[ Πρόσωπα ] Ο εξολοθρευτής του Νταρφούρ

Κάποτε παιδί στρατιώτης που δεν φοβόταν τον θάνατο, ο Ομάρ Αλ Μπασίρ είναι ο άνθρωπος που παρέδωσε το Νταρφούρ στη φρίκη. Με ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης να εκκρεμεί εις βάρος του, ο πρόεδρος του Σουδάν δεν δείχνει διατεθειμένος να καταθέσει τα όπλα.
«Εγκληματίες είναι οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Ευρώπης», δηλώνει.

OΑλ Μπασίρ γεννήθηκε πριν από 64 χρόνια σε μια φτωχική καλύβα περίπου 100 χιλιόμετρα έξω από το Χαρτούμ. Η μοίρα του, λένε όσοι τον γνώριζαν από εκείνα τα χρόνια, σημαδεύτηκε από τα παιδικά του χρόνια. Ο πατέρας του, ένας φτωχός αγρότης, δεν μπορούσε να τον θρέψει και πριν ο Ομάρ γίνει δώδεκα χρονών, τον παρέδωσε στον στρατό. Τα επόμενα χρόνια είναι μια εναλλαγή ανάμεσα στη μοναξιά και τη βία, γράφει η «Repubblica». Μάχεται χωρίς να φοβάται τον θάνατο και χωρίς να φοβάται να σκοτώσει. Δέκα χρόνια μετά, το 1973, βρίσκεται στο πλευρό των Αιγυπτίων στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Δεκαπέντε χρόνια πολέμων και θρησκευτικού φανατισμού τον οδηγούν στην ηγεσία Εθνικού Ισλαμικού Μετώπου. Με ένα- σπάνιο για την Αφρικήαναίμακτο πραξικόπημα, αναλαμβάνει την προεδρία ενός Σουδάν κατεστραμμένου από την πείνα και τον εμφύλιο πόλεμο.

Τα πρώτα χρόνια της εξουσίας του, ο πρόεδρος Αλ Μπασίρ διεγείρει τα πλήθη με σύνθημα την ενότητα της χώρας στο όνομα της σαρίας. Δεν βρήκε, όμως, πανεθνικό ακροατήριο. Ο ισλαμικός Βορράς είναι υπό αραβική επιρροή. Ο μαύρος Νότος βρίσκεται σε διάλογο με τη χριστιανική Δύση. Ο Αλ Μπασίρ γνωρίζει μόνο τη γλώσσα των όπλων και θα ξεκινήσει έναν πόλεμο δίχως τέλος. Το 1996 εκλέγεται πρόεδρος σε μια εκλογική διαδικασία που οι υπόλοιποι ηγέτες της Αφρικής χαρακτηρίζουν «απάτη». Τρία χρόνια αργότερα διαλύει τη Βουλή. Είναι η περίοδος της μεγάλης σφαγής στον Νότο.

Ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο, το 2003 ο Αλ Μπασίρ ανοίγει ένα νέο μέτωπο στα Δυτικά: το Νταρφούρ διεκδικεί την ανεξαρτησία του και αντιδρά στην ίδρυση ισλαμικών σχολείων στην περιοχή. Η νέα εστία του εθνικού κατακερματισμού αντιμετωπίζεται με μια θηριωδία που παγώνει τον κόσμο. Μέσα σε πέντε χρόνια οι αραβικές ορδές των Τζαντζαγουίντ, εξοπλισμένες και πληρωμένες από το καθεστώς του Αλ Μπασίρ, σφαγιάζουν περισσότερους από 300.000 αμάχους και εκτοπίζουν από τις εστίες τους άλλα 2,5 εκατομμύρια. Τα επαναστατημένα χωριά παραδίδονται στις φλόγες, γυναίκες και παιδιά βιάζονται. Το Σουδάν είναι ένα τεράστιο πεδίο μάχης με δύο στρατόπεδα στο εξωτερικό: από τη μία η Κίνα, η Ρωσία και η Μέση Ανατολή, από την άλλη οι ΗΠΑ και η Ευρώπη.

«Δεν θα προσκυνήσουμε τους αποικιοκράτες. Γίναμε στόχος επειδή δεν υποκύπτουμε», δήλωσε χθες στους οπαδούς του στο Χαρτούμ. Ο Ομάρ Αλ Μπασίρ ετοιμάζεται για ακόμη μια μάχη.