόπηκαν για λόγους οικονομίας ή τέλος πάντων για λόγους διαφορετικού επιχειρηματικού σχεδιασμού.

Σε άλλες εποχές το να ήταν κάποιοςς καλός σε εκείνο που έκανε ήταν αρκετό. Σήμερα, σύμφωνα με τα νέα ήθη που έχουν άλλοθι την οικονομική κρίση και έχουν προσβάλει πρώτους τους καναλικούς χώρους, δεν έχει σημασία τόσο το «καλός» όσο το «αποδοτικός» και με «χαμηλό κόστος». Πάντως, ο πρώτος τομέας που συρρικνώνεται σε δύο ήδη κανάλια, Αlpha και Αnt1, είναι ο ενημερωτικός. Κανένα νυχτερινό δελτίο και στα δύο, μειωμένο μεσημεριανό δελτίο στον Αnt1 ενώ οι πληροφορίες θέλουν σταδιακή συρρίκνωση του ενημερωτικού τομέα του Αlpha μέχρι σχεδόν τυπικής παρουσίας στο συνολικό πρόγραμμα. Άλλες εποχές;

Κάποτε οι τομείς ενημέρωσης είχαν αποδειχθεί σωτήριοι για ορισμένες τηλεοπτικές επιχειρήσεις, καθώς παρήγαν πρόγραμμα ζωντανό και εντυπωσιακό. Στις εποχές μάλιστα που η δεοντολογία θεωρούνταν ενοχλητικό εμπόδιο στην ανάπτυξη της τηλεόρασης από ορισμένους, την άνοδο της τηλεθέασης με ανορθόδοξες έστω μεθόδους την αναλάμβαναν οι τομείς της ενημέρωσης. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 που το live και η κρυφή κάμερα αποδεικνύονταν τα πιο ερεθιστικά για το κοινό στοιχεία της τηλεόρασης, χτίστηκαν και μεγάλες καριέρες. Ο θαυμασμός προς τη μέθοδο CΝΝ, σε συνδυασμό με μια παλιά παράδοση του τόπου, απόρροια της έντονης πολιτικοποίησης, την αδυναμία του ελληνικού κοινού στην ενημέρωση, ευνόησε τη διόγκωση σε ορισμένες περιπτώσεις του ενημερωτικού τομέα, αν όχι σε έμψυχο υλικό, πάντως σε ώρες προγράμματος, αλλά κυρίως σε κύρος συγκριτικά με το ψυχαγωγικό πρόγραμμα.

Υπήρξαν κανάλια που στηρίχτηκαν στην ενημέρωση. Ο παλιός Σκάι, για παράδειγμα, ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε το μαραθώνιο δελτίο ειδήσεων, με τα τηλεπαράθυρα και κατόπιν τις μαραθώνιες αναμεταδόσεις αιφνίδιων γεγονότων, κυρίως εγκληματικών ενεργειών (ομηρείες, απαγωγές λεωφορείων κ.λπ.). Σχεδόν όλες οι προσπάθειες για καινούργια κανάλια είχαν μάλιστα στόχο να γίνουν 24ωρης ενημέρωσης, μηδέ του Channel 9 εξαιρουμένου, που είχε αναλάβει τότε ο Νίκος Ευαγγελάτος, κάνοντας και προσλήψεις, για να το εγκαταλείψει αργότερα στην τύχη του και να μείνουν στον αέρα σχέδια και εργαζόμενοι. Αλλά συμβαίνουν αυτά. Ιδίως σε τηλεοπτικά πεδία, όπου ουδείς νόμος έχει καταφέρει να λειτουργήσει και να δημιουργήσει παράδοση νομιμοφροσύνης και υψηλού αισθήματος ευθύνης.


Διογκωμένο τηλεοπτικό πεδίο

Πέρασαν εκείνες οι εποχές. Όχι χωρίς απώλειες. Εργαζόμενοι που ήλπισαν, διαψεύστηκαν και βρέθηκαν ξεκρέμαστοι, άργησαν να ξαναβρούν χώρο. Κι αίφνης, κάτι η οικονομική κρίση, κάτι οι Γερμανοί του Αlpha, που θέλουν οικονομική και συνετή διαχείριση μαζεύονται και πάλι τα λουριά της ενημέρωσης. Το θέμα είναι ότι παραμένουμε ένα διογκωμένο τηλεοπτικό πεδίο με αντιστοίχως διογκωμένη αγορά. Και ορισμένα παραλόγως διογκωμένα συμβόλαια. Αυτά φαίνεται πάντως να θίγονται λιγότερο. Δεν είναι περίεργο;